Orka's slapen niet, ze moeten immers naar het oppervlak komen om adem te halen en ze moeten opletten voor bedreigingen. Ze rusten uit door de twee hersenhelften om de beurt uit te laten rusten.
Orka's leven in groepsverband, in zogenoemde troepen. Een troep kan uit 2 tot 90 orka's bestaan, waarin het oudste vrouwtje de leiding heeft. Er zijn ook orka's alleen aangetroffen; dit waren mannetjes. In een kleine troep zijn de orka's meestal een familie met één volwassen mannetje, twee of drie vrouwtjes en een aantal jongen. Grote troepen hebben drie of vier volwassen mannetjes, met ieder een paar vrouwtjes en hun jongen. Deze groepen komen soms samen, en kunnen zo een troep van veertig dieren vormen. Ze komen voor in zowel de warme als de koude wereldzeeën, waarbij ze voornamelijk nabij de kust te vinden zijn.
Orka's jagen in groepen op volle zee en aan de kust. Ze gaan daarbij planmatig, intelligent en inventief te werk zoals het bijeen drijven van een prooi of het afzonderen van een walvissenkalf van de moeder. Nabij de kust van Argentinië komen ze tot aan de waterlijn om zeeleeuwen te verschalken. Ook is bekend dat ze ook grote ijsschotsen kapot stoten om daarop gevluchte zeehonden te grijpen.
Met geen enkele andere bedreiging dan de mens, bevindt deze predator zich aan de top van de voedselkete In gevangenschap
Omdat orka's spectaculaire dieren zijn die zich relatief gemakkelijk laten trainen, zijn orka's vrij populair geworden in dolfinaria en themaparken (voornamelijk in Noord-Amerika). Daarbij geven ze blijk van grote intelligentie. Ook het Dolfinarium van Harderwijk heeft jaren een orka gehad, Gudrun.
Orka's blijven echter wilde dieren en na een aantal incidenten werd de kritiek op het gevangen houden van deze dieren steeds groter. Sindsdien zijn de omstandigheden om orka's in gevangenschap te houden wel steeds verder verbeterd: de dieren worden steeds ouder en ook worden er regelmatig jongen geboren (meer dan de helft van de orka's die nu in gevangenschap leven zijn er geboren). In gevangenschap krijgen orka's vaak een scheve rugvin. Een definitieve verklaring hiervoor heeft men niet, maar een mogelijke is deze: doordat deze orka's meer tijd aan de oppervlakte doorbrengen dan in het wild, heeft de zwaartekracht meer vat op de rugvin.
Films
De orka verscheen ook op het witte doek. De bekendste films zijn de drie Free Willy-films, waarmee de problematiek van orka's in gevangenschap wereldwijd grote aandacht kreeg. In Free Willy I speelde de tamme zwaardwalvis Keiko de rol van Willy, in de andere films werden robots gebruikt.
Pogingen werden ondernomen om Keiko terug in de vrije natuur te brengen. Dit lukte slechts gedeeltelijk, want Keiko bleef het gezelschap van de mens opzoeken. Keiko stierf in 2003 ten gevolge van een longontsteking. Hij is vlakbij de baai waar hij leefde begraven
Tijdens de anders zo stille en doodse wintermaanden zorgen de vele soorten vogels toch voor heel wat leven in de Kijken en luisteren naar vogels vanachter het warme keukenraam met een kopje thee in de hand kan zeer rustgevend zijn.
De volgende soorten vogels kan men tijdens de winter in de tuin aantreffen:
koolmees (Parus Major) Gele buik met zwarte lengtestreep, witte kaken met zwarte pluimen boven de ogen.
pimpelmees (Parus Caeruleus) De zwarte oogstreep en het blauw op de kop en vleugels vallen goed op.
staartmees (Aegithalos caudatus) Valt erg op door de zeer lange staart (8 tot 10 cm). Ze vertoeven meestal in groepjes.
kuifmees (Parus cristatus) De kuifmees is door het zwartwitte koppatroon met opvallende kuif zeer eenvoudig van andere mezensoorten te onderscheiden.
