6 JUNI 1986.

( Ik herinnerde mij een droom die ik enkele maanden geleden had. )

Ik droomde ( visioen ) dat je mij beschermde tegen een slang.

Hoe zou ik je kunnen verlaten als die slang je zou verslinden! Ga met de genade van onze Heer Jezus Christus; Daniël;

( Dit is wat ik zag; Ik zat op mijn sofa in mijn huis. Tegenover mij, op een andere sofa, zat mijn hele familie. Plotseling hoorde ik een zacht geluid aan mijn linkerkant in de hoek van de kamer; die nogal donker was; en uit die donkere hoek zag ik een slang over de vloer kruipen. Die slang was mijn huisdier; hij kwam uit zijn hoek op zoek naar voedsel, omdat ik was opgehouden hem te voeden. Hij vond een schaal met drie druiven, die hij helemaal opslokte in zijn honger; maar het was niet voldoende en hij kroop naar de keuken op zoek naar meer, terwijl hij tussen de sofa’s door kroop. Ik tilde onmiddellijk mijn voet op, bang omdat ik zijn vijand was geworden en ik vreesde dat hij dit zou voelen en me zou aanvallen. Ik was erg bang. Ik stond dus op om hem te vangen, opdat hij niet een van mijn familieleden zou aanvallen. Op het moment dat de slang besefte wat ik van plan was, bereidde hij een aanslag op mij voor. Ik was zo bang, dat ik mij vastgreep aan de bovenkant van een kast en daaraan hangend trok ik mijn benen op; en terwijl de slang zich op zijn achterste gedeelte oprichtte, hoorde ik een stem. Bij het horen van de stem werd de slang bang en ging van mij weg. Ik sprong omlaag en rende om te zien wie dat was. Ik zag een grote man, en ik begreep dat hij mijn engelbewaarder was; Hij zei; "Waarom ben je bang?" Ik zei; "Ik ben bang voor de slang, hij is los", Hij zei; "Ik zal hem wegjagen". Hij ging de keuken binnen en toen ik wegging dacht ik; "Misschien moet ik hem ook helpen". Dus ging ik ook de keuken in. Deze man deed de keukendeur wijd open, nam toen een stok en probeerde hem daarmee te verjagen, terwijl ik heel veel geluid maakte, met mijn handen zwaaide en met mijn voeten stampte om hem weg te jagen. Telkens wanneer de slang wilde ontsnappen en mijn kant uitkwam, stampte ik met mijn voeten en blokkeerde de weg. Hij raakte in paniek en in zijn paniek ging hij het huis uit. Eenmaal buiten sloeg de engelbewaarder de deur dicht. Aan de rechterkant van de deur was een raam. Mijn engel en ik keken naar buiten om te zien wat er zou gebeuren met de slang. Hij ging weg, de trap afglijdend. Maar het trappenhuis was erg druk met mensen die naar boven en naar beneden gingen, en daarom, bang dat hij zou worden vertrapt, keerde hij terug naar het huis. Maar hij vond de deur gesloten. Toen raakte hij WERKELIJK in paniek. Hij gleed erg snel de trap af, de hal in en door de grote glazen deuren naar buiten. Op het moment dat hij de drempel van de glazen deur over gleed, veranderde de slang in een enorme afschuwelijke pad. Het sneeuwde en het was ijzig koud. Er waren mensen die hem daarbuiten zagen, en op het moment dat ze alarm sloegen veranderde hij van een pad in een vrouw. Maar de kwade geest werd herkend en de mensen namen hem gevangen en bonden hem vast. Terwijl ze dat deden voelde ik, dat de riemen niet zo stevig waren vastgemaakt en dat hij op zekere dag weer zou ontsnappen. )

De uitdrukking "tijd en tijden en een halve tijd" komt in de boeken Daniël en Openbaring voor:

Hij zal woorden spreken tegen de Allerhoogste, en de heiligen des Allerhoogsten te gronde richten; hij zal er op uit zijn tijden en wet te veranderen, en zij zullen in zijn macht gegeven worden voor een tijd en tijden en een halve tijd (Daniël 7:25).

En aan de vrouw werden de twee vleugels van de grote arend gegeven om naar de woestijn te vliegen, naar haar plaats, waar zij onderhouden wordt buiten het gezicht van de slang, een tijd en tijden en een halve tijd (Openbaring 12:14).

In Openbaring 12 wordt ook het aantal dagen van deze tijdsduur genoemd:

En de vrouw vluchtte naar de woestijn, waar zij een plaats heeft, door God bereid, opdat zij daar 1260 dagen onderhouden zou worden (Openbaring 12:6).

De uitdrukking tijd en tijden en een halve tijd betekent dus 1260 dagen. Als 3½ tijden 1260 dagen zijn, dan is een tijd 1260 : 3½ = 360 dagen.

