Mijn Leven
mijn levenswandel in 't kort
Foto
Foto
Mijn blogs
  • Mijn leven
  • Proefkotje
  • Kiek wok ne keer iere
  • Flanders Trading Center
  • De Bierloods - De Zytholoog Adegem
  • William Roelens
  • Kroegske (Emelgem)
  • Rest. Reinaert Klemskerke
  • De Bistronoom Oostende
  • Café Quicky Emelgem
  • Belgian beerblog Flip Geerts
  • Biersites Jan van Pelt
  • Wacho's Bierbrief (Archief)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Roots en jeugd
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Oorsprong.

    Het eerste waar iemand aan denkt wanneer hij zijn levenswandel bekijkt is zijn roots. Daar wil iedereen zich wel eens in verdiepen, zijn stamboom, zijn komaf.

    Mijn familielijn start bij de ‘Orde van Bailleul’. Ja hoor Bailleul, in de volksmond ‘Belle’.(Izegem is er mee verbroederd).

    De ‘Orde van Bailleul’ is een familiale orde. Bailleul of Belle ligt net over de Franse grens (iets over Heuveland) in Frans-Vlaanderen, dat vroeger bij Graafschap Vlaanderen (Westvlaanderen dus) hoorde en zo’n 15.000 inwoners telde.  Mijn allereerste voorvader noemde evenwel niet Bailleul maar ‘de Gramines’.

    In het jaar 960 kocht (of erfde) hij op naam van Arnould de Gramines (Arnulf vander Wei) en zijn vrouw Plectrude de Faucquemberghes (Gertrui van Valkenberghe) het plaatsje Bailleul (Belle) en ze maakten er hun heerlijkheid (of Seigneurie) van.

    Mede door het snobisme van de adel kregen de kinderen de naam van het kasteel, zoon Simon van Belle werkte voor de Graaf van Vlaanderen. Foto: het wapenschild van de familie Belle

    Levenswandel

    Op zondag 19 augustus 1945 stond mijn vader, Roger Debels, ijzervlechter en gerenomeerd gewichtheffer, aan het verlosbed van mijn ma, Margrietje Eggermont, bareelwachtster, in het Stedelijk Moederhuis van Roeselare. Haren eersteling was ter wereld gestort.
    We woonden toen in de Rumbekesteenweg 199 te Roeselare recht over mijn grootouders (langs moederszijde) Georges Eggermont/Clara Muller. Langs vaderszijde waren grootouders gestorven. (Cyriel Debels/ Vandeputte
    Later hebben mijn ouders dan een huisje gekocht in de Rozenstraat 21 te Roeselare. Alles was gelegen in de parochie St Jozef.

