Walter Van Steenbrugge heeft het in de morgen over KB lux en het onheil van pro deo
Ik vind niet direct een link op internet en ik ben zeker niet zinnens om het artikel over te schrijven. Ik heb wel wat beters te doen.
Ik veroorloof mij een objectieve samenvatting.
Klassejustitie bestaat, maar een goede advocaat heeft altijd het recht om hiaten in de wet uit te spelen. KB lux is een voorbeeld van rechtvaardige klassejustitie, sukkelaars die zich geen topadvocaat kunnen veroorloven is een voorbeeld van onrechtvaardige klassejustitie.
Ik ben de schepper van Ventje Tutlatee.
CHECK oooooké.
De schepper is God.
CHECK oooooké.
God heeft nog een restje genetisch materiaal van Walter Van Steenbrugge.
CHECK oooooké.
Walter Van Steenbrugge kan perfect gekloond worden.
CHECK oooooké.
Op een voldragen en volkomen wijze tegenspraak kunnen voeren en zich volwaardig kunnen verdedigen op een binnen de wet toegelaten wijze is even essentieel als de hierboven besproken onaantastbare principes. Een verdediging moet even grondig kunnen onderbouwd worden als een vervolging, en dit in volledige gelijkwaardigheid. (wat een mooie volzinnen!)
CHECK oooooké.
Alleen een echte checks and balances leidt tot rechtvaardigheid en evenwicht.
CHECK oooooké.
Maar dan moet dit voor elkeen kunnen en laat men dit het best niet afhangen van Gods wil.
CHECK
Contradictio in terminis.
TILT, TILT, TILT, TILT, TILT
Recht en Rechtvaardigheid zijn twee verschillende begrippen die door de Grieken met elkaar werden verbonden. In dezelfde periode ontstond ook het woord mensdom.
P.S. voor u de bedenking maakt zal ik het zelf al maar zeggen: ik weet het, ik ben nogal vol van mezelf.
Zoals u weet moet ik ondertussen een mondstuk dragen tegen het knarsetanden. De tandarts had mij geadviseerd om het vooral s nachts te dragen. De meeste mensen knarsetanden namelijk onbewust in hun slaap.
Zoals u weet ben ik niet de meeste mensen. Ik doe het mondstuk uit als ik ga slapen en ik steek het in als ik s morgens opsta.
Vanmorgen in de wagen heb ik tijdens het ochtendjournaal van zeven uur, op de radio uiteraard, mijn mondstuk carrément in twee gebeten.
Als de nieuwe rookwet wordt goedgekeurd, zal de Vlaamse Liga tegen Kanker hem voor het Grondwettelijk Hof aanvechten
De grondwet staat boven de mens. De grondwet is immers gefundeerd in de grond en de mens niet. Doet me altijd denken aan het grapje: in de grond is het geen slechte mens. Voor wie niet bekend is met de zinspeling: dood en begraven (in de grond) is hij zo slecht nog niet. In de grond is de grondwet geen slechte wet.
Het is ver gekomen als ik mezelf begin te citeren. Dan is mijn gebroken mondstuk nog het minste van mijn zorgen.
Gelukkig had ik de superlijm loctite in de wagen.
Straf spul, die loctite.
Het verkeerslicht sprong wel net iets vlugger op groen dan ik verwacht had zodat ik mijn mondstuk net iets vlugger dan toegelaten weer tegen mijn tanden drukte.
Sdraf spul, die locdide.
Nied de rap panikeren Johan, zei ik tot mezelf, panda rhei, nieds is voor eeuwig, zelfs locdide nied
Journaal van 11 uur: Het VlaamsBelang is fel gekant tegen regularisaties en trok naar de Raad van State om de lopende procedure te laten vernietigen. De auditeur van het administratief rechtscollege beveelt de Raad van State nu aan de procedure te schorsen en te vernietigen. Het kan volgens hem niet dat de vreemdelingenwet wordt gewijzigd via een instructienota. Enkel de wetgever kan dat, redeneert hij.
Het kan nooit meer dan een paar seconden geweest zijn, dat knarsetanden. Van het verschieten mijn mondstuk bijna ingeslikt. Zo snel kwam het los! Een klein stukje hoektand weg, het mondstuk zelf ook opnieuw in twee, maar voor de rest alles oké.
Ocharme de oei-oei mensen. Ik heb er medelijden mee. Iedereen zit ze voortdurend op de kop dat ze de boel laten verzieken, dat ze alles laten aanslepen tot in het oneindige. Dan doen ze eens iets, dan zijn ze eens kordaat, dan is het weer niet goed.
Nieuws op internet vanavond om 18.36: Partijen reageren ontzet op vernietiging KB Lux-proces
Van pure ellende en bij gebrek aan een degelijk boksermondstuk ben ik opnieuw beginnen roken. Ik denk dat ik de Vlaamse liga tegen Kanker ga dagvaarden wegens roekeloos gedrag.
Oh ja, voor ik het vergeet, er was ook nog Fortis. Sorry, BNP. Waarom is er eigenlijk nog een dossier Fortis?
Rechter Patrice Libiez oordeelt dat de buitengewone algemene vergadering rechtmatig heeft ingestemd met de verkoop van de bank aan BNP Paribas. Er is dan ook geen reden om de integratie met BNP Paribas stop te zetten. De verdere integratie stoppen zou de toekomst van de bank in gevaar kunnen brengen, aldus het vonnis.
Bad timing Mischaël. Zonder al die andere belangrijke uitspraken zou ik zeker een item aan je strijd voor gerechtigheid gewijd hebben. Dan zou je naam gewis voor eeuwig in de annalen van dit blog gebeiteld staan. Nu niet, jammer.
Drie heuse filosofen dienen Patrick De Witte van antwoord.
Wij dachten dat het eerder te maken had met een geloof in diversiteit en wereldburgerschap, met de hete adem van extreemrechtse partijen, met de vrees om het progressieve electoraat niet tegen de borst te stuiten, met de idee dat we solidair moeten zijn met de immigranten, met de vrees om niet te stigmatiseren en met de idee dat we respect moeten hebben voor andere culturen. Hoe misplaatst, naïef of terzake die ideeën geweest zijn, daar kunnen inderdaad interessante discussies over worden opgezet. Maar dan het best zonder (pdw), want volgens hem heeft het gewoon te maken met de vrees om door een slagersmes onthoofd te worden.
De idee dat we respect moeten hebben voor andere culturen.
De cultuur van pdw hoort blijkbaar niet thuis in dat rijtje, die mag niet meer meespelen.
Beste Patrick, nog een tip voor het opstellen van je examens die er aan komen.
Leg je column voor aan de studenten met de bijhorende vraag: Waar zit de denkfout?
Je wordt de schrik van de univ Patrick.
(Veiligheidshalve geef ik ook maar het antwoord mee:
Hij is tot nader order bekend als (pdw), maar niet als religiewetenschapper.
Waarom zou ik je godverdomme nog een geschenk brengen als je het toch maar stuk maakt? Sinterklaas en Zwarte Piet.
Mijn jongste zoon trachtte me nog wat te troosten door me proberen wijs te maken dat Sinterklaas niet bestaat.
Het is ongetwijfeld goed bedoeld maar hij liegt. Een leugentje om bestwil. Sinterklaas bestaat, ik heb het opgezocht op Google.
2.180.000 hits.
Nee, sinterklaas heeft gelijk. Ik ben Ventje Tutlatee.
Ventje Tutlatee is nooit tevree, zo begon het verhaaltje dat mijn grootmoeder vertelde. Een verhaaltje over tevreden zijn met wat je hebt. Verhaaltjes moeten altijd een moraal hebben.
Ik wist eigenlijk niet meer hoe het precies ging en ik heb het opgezocht op Google.