In de maand Nisan, in het twintigste jaar van koning Artachsasta, toen er wijn voor hem gereed stond, hief ik de wijn op en reikte die de koning toe. Nu was ik nooit treurig geweest in zijn tegenwoordigheid.

De koning zeide tot mij: Waarom staat uw gezicht zo somber, hoewel gij niet ziek zijt? Dit kan niet anders dan hartzeer zijn. Toen werd ik ten zeerste bevreesd,

En zeide tot de koning: De koning leve in eeuwigheid! Hoe zou mijn gezicht niet somber staan, daar de stad, de plaats waar de graven mijner vaderen zijn, verwoest is en haar poorten door vuur verteerd zijn?

En de koning zeide tot mij: Wat is dan uw verzoek? Toen bad ik tot de God des hemels.

En ik zeide tot de koning: Dat gij, indien het de koning goeddunkt en indien uw knecht u welgevallig is, mij zendt naar Juda, naar de stad waar de graven mijner vaderen zijn, om haar te herbouwen.

De koning zeide tot mij, terwijl zijn gemalin naast hem zat: Hoelang zal uw reis duren, en wanneer zult gij terugkeren? En de koning stemde erin toe mij te zenden; en ik gaf hem een bepaalde tijd op.

De Perzische koning Artachsasta of Artaxerxes regeerde van 465-423 v Chr, zodat de maand Nissan van zijn 20e regeringsjaar omstreeks maart/april van 446 v Chr viel.

Zeventig weken zijn bepaald over uw volk en uw heilige stad, om de overtreding te voleindigen, de zonde af te sluiten, de ongerechtigheid te verzoenen, en om eeuwige gerechtigheid te brengen, gezicht en profeet te bezegelen en iets allerheiligst te zalven.

Weet dan en versta: vanaf het ogenblik, dat het woord uitging om Jeruzalem te herstellen en te herbouwen tot op een gezalfde, een vorst, zijn zeven weken en tweeënzestig weken. Lang zal het hersteld en herbouwd blijven, met plein en gracht, maar in de druk der tijden.

En na de tweeënzestig weken zal een gezalfde worden uitgeroeid, terwijl er niets tegen hem is; en het volk van een vorst die komen zal, zal de stad en het heiligdom te gronde richten, maar zijn einde zal zijn in de overstroming; en tot het einde toe zal er strijd zijn: verwoestingen, waartoe vast besloten is.

Omdat gij kostbaar zijt in mijn ogen en hooggeschat en Ik u liefheb, geef Ik mensen voor u in de plaats en natien in ruil voor uw leven. Vrees niet, want Ik ben met u; Ik doe uw nakroost van het oosten komen en vergader u van het westen.

Ik zeg tot het noorden: Geef, en tot het zuiden: Houd niet terug, breng mijn zonen van verre en mijn dochters van het einde der aarde, ieder die naar mijn naam genoemd is, en die Ik geschapen heb tot mijn eer, die Ik geformeerd heb, die Ik ook gemaakt heb. Doet het volk uitgaan, dat blind is, al heeft het ook ogen, en dat doof is, al heeft het ook oren.

Indien gij niet naarstig onderhoudt al de woorden der wet, die in dit boek geschreven zijn, en gij niet deze heerlijke, geduchte Naam, de HERE, uw God vreest,

Dan zal de HERE u en uw nageslacht ongemeen zwaar tuchtigen ...

De HERE zal u verstrooien onder alle natien van het ene einde der aarde tot het andere; aldaar zult gij andere goden dienen, die noch gij noch uw vaderen gekend hebben: hout en steen.

Gij zult onder die volken geen rust vinden noch een rustplaats voor uw voetzool; de HERE zal u daar een bevend hart geven, ogen vol heimwee en een kwijnende ziel.

Zonder ophouden zal uw leven in gevaar verkeren; des nachts en des daags zult gij opschrikken en van uw leven niet zeker zijn.

Des morgens zult gij zeggen: Was het maar avond; en des avonds: Was het maar morgen. Vanwege de vrees, die uw hart vervult, en vanwege het schouwspel, dat uw ogen zien.

De HERE zal u op schepen naar Egypte terugbrengen langs de weg, waarvan Ik u gezegd had: Gij zult die nooit weerzien; gij zult daar aan uw vijanden als slaven en slavinnen te koop aangeboden worden, maar er zal geen koper zijn.

De Taak van de Kerk.

********************

NEGEN EN TWINTIGSTE VERSCHIJNING.

Vrijdag, 11 april 1975 om 15.00 uur.

Madeleine is in de kapel, alleen.

Jezus verschijnt aan haar met zijn handen uitgestrekt, lacht haar toe en zegt :

"Zegt de priester : "Ik verlang dat de gehele wereld de Boodschap kent. De priesters moeten openlijk en zonder vrees spreken want niets mag bedekt blijven van wat onthuld moet worden."

Daarna glimlacht Jezus en verdwijnt.

