Engelse rozen,vaak genoemd de rozen van david austin,zijn een groep rozen die eerst in 1969 door de engelsen werden geintroduceerd.David austin heeft geprobeerd om rozen te creeren die de beste elementen bevatten en van beide oude rozen te combineren(rozen die voor 1867)werden geintroduceerd en moderne rozen(hybridetheeén,floribundas en grandifloras).hij wilde rozen creéren die bloemen met veel vormen bezitten zoals de oude rozen,zoals tot een kom gevormde en rozet-vormige bloemen,gewoonlijk met vele bloemblaadjes producerend.hij wilde engelse rozen zoals de hybridetheeén en andere moderne rozen herhalen.hij wenste om engelse rozen in een grote verscheidenheid van kleuren te voorzien,en zoals geel vooruit te brengen die niet gemeenschappelijk onder de oude rozen zijn.hij wilde ook dat deze de sterke fragnances bezitten van enkele oude rozen.Dit werd verwezenlijkt door oude rozen,in het bijzonder die van de 18de en de 19de eeuw,met moderne rozen van de 20ste eeuw te kruisen.David austin kruiste gallicas,de damasten,portlands,en de bourbon met floribundas,de hybridetheeén en moderne klimmers 2.Wat veroorzaakt de rente in engelse rozen?de rente in engelse rozen zou aan verscheidene van hun eigenschappen kunnen worden toegeschreven aan de vorm van de bloem en herhaalt de vorm"bloemvorm" de meeste verscheidenheden van engelse rozen hebben de ouderwetse bloemvormen van de oude rozen dit omvat van rozet vormige tot een diep gevormde kom of tot een lichtgevormde kom of gevormde bloemen,enz...sommige tuinlieden verkiezen de vormen van de oude rozen boven de hoog geaccentueerde vormen van de hybrydetheeén.de engelse rozen produceren gewoonlijk volledige dubbele bloemen met vele bloemblaadjes.(herhalende bloei).vele engelse rozen produceren goed en bloeien verscheidene malen per jaar.hoe vaak zij herhalen hangt van de bloei af en van het locale klimaat.de engelse rozen komen in een verscheidenheid van kleuren.de meerderheid van engelse rozen komt in zachte pastelkleuren:roze,perzik,abrikoos,enz...er zijn ook sommige uitstekende gele engelse rozen en sommige populaire witte en donkerrode verscheidenheden.
De eekhoorn is een echte boombewoner die als een acrobaat door de bomen rent en springt. Maar ook op de bosbodem is hij goed thuis. Hij begraaft zijn eten voor barre tijden en vindt het terug dankzij zijn reukvermogen. Hij houdt geen echte winterslaap. De winter brengt hij door in zijn nest.
Uiterlijk
Net als de bever, de hamster en de muis is de eekhoorn een knaagdier. Eekhoorns vallen op door hun grote pluimstaart, gepluimde oren, grote ogen en lange tenen met lange, scherpe nagels. De vachtkleur van rug en staart is rood of donkerbruin. De buik heeft echter een witte vacht die duidelijk afsteekt tegen de rugvacht. De wintervacht is donkerder en grijzer dan de zomervacht.
Eekhoorns zijn zonder staart 21 tot 25 cm lang. De staart is 14 tot 22 cm lang. Het gewicht varieert van 230 tot 415 gram. Mannetjes en vrouwtjes zijn even groot.
Leefwijze
Eekhoorns zijn vooral in de vroege ochtend en de namiddag actief. Voedsel zoeken ze in de bomen en op de grond. Ze kunnen goed springen en klimmen en bewegen zeer behendig tussen bomen en takken. De staart dient als evenwichtsorgaan. Hun voedsel bestaat hoofdzakelijk uit boomzaden zoals eikels, noten en kegels van naaldbomen. Ook eten ze knoppen, bladeren, bessen, paddestoelen, rupsen, vogeleieren en jonge vogels. Een winterslaap kennen eekhoorns niet, want ze blijven warm in hun nest en leggen voedselvoorraden aan. Wel zijn ze 's winters minder actief. De voedselvoorraden worden in de zomer en de herfst aangelegd. De plek waar ze hun voorraad hebben verstopt, vergeten ze vaak, maar dankzij hun reukvermogen sporen ze die meestal weer op. Doordat eekhoorns niet alle voorraden terugvinden, dragen ze bij aan de verspreiding van boomzaden in het bos.