Wat een klotedag. Ventje Tutlatee blijkt helemaal niet te bestaan !!!
Ventje Tutlatee is helemaal geen waarheid.
Eén klik op de knop toevoegen en Ventje Tutlatee bestaat.
Wat een rustgevende gedachte.
Eerst is Ventje Tutlatee geen waarheid en dan is hij waarheid.
Waarheid is altijd relatieve waarheid.
En uit het Niets schiep God het Iets.
De mens is goed bezig om het omgekeerde te realiseren.
Weg met de literatuur Eigenlijk is het allemaal begonnen met het punt Vroeger bestond dat helemaal niet een punt Ik vraag me af waarom we dat ook nodig hebben Het is toch allemaal duidelijk zonder punt zeker Een punt heeft geen voordelen, alleen maar nadelen Je krijgt er alleen maar een punthoofd van Al die mensen die altijd maar weer een punt willen maken Ik vraag me af waarom dat allemaal nodig is En vooraleer u op hoge poten reageert, Kristien Hemmerechts et les autres kom alstublieft niet aanzetten met u scheert alle punten over dezelfde kam, slechts een héél klein percentage zijn gevaarlijke punten Een punt is een punt en daarmee uit Een punt betekent dat het gedaan is, je kan niet een punt zetten achter een relatie en daarna nog een eind blijven verder lullen Dat pikt geen enkele vrouw En een punt tot daar aan toe Daar zou ik nog mee kunnen leven Maar je geeft die mannen een vinger en voor je het weet ben je een hele arm kwijt Je geeft ze een punt en binnen de kortste keren staat er een uitroepteken Het is toch waar zeker En zo een uitroepteken, als je dat toelaat dan, neem het van me aan, dan hebben we het einde nog niet gezien hoor Zo een uitroepteken dat kweekt zoals konijnen jong Ik moet daar toch geen tekeningetje bijmaken zeker Zo een uitroepteken, heb je dat al eens goed bekeken, dat staat constant in erectie Voor je het weet heb je drie of vier uitroeptekens En zoals iedereen wel weet, drie of vier uitroeptekens, dat is het equivalent van een column Mij niet gelaten hoor zo een column Maar wat voor onzin je daarin allemaal wel niet kan lezen Neem nu deze als voorbeeld Hij begint met het verwerpen van een punt en hij eindigt met het afschaffen van de literatuur Dat is sowieso toch bewijs genoeg dat we de literatuur beter zouden afschaffen
En nu serieus Patrick.
Patrick zit ergens in een kamertje 1100110010101 en hij is het daar beu, hartsgrondig beu. Dus wat doet hij, hij doet het licht uit en gooit de deur van kamer 1100110010101 boos achter zich dicht en zegt bij zichzelf: Geen halve maatregelen meer, nu gaan we voor eens en voor altijd komaf maken met dat gezeik. Jaja, Patrick durft het van tijd tot tijd wel eens zeggen zoals het is. Gezeik, dat is wat hij zegt. Patrick is van plan om de oorzaak van alle problemen met wortel en al uit te trekken, stapt dapper in de richting van waar hij gekomen is en belandt uiteindelijk bij het kruispunt 11? .
Is vrije meningsuiting de belangrijkste waarheid binnen de democratische waarheid?
Hier is het, zegt Patrick die al een beetje moe is van al dat stappen, en vooral van al dat denken.
Hier is het, hier heb ik me vergist. 111 moest het zijn in plaats van 110. Dju toch, dat ik zo heb kunnen missen.
Allé Patrick, efkes verder denken man.
Kon je lachen met de parodie op je column?
Ik ben er zeker van dat je lach eerder aan de groene kant was.
Ik ben er zeker van dat vrijwel iedereen die het eens is met de standpunten die je in je column vertolkt de parodie NIET grappig vindt, en ik ben er zeker van dat vrijwel iedereen die het niet met je standpunten eens is de parodie WEL grappig vindt.
Waarom ben ik daar zeker van?
Omdat vrijwel iedereen overtuigd is van zijn gelijk.
De mening van die mensen over de parodie laat me koud.
Alleen het oordeel van de mensen die een stap verder gezet hebben acht ik waardevol.
Toch belangrijk voor iemand die humor hoog in het vaandel voert?
Ik heb er geen bezwaar tegen als een democratisch verkozen meerderheid in dit land er voor kiest om te beslissen om het algemeen rookverbod in de horeca niet in te voeren. Als ik het met die mensen eens ben kan ik ze bij een volgende verkiezing belonen, als ik het er niet mee eens ben kan ik ze wegstemmen.
Ik heb er geen bezwaar tegen als een democratisch verkozen meerderheid in dit land er voor kiest om te beslissen om het algemeen rookverbod in de horeca in te voeren. Als ik het met die mensen eens ben kan ik ze bij een volgende verkiezing belonen, als ik het er niet mee eens ben kan ik ze wegstemmen.
Een beslissing om in 2014 het verbod in te voeren?
2014?
2014?????
Tegen 2014 zijn er een stuk of tien verkiezingen (op voorwaarde dat de regering niet valt wel te verstaan) en zullen we een veelvoud van gezondheidsministers zien passeren hebben.
ZEG DAN TOCH GEWOON DAT ER GEEN ALGEMEEN ROOKVERBOD IN DE HORECA KOMT.
Ik word er zowaar een beetje boos van.
Hoog tijd dat ze daar eens geld geven aan een communicatiespecialist.
Ik vind de oei-oei mensen niet de geschikte mensen om een land te leiden.
Ik vind de zoïsten niet de geschikte mensen om een land te leiden.
Elke verkiezing weer heb ik de keuze tussen een resem zoïsten en een leger oei-oei mensen.
Oh wat zou ik toch eens graag voor een dikke nul stemmen.
Een nul is een mens die er trots op is dat elk van zijn standpunten begint met een nul.
Het maakt mij op dit ogenblik helemaal niets uit dat geen enkel van zijn standpunten met het mijne overeen komt, maar de eerste die eens duidelijk maakt dat hij een nul is krijgt van mij zijn stem.
Komaan heren en dames politici.
Ik verklaar de jacht op de stem van de nitwit voor geopend.
Bedoeling was dat een Nederlandse Kamerdelegatie in januari naar Turkije zou reizen. Op het programma stond onder andere een ontmoeting met Turkse regeringsleden. Maar toen de extreem rechtse politicus Geert Wilders liet weten dat hij met de delegatie zou meereizen, was er in Ankara plots veel minder enthousiasme om de Nederlandse verkozenen te ontmoeten. De Turkse regering liet weten niet meer beschikbaar te zijn. Ontmoetingen met Turkse parlementariërs en vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties waren nog wel mogelijk. Maar gisteren beslisten de Nederlandse delegatieleden unaniem om de reis af te gelasten.
Wilders verklaarde ingenomen te zijn met het besluit van zijn collega-kamerleden. Het is goed dat de andere partijen niet gecapituleerd hebben voor de Turkse regering. Wilders is naar eigen zeggen verrast over de ophef rond deze reis. Ik wilde niet van ver af roepen wat ik er van vind. Zo zit ik niet in elkaar. Ik wilde er naar toe maar critici zijn in Turkije niet welkom. Dit toont aan dat Turkije een totalitair en barbaars regime is dat het woord democratie niet kan spellen. Als je democratische waarden aanhangt, dan ontvang je ook je tegenstanders. Dit land mag in geen honderd jaar miljoen jaar lid worden van de Europese Unie.
De Morgen, 3 december.
In geen honderd miljoen jaar!
Panta rhei.
Alles stroomt.
Er is geen waarheid.
