Wij komen in de wereld en in ons leven veel nare en verdrietige dingen tegen. Het ergste is wel de dood. Hebben wij daarvoor een verklaring? Dat er zoveel ellende is, ligt niet aan God, de Schepper, maar aan de mens. (zie les 1). De wereld is niet meer zoals God haar bedoeld heeft. Door alles loopt zowaar een breuk: de zonde. Zonde betekent het ware levensdoel missen. Hoe is dit zo gekomen? We lezen dat God met Adam (en in hem met al zijn nakomelingen) een afspraak maakt (Genesis 2:16, 17). Als Adam in liefde gehoorzaam is aan zijn Schepper, zal hij voor zichzelf en al zijn nakomelingen het eeuwig leven kunnen verdienen. Die gehoorzaamheid moet blijken uit de volgende afspraak die God maakt: Van alle bomen in het paradijs mag hij eten, behalve van de boom van de kennis van goed en kwaad. Als hij dit gebod overtreedt, zal hij de dood sterven. Het gaat goed fout, want de duivel komt en spreekt d.m.v. de slang. Eerst benaderd hij Eva en vraagt heel insinuerend: is het ook, dat God gezegd heeft: Gij zult niet eten van alle boom van deze hof? Dit is de eerste leugen van de duivel. Eva zegt: Nee, we mogen alleen niet eten van de boom in het midden van de hof. Want als we daarvan eten, zullen we sterven. Dan komt de tweede leugen: Als je van de verboden vrucht eet, zal je niet sterven, maar je zult als God zijn en zelf uitmaken wat goed of kwaad is! En dan is de mens verloren. Eva eet, geeft ook haar man van de verboden vrucht en ook hij eet, ondanks Gods verbond, van de verboden vrucht (nergens staat dat dit een appel is!). De mens zondigt. Is ongehoorzaam aan Gods verbond. Mist het doel om in liefde tot Zijn eer met Hem te leven. Hij heeft de duivel geloofd boven God. Zo komt hij in opstand tegen God. Hij laat daarmee merken dat hij zelf wil uitmaken at goed en kwaad is. En daarmee verbreekt hij de relatie met God. Daarmee verliest hij het eeuwige zalige leven. En daardoor is alle leven op aarde bedorven. Daardoor is alle ellende als oorlog, ruzie, ziekte, pijn, zorg, moeite, verdriet, ja de dood in de wereld gekomen.
De straf op de zonde
De eerste mens, Adam, en zijn vrouw verbergen zich voor God: ze zijn bang. Maar ook de onderlinge relatie is verstoord. Man en vrouw verbergen zich voor elkaar: zij maken zich schorten. Ze durven niet meer open en bloot voor elkaar te zijn. Want de reine naaktheid van voor de zonde, die geen onreine gedachte opwekte, is aangetast door de zonde: ze verleidt tot egoïstische wellust. Zo doen allerlei ellendige dingen hun intrede in Gods schepping. Daarmee is ook de dood, als straf op de zonde, in de schepping gekomen. Want God had gezegd: ten dage als gij daarvan eet, zult gij de dood sterven. Want de heilige God kan de zonde niet aanvaarden en kon dus niet dulden dat de zondige mens zou blijven leven. Door tegen God te zondigen heeft de mens, willens en wetens, de straf over zich uitgeroepen:
-De lichamelijke dood (= eenmaal zal ieder mens op aarde sterven)
-De geestelijke dood (= een ik-gericht leven en niet een leven tot eer van God. God niet kennen en erkennen)
-De eeuwige dood (= eens, na dit leven voor altijd gescheiden leven van God en Zijn toorn over de zonde te moeten dragen. Dit wordt in de Bijbel de hel genoemd. Dat alles omdat de mens niet naar God wilde luisteren, niet naar Hem alleen wilde horen = ongehoorzaam was) omdat hij eigen heer en meester wilde zijn!
Adam vertegenwoordigde in het verbond met God al zijn nakomelingen. Zo is het leven van de mens ontspoord en heeft hij het leven in heerlijkheid met God, zijn Schepper, verspeeld. Op het leven van ieder mens rust de vloek over de zonde. Niet één mens is niet meer in staat te leven tot eer van God. Het ik-gericht zijn zit ons in de genen. Allen komen we met een zondige natuur op de wereld. Die erven we van Adam. Vanuit de mens is er geen weg terug naar God. Onze redding kan alleen van God komen. Daartoe hebben we allen wedergeboorte, bekering en geloof nodig. Dan alleen komt er herstel. Gelukkig kan dat, bij God vandaan.