    Regelmatig trokken wij naar zee, naar Camping 5 te Bredene, de badstad waar een groot deel van mijn levenswandel heeft afgespeeld. Ouders via Bredene, Klemskerke naar woning in Middelkerke (aan zee om de ademnood van mijn pa beter onder controle te krijgen) en nu woont mijn ma nog altijd in Oostende, op de Konterdam/Meiboom
    Mijn voetballoppbaan begon als 9-jarige bij café De Zwaan, lokaal van SK Roeselare. Een misverstand met shoeboy Seghers van Krottegem bracht oorlog met pépé (hevig supporter van 't Sport) door een handtekening als 12 jarige bij FC Roeselare (de club). Ik werd ook gelegenheidspeler bij de girojongens van St jozef
    De voetbalcarière als meermalig topschutter ging over Roeselare, Eeklo, Kachtem (zie foto hieronder), FC Vandewalle, FC Lendelede, Elvisboys, FC Cambrinus, FC Reniershotters, Cerdi Ingelmunster, Mandes, MVC Century, Deca II en 't Wit Paard en na vele vele ploegen te hebben geholpen (zeg indiaan, gaje ne ké meedoen!!!) ben ik voor de laatste keer gestopt op 49 jaar bij mijn eigen DR Heidelberg.
    Een andere sportbeleving was de wielersport. In mijn jeugd dikwijls te vinden op de Rumbeekse wielerbaar waar Patrick Sercu, Ludo Vandromme en andere Dujardin's deftig trainden. Enige tijd later leerde ik Jean-Piere Monsere (in de Germilal Izegem) kennen en werd er samen met o.a Marc Meernhout, kind ten huize en heb veel meegemaakt in die tijd aan den èèrdappelhoek. Jammer genoeg is deze uiterst begaafde renner ons veel te vroeg ontvallen. Na de dood van Pa Achiel en zoontje Giovanni  was er plots geen mannelijke Monsere meer. Later werd ik dan nog hevige fan van Marino Sabbe en cyclocrosser Jean-Marie Bossuyt beiden uit Kachtem en natuurlijk van Séete Vlaminck (oorlogskameraad van Jempi), momenteel alleen maar passief supporter van o.a Gianni Meersman. Ook aan mijn fanatieke afgoding van Club Brugge is na een dom voorval een einde gekomen (het opkomen van de Brugse Holligans). Ooit droeg ik (in de Happel-periode) de vlag van de Club-spionkop in buitenlandse wedstrijden. Ben in mijn binnenste nog altijd een keiharde Clubsupporter maar dan vooral passief en thuis. Nadat ik weigerde om café De Sterre over te nemen en de eer liet aan mijn vriend Daniël Molly (die ondertussen in Casablanca, Marocco woont) liet ik me overhalen om samen met mijn 2de vrouw het Izegemse volkscafé Heidelberg over te nemen Tijdens die periode werd ik zelfs bondsecretaris van het Liefhebbersverbond 'Mid-West' (vroeger Cup van Ingelmunster). Een reglementaire fout (in eigen ploeg vreemde speler laten meedoen) deed mij splitsen van de Cup, maar het meest om communitaire reden en met veel vriendschap onder de hedendaagse bestuurleden biedt ik nog altijd hulp waar nodig is zoals vb het verzorgen van alle voetbalnieuws in 'De Weekbode-Regio Sport'. Vlug nog even vermelden dat ik nog steeds een harde Rode Duivel fan ben. 'In goede en slechte dagen' zoals het hoort hé.
    In volgende hoofdstuk gaan we eens een kijkje nemen in mijn verdere levensloop