Laten we dus eens al onze semi-theoretisch gewauwel over de hinkelende mens overboord gooien. Ik heb mijn glazen bol stuk gegooid. Ik geef het toe, net iets te laat gezien dat hij nogal verslingerd was aan de waarheid. Van een verrassende wending gesproken.
Op het niveau van de waarheid dient de waarheid zich niet aan als een duidelijk geheel, de waarheid is een cluster van waarheid, een conglomeraat van waarheid, een samenklontering van waarheden.
Binair denken. Als er iets succesvol is gebleken in de wetenschap dan toch het binair denken. Waarheid of geen waarheid. Het stroomt of het stroomt niet. Stroom of geen stroom in de geheugencel.
Even de geheugencel van Geert Wilders analyseren.
Is er Waarheid of is er geen Waarheid? Er is waarheid. 1
Is de democratie de belangrijkste Waarheid of niet? Democratie is de belangrijkste waarheid. 1
Is vrijheid van meningsuiting de belangrijkste democratische waarheid in deze aangelegenheid of niet? Vrijheid van meningsuiting is de belangrijkste waarheid. 1
111: Turks regime is een barbaars regime. Perfect legitiem. Stroom, stroom, stroom.
Er is niet zoiets als positieve stroom en negatieve stroom. De + en de zijn neutraal, het zijn symbolen voor de richting van de stroom.
De beslissing om de reis af te blazen was unaniem. Hoe is dat mogelijk?Hebben al die collega-kamerleden dezelfde stroomimpulsen gekregen?
Ik kan het niet geloven.
Je hebt de zoïsten en de oei-oei mensen. (binair denken !)
Geert Wilders is een zoïst.
Democratie IS de hoogste waarheid. Binnen de democratische waarheden IS de waarheid van het recht op vrije meningsuiting de hoogste waarheid. ZO IS T.
Er zijn er nog. Alsmaar minder ondertussen, maar voorlopig zijn er nog altijd heel wat oei-oei mensen. De mensen die overal waarheid zien en die binnen de waarheden van de democratie ook de waarheid van het respect voor de andere mens zien. Voor de collega-kamerleden van Geert Wilders was het respect voor de andere mens uitgangspunt voor een snoepreisje naar Turkije.
Ik vraag me af wat wie er op bezoek gaat bij iemand waarvan je vindt dat het een barbaar is, maar dit geheel terzijde.
Maar dan is daar de zoïst die zegt: vrijheid van meningsuiting is de waarheid, zo is t. Ah ja, anders was het geen zoïst. Pijnlijk momentje voor de oei-oei mens. Oei oei, de Geert heeft eigenlijk wel gelijk. Vrijheid van meningsuiting is wel de basispijler van onze samenleving. Laten we maar thuisblijven, of beter nog, misschien naar Spanje, daar is het ook wel aangenaam warm deze tijd van het jaar.
Wat mij betreft mogen de collega-kamerleden best wel thuisblijven van Turkije. Als ze in eer en geweten beslissen dat op dat ogenblik de vrijheid van meningsuiting belangrijker is dan het respect voor de andere mens, dan is dat een gerechtvaardigde houding. Respect voor de andere mens is immers ook geen waarheid die altijd primeert op andere waarheden, af en toe mogen we ook wel verwachten dat de andere mens respect voor ons betoont. Waarschijnlijk zijn er bij de collega-kamerleden een aantal zoïsten. Een aantal collegas zullen het zonder twijfel eens zijn met Geert Wilders en oordelen dat de vrijheid van meningsuiting primeert. Maar unaniem? Dat geloof ik nooit.
Volgens mij zijn de meerderheid van de collega-kamerleden gewoon oei-oei mensen. Goed bedoelende twijfelende mensen. Maar in een wereld waar waarheid bestaat is twijfel geen optie meer. Waarom nog twijfelen als er waarheid is?
De oei-oei mens is de twijfelende mens, ten dode opgeschreven. Als hij wil overleven zal hij moeten kiezen, willen of niet.
De oei-oei mens gaat ten onder aan kortsluiting. Respect voor het Turkse regime is toch wel belangrijk.
Stroom van + naar -.
Oei, oei, vrijheid van meningsuiting is toch ook belangrijk.
Stroom van naar +.
Vroeg of laat is het dan natuurlijk van dattum.
KKSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS. Cour-circuit.
11?: Vanavond blijven we lekker thuis schat.
Toch jammer wat we allemaal missen. We zitten ondertussen boven op zolder en overal brandt er licht. Is dat in deze tijden nog wel ecologisch verantwoord? Zijn we niet stilaan verblind door al dat licht? Af en toe loont het de moeite om het licht uit te doen en terug te keren. Geen zin om even terug te keren? Niet bang zijn. Je kan terug wanneer je maar wil.
11
Even de andere kamer proberen.
110: Kijk, goed kijken want het is hier wel een beetje donker. Hier zitten de mensen die respect voor de andere mens belangrijker vonden dan de vrijheid van meningsuiting. Per slot van rekening was het ook maar een bezoekje nietwaar. Het is toch niet omdat we er op bezoek gaan dat we er mee naar bed moeten, is het niet? Niet mee eens? Geen enkel probleem. Misschien zijn ze inderdaad wel blind geworden van altijd in de duisternis te leven. Deurtje Toe.
11
Kijk zo eenvoudig is het. Niks aan toch? Kijk daar de trap omhoog, licht aan en je zit weer in je veilige 111. Nog eens proberen?
1
10
Van hieruit kan je weer heel wat stappen verder hoor. Een pad dat zich alsmaar verder splitst. Paden die leiden naar koningen, keizers, verlichte despoten.
Ben je het beu? Goed, we gaan terug, geen enkel probleem.
1
Eén dingetje wil ik je nog graag laten zien.
0
01
011.
Kijk. Er zitten niet zo heel veel mensen, maar dit is een kamertje waar de mensen heel veel met je gemeen hebben. Ze zijn net als jij van oordeel dat het beter is om thuis te blijven van Turkije. Ze vinden het Turkse regime barbaars. Maar dat zul je ze niet zo gauw op het marktplein horen roepen. Ze maken een verschil is tussen een regime dat barbaars bevonden wordt en een regime dat barbaars is.
Een kleine moeite, voor een wereld van verschil.
In die wereld van verschil is het eerste cijfer is altijd een nul. Het is de nul die tegen alle andere getallen zegt dat Archimedes niet sneller is dan de schildpad. Zeno was visionair computerspecialist avant-la-lettre.
Diep in zijn binnenste denk ik dat Geert Wilders ook liever in 011 zou zitten dan in
111. Alleen wil hij niet terug zolang er mensen in 110 zitten.
Oh la, vandaag serieus onder mijn voeten gekregen. Ik zal niet zeggen van wie, maar ik kan jullie garanderen dat het er hard aan toe ging.
Wat heeft de Walter u misdaan jong?
Niks, helemaal niks.
Daarmee dan dat ge gene uitleg geeft.
Hoe bedoelt ge?
Ja, ge zet diene mens te kakken zonder één woordeke uitleg. En dan verwacht ge zekerst ook nog dat diene vent in zijn gazet reklam gaat maken voor uw blogske.
Ik dacht dat het duidelijk was wat ik wilde zeggen.
Duidelijk? Wat is er nu al mis mee om te vragen van een beetje water bij de wijn te doen. Duidelijk? NEEJE Johan, dat is ni dui-de-lijk. Ik verstaan daar nul-de-ka-lot-ten van. Of hebt ge daar een probleem mee misschienst?
Welaan dan.
Van mij mag Walter dat vragen, van mij mag Walter best wel pleiten voor een beetje meer verdraagzaamheid. Beter een pleidooi te veel dan een pleidooi te weinig op dat vlak.
Maar is het een pleidooi voor meer verdraagzaamheid?