boomklever (Sitta europaea) De boomklever klimt schoksgewijs in bomen en klimt in alle richtingen
Engelse rozen,vaak genoemd de rozen van david austin,zijn een groep rozen die eerst in 1969 door de engelsen werden geintroduceerd.David austin heeft geprobeerd om rozen te creeren die de beste elementen bevatten en van beide oude rozen te combineren(rozen die voor 1867)werden geintroduceerd en moderne rozen(hybridetheeén,floribundas en grandifloras).hij wilde rozen creéren die bloemen met veel vormen bezitten zoals de oude rozen,zoals tot een kom gevormde en rozet-vormige bloemen,gewoonlijk met vele bloemblaadjes producerend.hij wilde engelse rozen zoals de hybridetheeén en andere moderne rozen herhalen.hij wenste om engelse rozen in een grote verscheidenheid van kleuren te voorzien,en zoals geel vooruit te brengen die niet gemeenschappelijk onder de oude rozen zijn.hij wilde ook dat deze de sterke fragnances bezitten van enkele oude rozen.Dit werd verwezenlijkt door oude rozen,in het bijzonder die van de 18de en de 19de eeuw,met moderne rozen van de 20ste eeuw te kruisen.David austin kruiste gallicas,de damasten,portlands,en de bourbon met floribundas,de hybridetheeén en moderne klimmers 2.Wat veroorzaakt de rente in engelse rozen?de rente in engelse rozen zou aan verscheidene van hun eigenschappen kunnen worden toegeschreven aan de vorm van de bloem en herhaalt de vorm"bloemvorm" de meeste verscheidenheden van engelse rozen hebben de ouderwetse bloemvormen van de oude rozen dit omvat van rozet vormige tot een diep gevormde kom of tot een lichtgevormde kom of gevormde bloemen,enz...sommige tuinlieden verkiezen de vormen van de oude rozen boven de hoog geaccentueerde vormen van de hybrydetheeén.de engelse rozen produceren gewoonlijk volledige dubbele bloemen met vele bloemblaadjes.(herhalende bloei).vele engelse rozen produceren goed en bloeien verscheidene malen per jaar.hoe vaak zij herhalen hangt van de bloei af en van het locale klimaat.de engelse rozen komen in een verscheidenheid van kleuren.de meerderheid van engelse rozen komt in zachte pastelkleuren:roze,perzik,abrikoos,enz...er zijn ook sommige uitstekende gele engelse rozen en sommige populaire witte en donkerrode verscheidenheden.
De eekhoorn is een echte boombewoner die als een acrobaat door de bomen rent en springt. Maar ook op de bosbodem is hij goed thuis. Hij begraaft zijn eten voor barre tijden en vindt het terug dankzij zijn reukvermogen. Hij houdt geen echte winterslaap. De winter brengt hij door in zijn nest.
Uiterlijk
Net als de bever, de hamster en de muis is de eekhoorn een knaagdier. Eekhoorns vallen op door hun grote pluimstaart, gepluimde oren, grote ogen en lange tenen met lange, scherpe nagels. De vachtkleur van rug en staart is rood of donkerbruin. De buik heeft echter een witte vacht die duidelijk afsteekt tegen de rugvacht. De wintervacht is donkerder en grijzer dan de zomervacht.
Eekhoorns zijn zonder staart 21 tot 25 cm lang. De staart is 14 tot 22 cm lang. Het gewicht varieert van 230 tot 415 gram. Mannetjes en vrouwtjes zijn even groot.
Leefwijze
Eekhoorns zijn vooral in de vroege ochtend en de namiddag actief. Voedsel zoeken ze in de bomen en op de grond. Ze kunnen goed springen en klimmen en bewegen zeer behendig tussen bomen en takken. De staart dient als evenwichtsorgaan. Hun voedsel bestaat hoofdzakelijk uit boomzaden zoals eikels, noten en kegels van naaldbomen. Ook eten ze knoppen, bladeren, bessen, paddestoelen, rupsen, vogeleieren en jonge vogels. Een winterslaap kennen eekhoorns niet, want ze blijven warm in hun nest en leggen voedselvoorraden aan. Wel zijn ze 's winters minder actief. De voedselvoorraden worden in de zomer en de herfst aangelegd. De plek waar ze hun voorraad hebben verstopt, vergeten ze vaak, maar dankzij hun reukvermogen sporen ze die meestal weer op. Doordat eekhoorns niet alle voorraden terugvinden, dragen ze bij aan de verspreiding van boomzaden in het bos.