De vurige liefde en het brandend verlangen

Christus in zich te mogen opnemen

De gelovige: Met de grootste godsvrucht en met brandende liefde, met heel de liefde van mijn hart verlang ik vurig U, Heer, te ontvangen, zoals vele heiligen en godvruchtige personen bij de communie naar U hebben verlangd.

Zij hebben in hoge mate U behaagd door de heiligheid van hun leven en hadden ervaring van de grootste godsvrucht.

Mijn God, eeuwige liefde, heel mijn bezit, eindeloos geluk, ik verlang U te ontvangen met de hevigste begeerte en de allerwaardigste eerbied die ooit iemand van de heiligen heeft gekend of kunnen beleven. En al ben ik onwaardig al die gevoelens van godsvrucht te hebben, toch bied ik U de hele liefde van mijn hart, alsof ik al die zeer prijzenswaardige ontvlamde begeerten alleen bezat. Maar ook alles wat een liefdevolle geest kan uitdenken en verlangen, dat alles bied ik U met de grootste eerbied aan en offer het U op met innige vurigheid. Ik wens niets voor mijzelf te behouden, maar mijzelf en al het mijne U vrijwillig en met heel mijn hart ten offer te brengen.

Heer mijn God, mijn Schepper en Verlosser, met zulke liefde, eerbied, lof en eer, met zulk een dankbaarheid, waardigheid en liefde, met zulk een geloof, hoop en zuiverheid wens ik U nu te ontvangen als U voor het eerst de glorievolle Maagd Maria ontvangen heeft, toen zij de Aartsengel Gabriël die haar de boodschap bracht van het geheim der menswording, nederig en vroom het antwoord gaf: "Zie de dienstmaagd des Heren, mij geschiede naar uw woord".

En zoals uw zalige Voorloper, de grootste van de heiligen, Johannes de Doper, om uw tegenwoordigheid blij opsprong in de vreugde van de heilige Geest, terwijl hij nog in de schoot van zijn moeder was opgesloten. En later toen hij U zag wandelen onder de mensen en zich diep vernederend met eerbiedige liefde sprak: ‘De vriend van de bruidegom die daar staat en naar hem luistert, is van vreugde vervuld om de stem van de bruidegom’.

Zo wens ook ik van grote en heilige verlangens ontvlamd te worden en mij met heel mijn hart aan U aan te bieden. Daarom bied ik U aan en leg ik voor U neer al de jubel, de vurige liefde, de geestelijke verrukkingen met de bovennatuurlijke verlichtingen en hemelse visioenen van al de U toegewijde harten met alle deugden en met al de lofprijzingen van alle schepselen in de hemel en op aarde gebracht en nog te brengen, voor mij en al degenen die mij in het gebed zijn aanbevolen, opdat Gij door allen waardig moogt worden geprezen en in eeuwigheid verheerlijkt.

Aanvaard mijn wensen, Heer mijn God, en mijn verlangens naar uw oneindige lofprijzing en ongemeten verheerlijking, die U volgens de veelheid van uw onuitsprekelijke grootheid terecht verschuldigd zijn.

Dit geef ik U terug en verlang ik U terug te geven iedere dag en op alle ogenblikken van de tijd, en om met mij U te loven en dank te zeggen nodig ik alle hemelse koren en al uw gelovigen uit en smeek hen met liefdevol gebed.

Mogen alle volken en stammen en talen U loven en uw heilige zoetvloeiende naam met de grootste blijdschap en vurige godsvrucht verheerlijken. En mogen allen die met eerbied en godsvrucht uw allerverhevenste Sacrament vieren en met groot geloof ontvangen, waardig bevonden worden genade en barmhartigheid bij U te vinden en mogen zij voor mij zondaar dringend smeken. En als zij dan begenadigd met de verlangde godsvrucht en de verzadigende vereniging, zeer vertroost en wonderbaar verkwikt van de heilige hemelse tafel zijn teruggekeerd, mogen zij dan mij arme indachtig willen zijn.

EEN STEEN IN BIRGITTAS KROON.

Boek 9 - KAP. 112

Toen de H. Birgitta in Rome woonde, vertelde de kok haar eens een schandelijke leugen : "Vrouwe, uw zoon Karl is opgehangen." Hierop antwoordde zij : "Dat verhoede God ; van wie hebt gij het gehoord ?" "Pelgrims hebben het gezegd," antwoordde hij. Aan het einde van het jaar stierf die kok, na gebiecht en boetedoening gedaan te hebben. Birgitta, die bekommerd was over de zaligheid van zijn ziel, bad voor hem. Na zeven dagen kreeg zij een visioen en zag een balk, die dwars over de hel gelegd scheen, en midden op die balk zat de ziel van bovengenoemde doode. Toen verscheen de maagd Maria en zeide : "Niemand vermoedt de vreselijke angst waarmee die ziel hier zit. Dit is zijn straf omdat hij in zijn leven Gods vrienden verontrustte. Toch zult gij weten, dat hij behoort tot hen die geholpen kunnen worden."