Neen, het is een pleidooi voor meer verdraagzaamheid van de niet-roker en het is een pleidooi voor meer verdraagzaamheid van de mensen die BHV gesplitst willen zien. Het is een selectief pleidooi voor verdraagzaamheid.
Bij mijn weten heb ik Walter nooit weten pleiten voor verdraagzaamheid ten aanzien van het Vlaams Belang.
Een onderhandelde oplossing voor BHV is beter dan een niet-onderhandelde oplossing kan geponeerd worden als mening. Dat is een zeer gerechtvaardigde mening, even gerechtvaardigd als het tegendeel. Een naakt waardeoordeel als het ware, zo hebben we het graag. Beter is nog Ik vind een onderhandelde oplossing beter dan een niet-onderhandelde oplossing. Maar het is een vitter die daar een punt van maakt.
Geeft Walter een naakt waardeoordeel?
Volgens mij niet.
Hij gebruikt een argument in zijn betoog. Zo hebben we het allemaal toch geleerd, is het niet.
Een onderhandelde oplossing is (intrinsiek) beter dan een niet-onderhandelde oplossing DUS is een onderhandelde oplossing voor BHVbeter dan een niet-onderhandelde oplossing
Dat is het stramien van het betoog.
De conclusie is juist als de premisse juist is.
Kan ik aantonen dat de premisse juist of fout is?
Dat kan ik in dit geval niet. Is dat de waarheid? Dat weet ik niet. Dat weet niemand.
Ofwel geloof je dat het de waarheid is ofwel niet.
Als je gelooft dat de premisse een waarheid is, alle respect. Ik pas.
Maar wel niet hinkelen.
Als je er van overtuigd bent dat het de waarheid is moet je er wel naar handelen.
Bij deze roep ik Walter op om betreffende het verbod op minaretten tot een onderhandelde oplossing te komen.
Bottom line: Voor BHV en voor het roken zegt Walter dat de premisse waar is. Voor ik weet niet welke discussies allemaal zegt Walter dat de premisse niet waar is. Een hinkelende mens. Een retorische truc zo oud als Socrates.
De beste manier om de uitdaging aan te nemen en iemands relativistische uitspraken te ontmaskeren als een louter tactisch manuvre, is geringschattend te doen over waarden die hij hoog heeft. Ik zou bv kunnen zeggen: "Ik snap niet waarom we wetten hebben die rassendiscriminatie verbieden. Mensen kunnen zich toch niet aanmatigen de moraal bij wet te regelen?" Of wat denkt u van deze : "Waarom zoveel trammelant gemaakt over het milieu ? Waarom zou ik me terwille van toekomstige generaties over het welzijn van onze planeet bekommeren?" Wanneer we te maken hebben met iemand die bij hoog en bij laag volhoudt dat alle moraal relatief is, ( en door die uitspraak het onderscheid tussen goed en kwaad wegwerkt) moeten we hem maar eens een klap in het gezicht geven. Hij zal protesteren en zeggen:"Dat mag niet, dat had je niet moeten doen." Zijn bezwaar luidde immers niet :"Ik hou er niet van geslagen te worden", maar "Dat had je niet moeten (oftewel behoren) doen. Daarmee doet hij een beroep op een vaste norm waarvan hij immers aanneemt dat ze ook voor ons geldt en die wij niet hadden moeten schenden. Wanneer mensen ontkennen dat de moraal absoluut is, is dat meestal een retorische truc waarmee ze een morele opvatting die jij aanhangt en zij niet, willen ondermijnen
Mauste, speciaal voor jou een parabel.
Het predicaat uitmuntend moet je verdienen, elke dag.
Ik hoop dat het je bevalt. Je kunt er in alle geval van op aan dat hij met de allerbeste bedoelingen is geschreven.
Mauste?
Rare nick. Moet je mij bij gelegenheid toch eens verklaren.
Toch geen familie van de Mauste die ik ken in Siberië?
De Mauste die ik ken woont met zijn zoon Pjotr in het verre Siberië. Mauste doet me altijd aan een grizzly beer denken. Geloof me vrij, als je hem één keer gezien hebt dan kom je s nachts in een bos liever een grizzly tegen dan Mauste. Zijn zoon Pjotr is frêler van lichaamsbouw, maar hij staat zijn mannetje wel. Dat heeft nochtans heel wat voeten in de aarde gehad. Bij de geboorte van Pjotr liep het grondig fout. Maustes vrouw stierf in het kraambed en de kleine hersenen van Pjotr leden korte tijd zuurstoftekort. De dokters gaven Pjotr weinig kans op overleven in het meedogenloze Siberische klimaat.
Maar dan kenden ze Mauste niet goed. Mauste was een verbeten man, opgeven was een woord dat niet voorkwam in zijn vocabularium.
Hij was hard voor zijn zoon. In de hete zomer liet hij hem wennen aan de hitte. Lekker in de schaduw zitten met een glas limonade? Pjotr zou niet weten wat hij er zich bij moest voorstellen. En dat was niet omdat hij nogal simpel van geest was.
Het tussenseizoen duurde lang bij Mauste. Als iedereen al zijn winterkleren uit de kast had gehaald liep Pjotr nog rond in zijn hemd. Mauste wist dat het nog veel kouder zou worden, Siberisch koud. Hij was hard om de doodeenvoudige reden dat zijn zoon gehard moest worden, daar was geen zachte manier voor.
Ze hadden het best wel goed samen, Mauste en Pjotr met hun tweetjes.
Mauste was bouwvakker. In de zomer verbranden in de zon en in de winter bevriezen, er werd gemetseld met verwarmde mortel bij temperaturen tot 50 °. Pjotr ging al mee naar de werf vanaf zijn veertien, er was altijd wel iets te versjouwen.Sjouwen kon Pjotr, daar had Mauste wel voor gezorgd.
Elke ochtend was er hetzelfde ritueel. Voor dag en dauw stonden ze op en wasten ze zich in een teil water. Zwijgend aten ze hun boterhammen en dronken ze een kop koffie. En als ze dan op het schamele busje stonden te wachten wisselden ze de eerste woorden.
Warm hé pa, zei Pjotr in de zomer.
Heet zoon, een verdomd hete dag gaat het vandaag worden.
Friskes vandaag Pa, ging het in het tussenseizoen.
Niet te warm, niet te koud, net goed, zei Mauste dan.
Brrr, koud, rilde Pjotr in de winter.
Absoluut, antwoordde Mauste wiens vocabularium altijd recht evenredig was met de temperatuur.
Mauste en Pjotr waren mannen van weinig woorden.
Eén enkele keer was er verandering gekomen in dat stramien.
Dat kwam zo. s Avonds deed Pjotr niets liever dan televisie kijken. En dan vooral de reclamefilmpjes, daar keek hij het liefst naar.
Op een ijzige wintermorgen zei Pjotr Brrr, koud
Absoluut, zei Mauste.
Absoluut wodka, imiteerde Pjotr de reclamestem van de televisie.
Waarop Mauste grinnikend naar zijn zoon keek en absoluut wodka herhaalde.
Vanaf die dag kwam er telkens de wodka aan te pas.
Elke dag hetzelfde ritueel, dag na dag, seizoen na seizoen, jaar in jaar uit.
Tot die dag midden in de winter dat Mauste ziek te bed lag. De ploegbaas die met zijn aftands busje iedereen kwam oppikken wreef eerst zijn ogen uit toen hij niemand aan de deur van Maustes huis zag staan. Hij wreef zijn ogen uit om het huisnummer fatsoenlijk te kunnen lezen en zeker te zijn dat hij niet aan de verkeerde deur stond.
