Dat de rechercheurs de boot niet vonden maakte Holmes zeer ongelukkig, dit was duidelijk buiten zijn verwachtingen. Hij kreeg geen vat op wat er gaande was , een boot die niet ergens langst de oever ligt en niet weg kan zijn. Drie dagen lang brak hij zijn hoofd erover terwijl ik mijn verhaal verder schreef. Uit het niets schoot hij dan toch recht en vertrok zonder iets te zeggen. Ik ging hem achterna maar raakte hem kwijt waarna ik terug ging naar de woning om hem op te wachten. In de avond kwam hij thuis als een kind dat nieuw speelgoed had gekregen . Hij vertelde me dat hij op het idee was gekomen dat je een boot makkelijk kan verstoppen een paar dagen in een scheepswerf voor zo gezegd een aanpassing te doen. Hij ging daarom ook zo snel als hij kon elke scheefswerf afzoeken om te zien of de boot zich daar ergens bevond. Hij had niet direct raak vertelde hij me maar bij de vijftiende werf , de Jacobson's Yard, lag hij er dan toch. Het was nog maar een kwestie van de daders en de kist ter gelijk optenemen.