ik zat gisteren avond weeral eens op de bus, weeral op de terug weg... en ik zag een klein baby (bambi) hertje weg hinken. toen moest ik terug denken aan de schapen met lange staarten, en daarna aan mijn blog. waar ik al 2 weken niets meer me gedaan hab. wel vandaag zijn we 23-10-'09 en morgen is het de dag dat ik me geen 17 jarige meer kan noemen... morgen is de dag dat ik niet meer minderjarig ben... morgen is de dag dat ik oud genoeg ben om te stemmen... morgen is de dag wanneer mijn lichaam begint af te takellen... morgen is de dag dat morgen niet mocht zijn... oke, dus nu weten jullie dat ik niet echt blij ben met m'n 18de verjaardag. Wat dan wel goed was aan vandaag is dat het de laatste dag van school was. de vakantie kan beginnen... ( allez wat je vakantie kan noemen...) alles is al in de puntjes uitgstippeld. morgen word mijn verjaardag gevierd. zondag: de verjaardag van noëlla, + gaan eten in het restaurant voor nog iemand anders maandag: naar mont saint michel gaan met julie en gisèle dinsdag : julie blijft slapen en is de dinsdag hier nog woensdag: gaan schaatsen donderdag: RUST !! vrijdag zaterdag en zondag naar G en M voor feestje en zwemmen ofzo... maandag geen school ( valies maken om dinsdag te vertrekken naar sicilië) dinsdag: om 6u45 vertrekken vanuit fougères naar sicilië voor 8 dagen...
zoals je ziet lieve mensjes staat mijn planning al vast tot en met 10 november !! het leven hier is veel anders dan in mijn simpel (maar zeer geliefde leventje ) van België. wanneer het vakantie was, moest ik nog beginnen met plannen en alles was chill. Ik hield ongelofelijk veel van een dagje niets doen , en gewoon op mezelf zijn. maar hier, bijna nooit! wat wel goed is aan de andere kant, want als ik stilzit dan ga ik beginnen te denken ( niet dat ik dat nu niet doe) maar ik ga meer terugkijken naar het verleden. en dan ga ik mijn twee levens vergelijken.. wat niet goed is, want dan ga ik heimwee krijgen, JAK! kan ik wel goed missen nu.
nu heb ik jullie allemaal weer up-to-date gezet over mijn bijna 2 maand oude "nieuwe" leven hier. ik hoop aan jullie verwachtingen te voldoen. tot de volgende,
Toen ik terugkeerde van m'n dagelijkse routine schooldag. zat ik wat te dagdromen op de bus... toen plots m'n droom verbroken werd door een staart. JAP een staart van een schaap. en niet zomaar een staart van een schaap. nenee, een LANGE STAART VAN EEN SCHAAP. zeer bizar... Wel nu ik jullie aandacht toch heb, kan ik gerust nog wat vertellen over mijn leventje hier. Eigenlijk is er niet veel gebeurd deze week. het was maar zeven dagen dus. Zaterdag ben ik dus naar Rennes geweest met Julie an Ari ( deens en amerikaans) en we hebben geen woord frans tegen elkaar gesproken. Ik steek het op de amerikanen. Zondag zijn we dan naar st-Mallo geweest. met Marina en Gaëtang en Gisèle. wat een leuke calme WARME dag was. jaja mensen, hier in frankrijk is het soms om te stikken. (behalve gisteren en vandaag) dan dinsdag is julie 16 geworden. En ze vond het een zeer bizarre dag. Het was net als een ander, niets speciaals. Alleen s'avonds bij het eten een paar cadeautjes. Ik hoop dat de mijn anders zal zijn ... hint hint (24 oktober voor de korte termijn geheugens) grapje dus. Ik ben al gewoon blij dat het een zaterdag is, en vakantie dan. En voor de mensen die de almachtige Petra M kennen. maar niet weet wat ze nu doet op dit moment. wel denk dan maar eens aan Nieuw-Zeeland, en aan welk avontuur ze daar is begonnen voor 9 maand. ik ben echt trots op haar zelfstandigheid. Anders is er niet meer veel te vertellen.
En als jullie mensen daar in belgië ( of een ander land waar je momenteel bent) vragen hebt. Je mag ze altijd stellen en de mogelijkheid is er dat ik ze beantwoord. tentre sa chance
Ik geloofde het eerst niet, en ik wou het ook niet geloven... maar het is waar. je verdikt wel degelijk als je naar een ander land gaat. zelfs Frankrijk. dat wilt dus zeggen dat ik snel een sport moet zoeken. maar het probleem is dat ik wel degelijk in the middle of nowhere woon.
op school gaat alles vlotjes. En dan wil ik zeggen van vrienden-vlotjes. Met de punten zit het iets anders. wiskunde:11/20 geschiedenis 3.5/20 en van frans zwijg ik liever over ... (Ik moet wel zeggen dat ik er niet aan gestudeerd had... )
Voor ik naar frankrijk vertrok zei ik altijd " in de maand september leer ik iemand kennen. In de maand oktober is hij mijn lief. En in de maand mei /juni is het voorbij." zo heb ik een intressanter leven en leer ik sneller mijn frans. maar helaas was Julie uit denemarken mij voor. Ze vrijt nu met Antoine coupé, een jongen uit m'n klas. And Antoine if you read this, you are a crazy boy from my class. so i did it (dat moest ik erop zetten van hem) Nuja nog geen liefde voor mij hier. En ze zijn echt wel een mooi koppel.