Toen hij naar binnen ging zag hij onmiddellijk dat Mauste niet in staat was om te gaan werken. Rillend van de koorts zat hij op zijn stoel. Toen hij aanstalten maakte om recht te staan schudde de ploegbaas zijn hoofd.
Vandaag gaat het niet lukken Mauste, zei hij.
Het moet, zei Mauste, Pjotr.
Ik zal wel een oogje in het zeil houden vandaag Mauste, maak je geen zorgen
Oké pa, oké, Pjotr oké, lachte Pjotr.
Zuchtend liet Mauste zich weer op zijn stoel zakken en keek toe hoe zijn zoon de deur achter zich sloot.
Van zodra hij buiten was keek Pjotr voortdurend schichtig heen en weer.
Als Mauste het gemerkt had zou hij nooit op die stoel zijn blijven zitten.
Brrr, koud, zei Pjotr toen hij het busje instapte.
Koud?, zei Boris die altijd als eerste werd opgepikt, zo koud is het nu ook weer niet. Vorig jaar rond deze tijd, toen was het pas koud, weet je nog chef, toen hebben we een weekje weerverlet gehad. Was dat niet rond deze tijd?
Toen er rond de middag op de venster geklopt werd stond Mauste als een weerlicht aan zijn deur.
De ploegbaas en Boris droegen Pjotr naar binnen en legden hem op de versleten sofa.
Mauste kon zijn ogen niet geloven. Hij herkende zijn zoon nauwelijks. Er kleefden stukken ijs in zijn wenkbrauwen en zijn haren. Zijn huid was volledig wit met hier en daar rode en zelfs blauwe plekken. Hij had blaren op zijn handen.
Mauste keek naar Boris en de ploegbaas, zijn ogen schoten vuur.
Ik weet echt niet wat in die zoon van je is gevaren Mauste, echt niet. Hij wou zijn jas niet aan, hij werd bijna hysterisch toen Boris zijn muts op zijn hoofd probeerde te zetten. En zo maar werken. Uiteindelijk bleef er een stuk betonijzer aan zijn handen plakken en toen wou hij nog niet van stoppen weten. We hebben hem met zijn drieën in het busje moeten steken., zei de ploegbaas.
Mauste keek weer naar zijn reutelende zoon.
Ik ik denk dat hij iets wil zeggen Mauste, zei Boris die achterwaarts naar de deur was geschuifeld maar nu toch weer schoorvoetend wat dichterbij kwam.
Mauste legde zijn oor aan de mond van Pjotr.
Toen hij weer rechtstond biggelden er tranen op zijn wang.
Wat heeft hij gezegd?, vroeg Boris.
Mauste schudde zijn berenkop vervaarlijk heen en weer.
Friskes vandaag pa.
Ik ben er zeker van dat Mauste schrander genoeg is om een parabel te begrijpen. Maar omdat het vooruitzicht van een verkrachting door één of andere Störig mij niet aanlokkelijk lijkt geef ik het voor alle veiligheid toch maar mee: van waar de idée fixe dat een relatieve moraal geen verplichtingen zou kunnen opleggen?
P.S. als uitsmijter nog een retorische truc:
Als ik zeg dat het relatief gevaarlijk is om mij een klap in het gezicht te geven, ga je het dan laten?
Hier en daar iets herlezen wat ik de afgelopen dagen schreef. Er staan fouten in. Schrijffouten, dit of dat had ik beter zus of zo geformuleerd, zelfs denkfouten. Vooral bij dat laatste breekt het angstzweet me dan uit. Moeilijk om daar aan te wennen. Maar ach, ik maak toch vorderingen. Waar is de dag dat ik gewoon terug van mijn werk naar huis kwam om mijn blog uit de ether te halen. Echt gebeurd. Ik heb vrede met de fouten.
Anderzijds is dat schrijven een mooie uitlaatklep. Mijn brein is een windmolen, een windmolen die graan maalt. Mijn brein blijft maar malen en malen. Bijna continu, de dagen dat het windstil is zijn zeldzaam. Soms is er ook een beetje te veel wind om goed te zijn. Zoals de afgelopen dagen. Het zit er in en het moet er uit. Verstand op nul (!) en schrijven maar. Anders blijft het hierboven maar malen en malen. Dat is niet goed, dan zit ik aan tafel en worden er ganse gesprekken gevoerd waar ik niets van gehoord heb. Altijd goed voor de nodige hilariteit, maar toch ook een beetje wrang. Het is altijd zo geweest, ook toen ik niet schreef, ook de maand dat ik stopte met schrijven was er geen beterschap. Mijn brein maalt en maalt. Is het u al overkomen dat u iets gaat halen en eens ter plaatse weet u bij God niet meer wat u daar kwam doen? Ik hoop het van ganser harte. Omdat het mij voortdurend gebeurt.
De vraag van Walter Pauli is nog lang blijven hangen op de molensteen. Een harde halm. De vraag is intrigerend. Waarom is de problematiek van de gelijkhebberij plots zo acuut? Waarom is er 2500 jaar lang niet echt een noemenswaardig probleem geweest?
Een hypothese. De democratisering van het onderwijs. Het ontwikkelen van een conclusie is eeuwen het privilege van een elite geweest. De conclusie was dan wel nooit 100 % sluitend, maar de overgrote meerderheid was nooit in staat om de zwakte in de redenering bloot te leggen. Vandaag de dag is de overgrote meerderheid wel in staat om een evenwaardige conclusie tot ontwikkeling te brengen. Bij ons werkt er iemand en telkens hij zijn mening geeft besluit hij met: zo is het en niet anders.
Wat kan je dan zeggen? Het is zoals de nul die tegen alle andere getallen zegt: "Maar Archimedes is helemaal niet sneller dommerds."
Dat is waar. Dat hebben we aangetoond. De premisse "Archimedes is niet sneller dan de schildpad" is een juiste premisse. Maar het is ook een volstrekt nutteloze premisse. Premisses waar een negatie in zit zijn volstrekt onbruikbaar als premisse, daar kan je nooit mee tot een conclusie komen. Als één niet twee is, dan.... Dan wat?
Even naar buiten. Altijd een risico deze tijd van het jaar. De wind weet u wel. Enerzijds wordt alles eens fatsoenlijk weggeblazen, maar anderzijds is er de kans dat die wieken op volle toeren beginnen draaien. Zo heb ik ooit een fietstocht gemaakt en toen ik terug thuis kwam kon ik amper vertellen welke route ik genomen had. Maar tijdens die fietstocht was wel Kris De Coster in mijn hoofd gekropen. Echt gebeurd. Straffer nog, daar zijn geen ooggetuigen van. Het zal je maar overkomen, terwijl je fietst kruipt er gewoon een ganse mens in je hoofd en niemand die daar iets van gezien heeft.
Zeno van Elea (Zeno van Citium was de stichter van het stoïcisme), een leerling van Parmenides een een slimme jongeman, was briljant in het verzinnen van paradoxen die de mensen nog altijd voor raadsels stellen. Eén daarvan is het verhaal van Achilles en de schildpad, die een hardloopwedstrijd aangaan. Omdat Achilles 10 keer zo snel rent als de schildpad, geeft hij hem een voorsprong van een kilometer. Zodra Achilles het uitgangspunt van de schildpad heeft bereikt, aldus Zeno, heeft de laatste weer 1/10 km afgelegd; als hij op dat punt is aangekomen, is de schildpad weer 1/100 km verder, ad infinitum. Achilles kan de schildpad nooit inhalen omdat hij op elk moment dat hij de afstand tussen hen heeft afgelegd, de laatste steeds 1/10 deel van die diezelfde afstand heeft afgelegd; 1/1000 km, 1/10.000 km, enzovoort. Alleen in het oneindige kan Achilles de schildpad inhalen.
