In de laatste week van het jaar houden Japanners bōnenkai, "vergeet-het-jaar-bijeenkomsten". Veel werkgevers gebruiken deze feesten om de werknemers te belonen voor hun diensten in het afgelopen jaar. Bij deze gelegenheden vloeit veel bier en sake.

Een van de gebruiken is de Ōsōji, de grote schoonmaak. Ook op het werk en op school is de schoonmaak een voorbereiding op het nieuwe jaar. Als het huis schoon is, start het bereiden van de traditionele jaarwisselingmaaltijden.

Op oudejaarsavond eet men Toshi-koshi soba (letterlijk: over de jaren pasta). 

Om middernacht wordt de gong of bel van de tempels 108 keer geluid, één keer voor elke aardse behoefte die het leed van de mens veroorzaakt.

Een recentere traditie is de jaarlijkse televisieshow van de omroep NHK op oudejaarsavond, de Kōhaku Uta Gassen, waarin een rood (vrouwen) en een wit (mannen) team een zangwedstrijd houden waarbij wordt gezongen in een groot aantal genres.

Oudjaar is geen nationale feestdag. 

Yoyogi kōen (= park) is het vierde grootste stedelijke park in Tokyo van de Tokyo Metropolitan Park Association, gelegen naast het Station Harajuku in Shibuya. Waar ik eens dringend moet gaan rondneuzen. Harajuku is de buurt waar jongeren op zondag gekleed in verschillende stylen rondhangen. Het is ook bekend als modehoofdstad. Tevens is het een groot winkelcentrum waar westerse en lokale ontwerpers samen te vinden zijn. 😄

Terug naar Yoyogi park. Het wordt gescheiden door een weg in twee secties: het bos/parkgedeelte en het contrasterende deel met stadion, buiten podium, en andere voorzieningen. De site was ooit een militaire gebied. Na de oorlog werd het gebruikt als Washington Heights Amerikaanse kazerne en het Olympisch dorp voor de Olympische Spelen Tokyo 1964 alvorens te worden geopend als een park. Bomen die toen nog jong waren, zijn vandaag uitgegroeid tot een dicht groen woud toen het park werd geopend, samen met Meiji Jingu, vormt het een geheel. 

Het waterlandschap bestaat uit drie grote en kleine fonteinen van 15 tot 30 meter hoog en het circuit werd in mei 1990 voltooid.  

Yoyogi park is een ontmoetingsplaats, vooral op zondag, voor mensen die muziek spelen, vechtsporten oefenen, gezellig samen zijn met de familie,...

Er is ook een vijver waar je vogels kan spotten. Daar heb ik mijn eerste wilde zoogdier gezien. 😄

Moet mooi zijn als de kerselaars bloeien

Indische vlekbekeend - Anas poecilorhyncha - Karu-gamo

Havik - Accipiter gentilis fujiyama - Oo-taka

Japanse wasbeerhond - Nyctereutes procyonoides viverrinus - Tanuki

Moeilijk te zien: Bruine lijster - Turdus naumanni eunomus - Tsugumi

Ijsvogel - Alcedo atthis japonica - Kawa-semi

Het huidige paleis (Kokyo) staat waar het vroeger Edo paleis stond. Het is de huidige residentie van de Japanse keizerlijke familie. 

Witte kwikstaart - Motacilla alba lugens - Haku-sekirei (vrouwtje) 

Veel naaldbomen te zien, verwijzing naar de bonzai?

Zicht op Kokyo Gaien, het grote plein voor het Keizerlijk Paleis. 

Vanaf het grote plein kan je de Nijubashi bridge bekijken, twee bruggen die een ingang naar het innerlijk paleis vormen. De eerste stenen brug heet Meganebashi (Glazen Brug). De tweede brug aan de achter was vroeger in hout met twee niveaus, waarvan de naam Nijubashi (dubbele brug) is afgeleid. 