    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verliefd, verloofd en dan...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Tijdens mijn jeugd was het verboden onder de 18 jaar om dancings te betreden .Ik was in  die tijd soldaat te Werl (Du) bij het 17° Escadron Light Avination (blauwmutsen) en inzetbaar als spionagediensten waar ook ter wereld. Via mijn lidmaatschap bij het socialistisch trommelkorps van Roeselare/Izegem leerde ik de Germinal kennen. Daar omzeilden ze de danswet met aan iedere klant een lidkaart te geven zodat Dancing Germinal (in de bovenverdieping van het ABVV) een privéaangelegenheid werd. De treinen op zondag tussen Roeselare-Izegem van 15.45 en 16.45 zaten bomvol jeugd die naar de Germinal trok. Zowat iedereen in mijn tijd had ooit een lief verkregen in de Germinal. Ik leerde er via mijn vriend Donald Vandaele (die ooit met Christa Beernaert was) Marleen Viaene  uit Emelgem kennen. Zij zat er iedere week met nichtje Marie-Therèse Houthaeve en enkele meisjes 'op zoek' uit de wezestraat en omstreken. Mijn stamcafés te Izegem waren 'De Sterre' toen nog met Francetje Vanmeenen. 'De Centrale' waar ik vooral om Nicolleke kwam. Verder was er café 'Europe' tussen de markten. Een café die via een jonge aanpak van dochter Christiaene, nichtje Christa en enkele vrienden al vlug uitgroeide tot een succesvol staminee. Een der plaatsen waar ik ook dikwils kwam (omdat er met Denise en Marcella schoon volk bestelde) was café Uilenspiegel, aan den Abeele). Te Roeselare vertoefde ik meestal in café De Vrede (Franstalige uitbaters), café Bordeaux aan 't hof van 't henneke waar ik ook voetbalde (zelfs een jaartje doelman) en café Stad Brugge waar met 'De Bastijnsvrienden' de grootste Club Brugge Supportersclub huisde.
    Ik had toen al wat intresse voor het politiek leven en volgde (mede door Senator en Izegems burgemeester Staf Nijffels) een politieke vorming aan het instituut Vanacker te Brugge. Daar leerde ik opnieuw tal van politieke bestemmelingen kennen en werd het een zeer uitbundige tijd. Na afloop kreeg ik de kans om bij Senator Nijffels op het buro te komen werken als loopjongen maar vond het burocratisch gedoe maar niks.
    Na mijn afgebroken opleiding als electro-technieker trok in enkele maanden op bij een electrobedrijf maar al vlug trad ik in de voetsporen van papa Debels en werd ijzervlechter in het bedrijf Vandewalle te Beveren/Roeselare waar mijn pa ploegchef was.
    Na mijn legerdienst had ik serieuze verkering met Marleen en op 21 jarige leeftijd trad ik met haar in het huwelijk te Emelgem. Het bruidloffeest ging door in zaal 'Nordhausen' te Izegem.
    Om te kunnen sparen woonden we in bij haar ouders Julien en Paula Casier. Enkele maanden daarna kwam ons eerste kind ter wereld. Een dochter, die de naam Nancy kreeg naar de wereldberoemde zangeres en dochter van Frank Sinatra.
    Na enige tijd (een vijftal jaren) verhuisden we naar ons nieuw huis in de Moerbeziestraat 19 te Kachtem. Daar kwam ons een zoon  vervoegen. Hij kreeg de naam Nico, naar mijn groot voetbalidool, de Nederlandse maar veel te vlug gestorven Club Brugge speler Nico Rijnders.
    Tijdens de revalidatie van een zware (2°) knieoperatie leerde ik enkele jonge Kachtemse voetballers kennen en sloot mij dan ook aan bij het zeer gezellige team van DeKa II, waar ik mij, in mum van tijd, ontpopte tot een vedettecultus. Ik werd er topscorer, prins Carnaval (als indiaan) en het uitgangbord bij verscheidenen festiviteiten. Daar werd het imago 'Den Indiaan' geboren (mede door mijn bandana in het lange haar tijdens de wedstrijden) een graag geziene gast in tal van vereningingen en hun activiteiten.
    Mede de gevolgen van populariteit in de voetbalsport deed mij er een turbulente levensstijl op nahouden en  ook de bijzonderste reden van een einde  aan de huwelijksbeloften tussen Marleen en mij. met onder ander een tijdje voorarrest omdat ze me verdachten van een relatie met een , volgens de wet' te jonge deerne maar werd toch van al die ellende vrijgesproken. De eerste jaren daarop waren hektisch. Ik deed dingen waar ik nu niet graag meer naar terugblik maar intussen tot een ver verleden behoren.  'Scheiden doet lijden maar er komt vooral veel geld bij kijken' Een zware periode kwam in mijn leven, met amffia, vechten en andere minderwaardigheden) een deel dat ik nu zoveel mogelijk tracht terug te dringen uit mijn gedachtengang en nu gelukkig uit mijn leven heachtergelaten. Mijn vriendschap met de jonge Dirk Trioen en trawanten bracht geen beterschap en het kwam van kwaad tot erger.(lid van de portierknokploeg aan de kust, vechten tegen de flikken en andere mensen, het zware nachtleven..met als eindresultaat 1.3 miljoen boete) Toch maakte ik eigenhandig maar met de hulp van de gerechtelijke en andere diensten, op karakter een einde aan deze situatie en werd een ander mens. Nog even turbulent maar met minder gevaarlijke dingen als bierproeven en bierreportages
    In het volgende hoofdstuk gaan we een kijkje nemen in mijn muzikale wereld.