Wacht even, zult u zeggen, dat is onzin, want Achilles haalt de schildpad wel degelijk in.
Maar dan mist u de clou van het verhaal. Want het gaat er helemaal niet om u ervan te overtuigen dat Achilles de schildpad nooit kan inhalen. Dat dat gebeurt, weet u net zo goed als Zeno. De clou is dat een onberispelijke logische redenering leidt tot een foute conclusie. En wat hebben we daarop te zeggen?
Als het mogelijk blijkt uit te gaan van juiste premissen en na een aantal logische stappen uit te komen bij een apert onjuiste conclusie, vormt dat een bedreiging voor al onze redeneringen over de wereld. De paradoxen van Zeno brengen iedereen altijd in grote verlegenheid. Er zit een fout in de logica, zegt men meestal. Maar niemand heeft ooit precies kunnen aantonen, waar die fout zit.
Een bekend filosoof uit de twintigste eeuw, Gilbert Ryle, schreef over de parabel van Achilles en de schildpad: Er zijn goede redenen haar te beschouwen als het schoolvoorbeeld van een filosofisch raadsel.
Misschien wordt ze ooit nog eens opgelost, zoals onlangs iemand het probleem van de laatste stelling van Fermat heeft opgelost. (B)
Bent u een beetje mee met dit blog?
Waarschijnlijk worden we door Parmenides en de zijnen op hoongelach onthaald, maar voor de vrienden van Heraclitus is dit toch een piece of cake.
De snelheid van de schildpad wordt niet bepaald. 1 km/uur? 2 km/uur? 3 km/uur?4 km/uur?5 km/uur? Een oneindig aantal mogelijkheden voor de snelheid van de schildpad. Dat maakt niet uit, want Archimedes is altijd tien keer sneller.
Altijd?
Van het oneindig aantal mogelijkheden is Archimedes altijd sneller, behalve één mogelijkheid. Als de snelheid van de schildpad 0 km/uur is, dan is Archimedes NIET sneller.
Er zit een fout in de logica. t Zal niet kunnen!
Juiste premisse? Ja, tarara.
Belangrijker dan de oplossing van dit raadsel is de vraag waarom niemand de oplossing ziet of wil zien.
Omdat de oplossing het ongelijk van Parmenides bewijst.
Volgt u even mee.
Wanneer kunnen we stellen dat Archimedes intrinsiek sneller is dan de schildpad?
Als hij in een oneindig aantal mogelijkheden sneller is dan de schildpad, als Archimedes in ALLE mogelijke scenarios sneller is.
Bij eenvoudige controle blijkt dat Archimedes in een oneindig aantal mogelijkheden -1 sneller is.
Consequentie: Archimedes is niet intrinsiek sneller dan de schildpad.
Case closed
Zo fier als een gieter overlopen we nog even onze argumentatie.
Wanneer kunnen we stellen dat iets intrinsiek beter is dan iets anders.
Als dat ene in een oneindig aantal mogelijkheden beter is dan dat andere, als dat ene in ALLE mogelijke scenarios beter is dan het andere.
Maar een oneindig aantal mogelijkheden, dat is wel erg veel hoor.
Een oneindig aantal mogelijkheden, kunnen wij dat wel vatten met onze rationaliteit?
Bij nader inzien is dat toch wel een beetje een probleem, een beetje een groot probleem.
In het verhaaltje van Zeno is er een probleem. Met een juiste premisse komen we tot een foute conclusie. Dat is wel degelijk een probleem, want dat vormt een bedreiging voor al onze redeneringen over de wereld. Het voordeel van dit scenario is dat we deze apert onjuiste conclusie met een beetje goede wil kunnen verantwoorden als collateral damage.
De oplossing die we formuleren is niet zo maar een probleem, dat is een regelrechte ramp. In dat scenario is het onvermijdelijke besluit: we hebben geen juiste premissen tot onze beschikking. Dus kunnen we in de toekomst ook geen enkele conclusie meer produceren.
Of hoe we al 2500 jaar over hetzelfde filosofisch raadsel onze hersenen breken.
Twijfel aan de principes waar we gewoonlijk van uitgaan.
Dat zijn de eerste zoete zinnen van Het verhaal van de filosofie.
In de tweede alinea is het zoete er al van af.
een filosofische redenering bevat haar eigen geloofsbrieven in de vorm van rationele argumenten.
op de belangrijkste vragen vinden we misschien nooit een antwoord. Omdat we dat van tevoren niet weten, zullen we elk interessant probleem aanpakken. Als we dan al doende merken dat een probleem waarschijnlijk onoplosbaar is, moeten we dat op een of andere manier verantwoorden. Voor een dergelijke conclusie, zoals voor alle filosofische conclusies, moeten we namelijk goede redenen hebben. We aanvaarden die conclusie niet zomaar, op intuïtie, maar we willen weten waarom ze juist is. Rationaliteit is een van de keurmerken van de filosofie
Alles, maar dan ook alles ademt Parmenides uit. De leer van Parmenides is doorgedrongen tot in de diepste poriën van ons denken.
Twijfel aan de principes waar we gewoonlijk van uitgaan is beperkt tot twijfel aan de principes waar we gewoonlijk van uitgaan behalve het uitgangsprincipe van Parmenides.
2500 jaar westers denken is vanaf dag twee geconditioneerd door Parmenides, de slimste mens van de wereld.
Het is een dictatuur.
Op zich is er niets mis met een dictatuur. Op zich is een dictatuur niet intrinsiek slecht. Dat zou een ontkenning zijn van ons eigen uitgangspunt. Als een meerderheid kiest voor een dictatuur, het zij zo. Het is niet direct mijn ding, maar ja, wie ben ik.
Edoch, edoch. Elke drie of vier of vijf jaar wil ik dat toch eens herhalen.
Het probleem met een dictatuur is precies dat die mogelijkheid over het algemeen wordt gesupprimeerd. En dat deugt niet.
Panta rhei.
Alles stroomt.
Niets is voor eeuwig.
Parmenides was de ideale aangever.
Socrates was de man met het killerinstinct. De doelpuntenmaker.
De huidige malaise in onze samenleving is niet de schuld van de politiek, het is niet de schuld van de media, het is niet de schuld van de nieuwe burgerij.
Het is de schuld van Socrates. Handige zondebok bovendien, de man is toch dood.
Steek het maar op Amedee.
Amedee was de voornaam van Socrates. Dat is jaren, wat zeg ik, dat is eeuwen een goed bewaard geheim gebleven, maar nu komt het eindelijk uit. Amedee was de voornaam van Socrates. Daar was hij zelf een beetje gegeneerd over. Net goed.
Socrates was de grondlegger van de ethiek; Hij introduceerde ook de methode van de voortdurende ondervraging om de waarheid te bereiken. (B)
Socrates stelde communicatie centraal. Men vond hem altijd ergens op de agora omringd door een groepje toegewijde luisteraars, met daartussen ook enkele achterdochtigen of zelfs afluisteraars. Hij toetste zijn denkbeelden voortdurend in zogeheten 'dialectische' of socratische gesprekken met allerlei mensen, en perste als het ware hun kennis uit hen, om die vervolgens op waarheids- en houdbaarheidsgehalte te onderzoeken en zo nodig te verwerpen. Men noemde deze verwerping aporia, van het Griekse aporein: zich geen uitweg meer weten). Hij vergeleek zijn werkwijze ook met die van een horzel, die een traag paard (Athene) probeerde wakker te houden, en dat leverde hem onvermijdelijk vijanden op. Niet iedereen kon deze methode van onderzoek (elenchus) immers waarderen. Onderwerpen voor deze dialogen waren meestal deugden als rechtvaardigheid, zelfbeheersing, vroomheid, dapperheid en wijsheid. Door beredeneerd onderzoek van ieders kennis van toepassingen zocht Socrates naar algemeen geldende waarheden en principes voor het menselijk doen en laten, essenties. Hij was ervan overtuigd dat het mogelijk was door inzicht en kennis de deugd te vinden en vond dat iedereen de deugd kan aanleren, zijnde een zaak van het intellect.