iedere dag dat ik naar school ga, hou ik meer van m'n franse klas . Je kan het wel nog niet vergelijken met 6BK. maar ze zijn anders op een goede leuke manier. ( gek en dom) ik mis wel de oude klas. Daar kon ik echt meepraten met de gesprekken van iedereen, even dom doen als iedereen en even uitbundig lachen met iedereen. En dat allemaal omdat ik ze allemaal kende, en wist wie ze waren. En nu is het weer helemaal opnieuw beginnen. Maar ik durf wedden dat na 6 maand alles dik in orde komt. 'Wanneer ik vloeiend frans spreek '( oké, mss niet vloeiend...)
EN nog steeds geen heimwee... wat goed is. Ik hoop zelfs dat het nog lang wegblijft... Stom ding
Oke, ik heb mijn zegje gezegt. Nu kan ik weer een paar dagen verder . en weer zeg ik U, JA U! ..jij die mijn leven probeert te volgen. wijs mij niet op mijn fouten of het zal u berouwen ..
3 weken en 2 dagen zijn nu al voorbij gegaan... en ik voel me al helemaal thuis hier op de boerderij. ik weet nog goed de eerste dag dat ik hier toekwam. ik moest van die trein afstappen met 2 verdomd zware valiezen, een trekkersrugzak en een gewone rugzak. gelukkig kon ik m'n 'vrouwelijke charmes' gebruiken om iemand anders in het werk te steken die mijn valiezen kon dragen... maar toen volgde mijn tweede probleem. WAAR IS M'N GASTGEZIN !! Ik wist totaal niet hoe ze eruitzagen, waar ze stonden en of ze mij zouden herkennen? na 5 min rond te lopen in het station van Rennes, kwam er eindelijk een meisje naar me toe die vroeg of ik "la petite Belge" was, (duidelijk was ik groter dan haar) maar ik zei "oui!" dus zo leerde ik Elodie kennen die me naar m'n gast vader leide... Maurice Seignoux; een oude man van rond de 60 jaar, drie maal breder dan ik , en een sukkelaar met zijn rug. Hij kan amper wandelen. Maar zijn problemen met zijn rug geeft absoluut geen gevolg voor het rijden met zijn auto.
Toen ik aankwam in het huis,was het juist redelijke stress periode. Hun jongste zoon (jeremy) ging de volgende dag trouwen. Net optijd dus om heel de familie te leren kennen. Iedereen was vriendelijk tegen mij en zeer nieuwsgierig over m'n afkomst. en ik natuurlijk proberen te responderen in mijn beste frans, wat toen afschuwelijk slecht was, en handen en voeten erbij betrokken waren. de trouw verliep vloeiend. Er werd gedanst en gelachen. Ik werd zelfs beschouwd als eigen familie, wat al veel betekend.
Iedere dag begroeten de mensen elkaar met 2 kussen ( soms 3 ) wat raar is, en totaal niet van mijn gewoonte. Ik hate het al in België om de ronde te doen om iedereen te kussen bij nieuwjaar ofzo... Dus op die trouw heb ik nog wat afgekust, en dik tegen me goesting
na de trouw ( die bijna 3 dagen duurde) begon school. ik was totaal niet zenuwachtig, wat raar is zou je denken . maar ik was gerust gesteld omdat ik wist dat er een andere uitwisselings student in me klas ging zitten. Julie Barnes Dahl, ze komt uit Denemarken. Ze is vriendelijk, mooi en een goede vriendin van mij geworden. wat raar is, want ik heb nog nooit vrienden gehad van 2 jaar jonger dan ik. Hetzelfde in me klas, iedereen is er jonger. En voor 1 keer stoort mij dat niet echt. Integendeel zijn ze allemaal redelijk volwassen op een rare manier.
Ik zit in een klas met 12 leerlingen, en soms bevat die klas 35 leerlingen. en ik moet zeggen dat mijn Frans er al op vooruitgegaan is, MAAR nog steeds niet vloeiend.
Vandaag is het zondag en ben ik samen met een paar van mijn klas naar een soort sport happening geweest. En ik was blij dat ik geweest ben, want zo heb ik nog maar eens een dag gehad waar ik de mensen rondom mij beter heb leren kennen.
ik ga de gepaseerde 14 dagen niet helemaal opschrijven, want dan zal ik
nog 3u bezig kunnen zijn. dus jullie zullen het momenteel moeten doen
met dit beetje voor de dag.
Ik beloof snel nog meer van mijn avonturen te posten. en wees niet verlegen om te reageren.
(MAAR REAGEER NIET OM TE KLAGEN OVER MIJN SCHRIJFFOUTEN, ik weet het, maar ben te lui om ze na te lezen.)