De moederbelofte
God zorgt voor een nieuw begin en bindt de strijd aan met de duivel. Ik zal vijandschap zetten tussen u (= de slang) en de vrouw, tussen uw zaad (nakomelingen) en haar zaad; dit zal u de kop (= totaal) vermorzelen en gij zult het verzenen (= hiel) vermorzelen (genesis 3:15). Dat wil zeggen: De slang zal eens eraan gaan, de duivel zal verpletterend verslagen worden. Dat zal niet gemakkelijk gaan, want de slang zal voor lijden zorgen. De komst en de voortgang van Gods beloofde redding zal met lijden, veroorzaakt door de satan, gepaard gaan. Maar de overwinning is zeker. Uit het zaad (nakomelingen) van de vrouw zal iemand voortkomen Die de duivel zal overwinnen. Wij mogen weten dat dit ook inderdaad is gebeurd: Jezus Christus heeft die strijd aangebonden. Met Gods belofte van de komst van de verlosser ontving de duivel de eerste slag al en moest hij het onderspit delven. Bij Jezus geboorte in Bethlehem kreeg de duivel de volgende slag: hoewel de duivel zovele malen had geprobeerd dit onmogelijk te maken, werd Jezus geboren, Die door te sterven de zonde, de dood en de duivel zou overwinnen. Op Golgotha kreeg de duivel de beslissende slag: Jezus gaf Zijn leven als een betaling voor de schuld van alle ware gelovigen. Hij verloste ze uit de klauwen van de duivel. Door het offer van Christus alleen is er verzoening, herstel tussen God en Zijn schepsel mogelijk. En eenmaal zal de duivel de laatste slag krijgen. Nu nog richt hij veel kwaad aan in de wereld, denk aan ruzies, criminaliteit, onderdrukkingen, oorlogen enz. Alle eeuwen door probeert de duivel te verhinderen dat mensen tot geloof in Jezus Christus komen. Ook is hier op aarde voor de gelovigen nog lijden aan het leven met Christus verbonden. En worden ze nog aangevochten door de duivel, die hun de hoop op God probeert te ontnemen. Maar eens zullen de duivel en de zonde definitief overwonnen zijn: in de hemelse heerlijkheid kunnen ze de gelovigen niet meer benauwen. Dan zal de duivel voorgoed opgesloten worden in de hel. Dan wordt het woord van de Heere Jezus vervuld: Ziet, ik maak alle dingen nieuw (Openbaring 21:5).
Genesis 3:15 wordt daarom de moederbelofte genoemd: het is de moeder van alle beloften, de zaligheid, wordt beloofd. Deze belofte is de rode draad voor deze cursus van het Oude Testament. Direct na de zondeval belooft God de komst van de Verlosser (Messias). Door de zonde was de band met de Heere verbroken. God moet de zonde rechtvaardig straffen. Vanuit de mens is er geen weg terug. Maar God zorgt zelf! Hij opent en wijst de weg waarlangs de verhouding met Hem weer hersteld kan worden. Zijn eigen Zoon zal komen en de straf op de zonde dragen en de Wet volmaakt houden. De Heere Jezus is de Middelaar tussen God en de zondige, schuldige mens. Johannes 3:16 :Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die in hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwig leven hebbe.
Het is voor ieder mens een persoonlijke zaak om de verzoening met God te ontvangen. Daarvoor is het nodig wederom geboren te worden. God wil dit schenken en Hij gebruikt daarvoor de verkondiging van Zijn woord. Door Zijn Heilige Geest werkt God geloof in Zijn Woord en bekering in de harten van de mensen.
Vragen
01.Wat betekent het woord zonde?
02.Van welke boom mag de mens niet eten? (Genesis 2:17)
03.Hoe komt de mens tot de zonde? Lees Genesis 3:1-6
04.Wat is de straf op de zonde?
05.Welke dood draagt ieder mens in zich?
06.Met welke dood wordt de eeuwige straf aangeduid?
07.Lees Genesis 3:15. Het zaad (= een nakomeling) van Eva zal de duivel de kop vermorzelen. Wie wordt hiermee bedoeld?
08.Genesis 3:15 wordt wel de moederbelofte genoemd. Waarom denk je?
09.Waarvandaan kan alleen de redding van de mens komen? Lees Johannes 3:15 en Romeinen 3:23-24
10.Lees Romeinen 10:17. Hoe komen wij aan het geloof in Jezus christus?