Het is allemaal de schuld van Socrates.
Steek het maar op Amedee.
De waarheid bestaat.
Ik toon aan dat jij geen gelijk hebt.
Als jij geen gelijk hebt heb ik gelijk.
Dat is Socrates in een notedop.
Hij placht te zeggen dat hij geen inhoudelijke leer te bieden had en alleen vragen kon stellen. De werkelijkheid was echter anders.
Dat zeg ik niet, dat zegt professor Bryan Magee.
Socrates was ook de eerste hinkelende mens.
De waarheid bestaat, maar als de grond een beetje te heet werd onder zijn voeten, dan zei hij:
"Panta rhei."
Op dit eigenste ogenblik komt mijn jongste zoon met een beteuterd gezicht vragen of ik nog niets heb klaargemaakt om te eten.
Neen jongen, moet ik eerlijk bekennen, dat is de schuld van Socrates.
Behalve de pfilosofie is er ook nog de actualiteit om volgen.
Walter Pauli in de morgen: Wij onverdraagzamen, u en ik, een heus essay over de problematiek van de gelijkhebberij en de polarisering in de samenleving. Alleen daarvoor al krijgt Walter Pauli mijn applaus. Goed voor mijn handeltje. Een blogger is in hart en nieren ook altijd een kleine zelfstandige.
Hoe het zo ver kon komen? Een hypothese: door de maatschappelijke druk die uitgaat van een nieuwe middenklasse.
De argumenten waar die nieuwe middenklasse mee op de proppen komen deugen niet volgens Walter Pauli. Maar dat is dus geen kwestie van gezondheid of mensenrechten, maar van truttigheid, die aan elke kleinburgerij zo inherente mentaliteit.
Een staande ovatie is niet direct weggelegd voor zijn essay.
"Volgens Parmenides kom je alleen via de rede echt iets te weten. Zo probeert hij, als één van de eerste rationalisten in de westerse filosofie, met een zuiver logisch-deductieve benadering uitspraken te doen over datgene wat is. De wetten van logica zijn voor hem een "goddelijk" gegeven en kunnen zelf niet meer gefundeerd worden.
Het uitgangspunt van Parmenides is dat de rede leert dat je alleen een Zijn kunt denken, niet een niet-Zijn. Tegenover het Zijnde staat niets, dus ook niet het denken. "Denken en Zijn is één en hetzelfde." Als iets gedacht wordt is het onmogelijk te zeggen dat het "niet is".
Het Zijn is ruimtelijk; er is dus geen lege ruimte mogelijk, en bijgevolg ook geen beweging, want als een voorwerp zich ergens heen zou bewegen zou daar eerst lege ruimte (een niet-zijn) moeten zijn. Ook worden is uitgesloten: dat wat worden gaat, is tevoren nog niet. Alle verandering is maar schijn. Als men aan iets dat in de toekomst zal bestaan kan denken, dan moet het nu al in de geest bestaan. Als men zich iets uit het verleden kan herinneren, dan moet het in de geest aanwezig zijn op het moment van denken. Het werkelijk zijnde (Grieks: "eon") ontstaat niet, verandert niet, gaat niet verloren, kent geen veelheid of verscheidenheid: het is één en ondeelbaar. Alles heeft kortom altijd bestaan, en niets verandert. Alles wat lijkt op verandering of beweging, vindt plaats binnen een gesloten systeem. Verandering en beweging maken deel uit van de dagelijkse ervaring (een dwaling), maar niet van het correcte denken dat zich richt op het ene, ondeelbare, onveranderlijke en eeuwige." (Wikipedia)
Ja, t is gebeurd , zegt Eric Van Looy.
Parmenides versus Heraclitus in de finaleronde van de slimste mens ter wereld
Parmenides weet geen antwoorden meer op de voorlaatste vraag en laat zich strategisch uitzakken tot hij nog maar één seconde heeft en zegt dan pas stop. Zeer gewaagd spelletje van Parmenides, maar hij heeft bitter weinig opties.
Heraclitus dan. Die heeft nog vijftien seconden maar heeft geen flauw benul wat het ontbrekende antwoord is. Dilemma. Als hij zich laat zakken tot één seconde mag hij als eerste antwoorden op de laatste vraag. Anders is dat recht voorbehouden aan Parmenides. Heraclitus zegt onmiddellijk stop. Geroezemoes in de zaal.
Eric Van Looy kijkt met een blik van wat krijgen we nu in de richting van Heraclitus.
Parmenides heeft nu nog één sekonde om één van de vijf antwoorden te geven Heraclitus. Tactisch gezien, als jij je had laten zakken tot één seconde had je zelf die mogelijkheid kunnen pakken
God ja, zucht Heraclitus terwijl hij met zijn hand op zijn voorhoofd slaat.
Eric Van Looy schudt meewarrig zijn hoofd. Die intellectuelen toch. Hij kijkt naar Parmenides.
Eén seconde Parmenides. Ik zou zeggen, probeer snel te zijn, niet te veel nadenken jongen.
Spannend, spannend, spannend.
Eric Van Looy kijkt nog even in de camera en kijkt dan op zijn papiertje.
Wat zijn de vijf meest gebruikte stopwoorden in het Nederlands?
Ik ben van gedacht veranderd. Ik ga me niet wagen aan enige filosofische overpeinzingen want dan komen we geheid in een oeverloos geëmmer terecht dat de filosoof verkeerd geïnterpreteerd wordt, dat er geen primaire bronnen worden geconsulteerd, dat er niet juist geciteerd wordt en zo verder en zo verder (1).Bovendien is er dan het risico dat het kindje met het badwater wordt weggegooid. En als er iets is dat u van deze lectuur moet onthouden, dan toch zeker dit: Er wordt hier niet met kindjes gegooid.
Filosofie.
Pfff.
Pfffilosofie.
Pfilosofie.
Dit zijn enkele pfilosofische Kanttekeningen.
Heraclitus is de stamvader van onze familie.
Panta Rhei.
Alles stroomt.
Een goede verstaander heeft maar twee woorden nodig.
Panta Rhei.
Alles stroomt.
Alles is altijd in beweging. Er is geen Zijn. Er is geen Waarheid.
Niets in onze wereld is voortdurend, alles verandert steeds. De dingen ontstaan op allerlei manieren, blijven in de loop van hun bestaan nooit dezelfde en verdwijnen uiteindelijk weer. Dat geldt ook voor onszelf. Het geldt voor alles in het universum, en misschien wel voor het universum zelf. De dingen die we ons voorstellen zijn in feite instabiele, in voortdurende overgang verkerende objecten. Heraclitus vergeleek ze met vlammen: die zien eruit als objecten, maar vormen in werkelijkheid een proces. Dat is een diepzinnige, maar tegelijk ontstellende gedachte. De mens heeft altijd in iets stabiels willen geloven, dat blijvend is. En nu zegt Heraclitus ons dat zoiets niet bestaat. De wet van het leven en het universum is verandering, en die wet heerst overal. Daar valt niet aan te ontkomen.
Dit komt uit het boek van Bryan Magee: het verhaal van de filosofie. Voortaan zal ik gewoon (B) toevoegen als ik iets citeer uit dit boek.