Poort naar binnen tuin. Deze is enkel open op de verjaardag van de (huidige) Keizer (23 december) en op 2 januari voor de nieuwjaarsgroet. Ga ik dus naar toe. 😄

Hoewel Kerstmis geen nationale feestdag is, en de geboorte van Jezus Christus niet wordt gevierd, is deze dag in Japan erg populair. Veel westerse symbolen zoals kerstliedjes, Kerstman, veel lichtjes en kerstgebak (in de Japanse versie met aardbeien en room) zijn deel geworden van het Japanse kerstfeest. In de kerstweek is de 9e symfonie van Beethoven erg populair.  

De verjaardag van de regerende keizer is een nationale feestdag. Keizer Akihito is op deze dag geboren in 1933. Het keizerlijk paleis in Tokyo is open op deze dag en vele duizenden groeten men met vlaggen.

Er zijn strikte regels voor het dragen van een kimono. Ze worden gedragen bij officiële gelegenheden, zoals bruiloften en traditionele theeceremonies. De lengte van de mouwen varieert per gelegenheid. Van december tot mei worden 2 lagen gedragen. (Zeer koud) Vanaf 1 juni slechts 1 laag en in de hoogzomer is de stof luchtiger dan in de winter.

De traditie houdt men in leven door speciale cursussen te geven. Een kimono kost tussen de 10.000 en 1.000.000 Yen. Goedkoop is het niet, maar dit zijn de zijden versies. De katoenen zijn iets goedkoper. De meeste kimono's worden van moeder op dochter gedragen en gaan 3 generaties mee.

De kimono kan door zowel mannen als vrouwen worden gedragen.

Naar de tempel

Reinigen van de zonden. 

In Japan eten ze met eetstokjes, moeilijk in gebruik, vind ik zelf.  De eetstokjes heten ‘'Hashi'' en daarbij heb je ook een ‘'Hashioki''. Dit is een legger waar je de stokjes op kunt laten rusten wanneer je een pauze neemt van het eten. De hashi mag nooit in de kom gestoken worden want dat is vergelijkbaar met het eten offeren aan overledenen. 😲

Bij Japans eten is het belangrijk om de natuurlijke smaken van de ingrediënten goed te laten uitkomen. De ingrediënten moeten in harmonie zijn met elkaar, zowel per gerecht als de gerechten samen.

Hier aan het eten in een Family restaurant. 

In de herfstperiode is het kijken naar het vallen van het blad zeer populair. Dit noemt men: Momijigari. 

Het verkleuren van de Japanse esdoorn (Acer palmatum en Acer japonicum) heet Koyo. De momiji (Japanse esdoorn) verkleurt van groen naar geel en rood. Dit is vooral eind oktober tot, afhankelijk van waar je bent, in november. Maar in december heb ik ook nog kunnen genieten van de herfstkleuren. Koyo betekent letterlijk rode bladeren. Ko is dieprood, yo is blad.

Japan is een zeer schoon land. Met schoon bedoel ik ook proper. Geen zwerfvuil te zien! Openbaar vervoer (treinen, bussen,...), stations, trottoirs (die zeer breed zijn, soms tot 2 meter en geen palen of andere dingen die in de weg staan.), openbare gebouwen, wegen, straten. Zelfs de openbare toiletten! Waar in België vind je een straat zonder sigarettenpeuk of blikje?

Er zijn in Japan niet veel vuilnisbakken te vinden. De mensen nemen hun afval gewoon mee naar huis.

De mensen zelf zijn zeer behulpzaam en vriendelijk, ook al verstaan ze niet wat je wil. Engels gaat hier soms moeilijk, niet iedereen spreekt en verstaat het vlot.

Al het openbaar vervoer rijdt op tijd. Zelfs op de seconde. Als er iets is gebeurd, wordt dit onmiddellijk gemeld in de trein of bus. Wel in het Japans.

Het land is ook zeer veilig. Je kan hier rondlopen met grote hoeveelheden cash. Is hier normaal. Als je het ergens laat liggen, weet ik niet of je het terug gaat krijgen. Zeker niet proberen dus.

Er is ook zeer weinig vandalisme. Japan is het land van de automaten. Ze duiken overal op (zelfs in de landelijkere steden) en werken steeds.