Ook mooi van Heraclitus: De weg omhoog is dezelfde als de weg omlaag. En ik die dacht dat ik het warm water had uitgevonden toen ik stelde: Een ethisch debat kan in wezen altijd herleid worden tot een lijn. Een lijn met aan de twee uiteindes de meest extreme standpunten. Aan de ene kant van de lijn staat individu en aan de andere kant van de lijn staat groep. Een ethisch standpunt ligt altijd ergens op die lijn. Je standpunt zal verschuiven naargelang je zelf ouder wordt en naargelang de wereld veranderd. Als je er van uitgaat dat er geen ethische waarheid bestaat is deze lijn een horizontale lijn. Je standpunt, waar je staat op die lijn, is nooit hoger of lager in rang dan een ander standpunt op die lijn. Enigszins logisch als het om een horizontale lijn gaat.
Pfilosofie is de wetenschap van het fileren der filosofen. Standaardwerk is het Suske en Wiske album de gefileerde filosoof. Met andere woorden, Heraclitus wordt hier gefileerd tot datgene waar ik het mee eens ben. Lekker egocentrisch. Om heel eerlijk en openhartig te zijn: de rest interesseert me niet. Om een voorbeeld te geven:
Ook Herakleitos ziet de eenheid in de veelheid. Maar hij ziet ze niet, zoals bijvoorbeeld Parmenides, eenvoudig in een onveranderlijk Zijn, terwijl worden en veelheid slechts bedrieglijk schijn zou zijn.
Hij ziet ze echter ook niet in haar tegendeel, in het eindeloos vervlieten van de dingen.
Hij is hierin vaak verkeerd begrepen, zowel door latere beoordelaars als door tijdgenoten, onder anderen door Parmenides, wiens leer van het Zijn mogelijk ook in tegenstelling tot de leer van Herakleitos is geformuleerd.
Herakleitos heeft weliswaar de uitspraak gedaan: 'wij kunnen niet tweemaal in dezelfde rivier stappen' (want inmiddels zijn nieuwe wateren toegevloeid, en ook wij zelf zijn bij de tweede maal reeds anders geworden); en het beroemde woord:
'Alles stroomt, en niets blijft' vinden wij wel niet onder de fragmenten, maar wordt hem toch eenstemmig door de oude en door de moderne geleerden toegeschreven.
Hij heeft dus ongetwijfeld het geheim van de tijd en de eeuwige verwording ingezien als niemand anders.
Maar de diepte van zijn inzicht is niet daarin gelegen, maar veeleer hierin, dat hij achter en in deze onophoudelijke vervlieting toch een eenheid, namelijk een redelijke grondwet beseft.Uit Störig: Geschiedenis van de filosofie, voortaan (S).
Laat er geen misverstand over bestaan: ik ben één van beoordelaars die Heraklitus verkeerd begrepen heeft.
Ik kan het ook anders formuleren. Heraklitus wordt hier gewoon verkracht door Störig. De vrouw zegt NEE en de verkrachter zegt eigenlijk toch een JA.
Heraclitus zegt NEE, er is geen redelijke grondwet en Störig zegt Wat een fenomenaal inzicht, JA, er is een redelijke grondwet.
(1)Geweldig toch. Beslist om een beetje te gaan filosoferen en de eerste zin die we schrijven wordt door de corrector van word helemaal in het groen weergegeven met de vermelding breedsprakigheid.
Ha, en u die dacht van hier een wetenschappelijke voetnoot te zullen terugvinden!
Ico Maly heeft in een boze mail zijn beklag gemaakt dat de naam van Sami als titel voor het vorige artikel werd gebruikt en dat zijn naam schromelijk over het hoofd werd gezien.
Volledig terechte opmerking, bij deze een rechtzetting.
Dat er in onze samenleving problemen zijn, is een open deur intrappen. Dat ook allochtonen of moslims problemen veroorzaken is dat evenzeer. Daar zijn we het allen over eens, het verschil zit hem niet in de feiten, maar in de interpretatie van die feiten.
Kijk eens aan. Als ze willen kunnen ze het wel!
Tenzij tenzij .
Tenzij ze bedoelen dat de ene interpretatie een beetje beter is dan de andere interpretatie natuurlijk.
Snellezen, u hebt er ongetwijfeld al van gehoord. Goed op weg om een nieuwe hype te worden.
Uit Wikipedia: Snellezen is de aangeleerde vaardigheid om zonder begripsvermindering aanzienlijk sneller dan gemiddeld te lezen. Leessnelheid wordt meestal aangeduid in 'wpm', woorden per minuut. De gemiddelde leessnelheid bedraagt rond de 240 wpm. De aanduiding 'aanzienlijk sneller dan gemiddeld' is een subjectieve kwalificatie, die hier wordt ingevuld als 'meer dan 2 keer sneller dan gemiddeld'. Deze verdubbelnorm is gekozen omdat er tussen mensen enorme gerapporteerde verschillen in leessnelheid bestaan. Dit betreft een variatie van pakweg 60 tot 3600 wpm. Tot twee keer sneller dan gemiddeld lezen is in dat licht bezien niet zo heel bijzonder. In dit artikel wordt onder snellezen niet verstaan 'skimmen' of 'scannen'. Dat zijn technieken om selectief te lezen, waarbij men delen van de aangeboden leesstof overslaat.
Ik ben ook ooit begonnen met een cursus snellezen. Maar dat ging me toch net iets te traag. Ik ben vrijwel onmiddellijk overgeschakeld op het skimmen.
Vandaag in de morgen een Handleiding tot samenleven in de 21ste eeuw.
Ik durfbest toe te geven dat ik zelf niet de meest bescheiden jongen ben, maar een handleiding tot samenleven in de 21ste eeuw? Daar pas ik voor.
Willen we echt op zoek naar een oplossing voor wat vroeger het migrantenprobleem en tegenwoordig het islamprobleem wordt genoemd, dan zullen alle partijen hun dogmas moeten in vraag stellen, aldus Sami Zemni en Ico Maly.
Even, heel even heb ik de hoop dat ze in dit artikel het dogma der dogmas, de gelijkhebberij, in vraag gaan stellen.
De oproep van Yves Desmet, Makkers, staakt uw wild geraas, kwam geen moment te vroeg. We zijn aangenaam verrast te zien dat de toon waarop het debat gevoerd wordt aanzienlijk beschaafder verloopt dan wat we normaal mogen verwachten als de islam op het menu staat. Al kan dat ook gewenning zijn Dit betekent echter niet dat het debat nu op het goede spoor zit, dat alles rozengeur en maneschijn is. De toon is dan wel gemilderd, de posities zelf lijken niet veranderd te zijn, ongeacht de oproep van Yves Desmet voor een opstand van de gematigden.
Voorwaar, het debat zal pas echt op het goede spoor zitten als de posities zelf veranderd zijn.
Eén titel en twee alineas ver en ik weet dat de boeken de beschavingsmachine van Ico Maly en het islamdebat van Sami Zemni niet aan mij besteed zijn. Voor alle duidelijkheid even herhalen: Ze zijn niet AAN MIJ besteed. Daar moeten dus geen verdere consequenties aan verbonden worden.
Ik dacht dat ze me met die nieuwe regering wel een beetje rust zouden gunnen. Iedereen een beetje commentaar geven op Leterme en Martens en Dehaene, hier en daar nog een in memoriam Herman Van Rompuy, no big deal, geen voer voor mijn blog.
Beetje rust was welgekomen om mijn ingangsexamen filosofie voor te bereiden.
Beetje rust, mijn oor ja.
Professor Sami Zemni schrijft een boek, en hij weet hoe dat moet.
Professor Amartya Sen schrijft een boek, en hij weet hoe dat moet.
Job Cohen schrijft een boek, en hij weet hoe dat moet.
Ico Maly schrijft een boek, en hij weet hoe dat moet.
Tzvetan Todorov schrijft een boek, en hij weet hoe dat moet.