    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.mijn muzikaal leven
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Mijn eerste muzikale geluidjes kwamen dus in de Rumbekesteenweg... ut mien wiege hé. Mijn eigenlijke ervaring met de muziekwereld kwam tijdens de lessen muziek op school. Deze kreeg ik in de lagere school (Koninklijk Atheneum Roeselare) van de toen zeer bekende operetteschrijver Willy Ostyn.  Het Russische werk 'De Moldau' van Smetana en de '4 seizoenen van Vivaldi ' zijn me jarenlang bijgebleven.  Ze gaven me de kijk op het instrumentaal spreken. Aan de kust leerde ik een jongentje kennen Roberke Verhelst, een beginnende muzikant. Deze had in zijn jeugd (8 jaar) ooit de zangcrochet van Radio Kortrijk gewonnen voor enen Thurken Blanckaert (later Will Tura) . Later werd Roberke de grote orkestleider Bobby Setter die over heel Europa forure maakte en een persoonlijk vriend was van mijn idool Fats Domino. Mijn volgende stap was als roadie van de Vlaamse groep 'The Flames', een groepje naar de vorm van mijn idolen 'The Shadows'. We bouwden een prachtige relatie op waar vele anekdotes kunnen over vertelt worden. Het waren drummer Smetten uit Roeselare, Foolens (Izegem) was hun ritme gitarist, Freddy Lefere (Kortrijk) een uitstekende sologitarist en  Marcel Wyffels uit Izegem die toen een der beste basgitaristen van Vlaanderen was. Tijdens mijn bezoeken aan de danszaal 'De Beurs' te Roeselare werd ik door 'Boutje' Vanderhaeghe aangesteld als portier bij de kleedkamers. Zo werd ik een graag geziene gast en beschermer van o.a. Adamo, Louis Neefs, Freddy Quinn, Peter Kraus en het huisorkest ' Combo Jean Jacques' en 'Il Aldila' tijdens hun optredens in Roeselare.
    Mijn eerste ervaring in de fanfarewereld was  bij de Kortrijkse schoolfanfare "Were di".   Ik voetbalde er (samen met een andere leerling Christian Strobbe uit Dentergem die speelde bij Club Brugge en Harelbeke) bij de lerarenploeg van het VTI. Zo kon ik (na enig aandringen) meereizen naar een  optreden tijdens de rust van de voetbalwedstrijd Belgie- Nederland op De Heizel. Ik kreeg er een claxon (met een plakkerke voor het mondstuk) maar kon zo gratis meekijken naar mijn lievelingsploeg (De Rode Duivels). Mijn zus Norma was bij het  trommelkorps van de Socialisten te Roeselare. Op een dag zaten ze zonder landdsknechttrommelaar. Ik bood me aan en met een papier van pam teram tamtam erop leerde ik verschillende marschen meetrommelen in één week. Samen met de Socialistische Majoretten van Izegem deden we verschillende uitstappen. Bij de repetitie leerde ik onze lesgever (even oud als ik) Freddy Dehullu kennen. Freddy was toen drummer bij 'The Cozy Corners', een jongeren groepke die later als 'The Cozy' s' tal van Nationale artiesten zouden begeleiden (o.a. John Larry). Via 'The Cozy's kwam ik in contakt met andere jeugidolen als Chris van 'The Boemerangs', Nicole Josy (later met Hugo Sigal een wereldvermaard duo), Ricky Morvan, Vivi (lang het voorprogramma van Freddy Breck). Het werden vrienden.
    Via Freddy Dehullu kwam ik opnieuw in contakt met Roberke Verhelst die op dit ogenblik (en met Dhuhulle als drummer) grote Europese forure maakte als The Bobby Setter Band. Als drager van de instrumenten geraakt ik regelmatig binnen in de 'Eden' op de Blankenbergse zeedijk waar 'Setter' iedere dag speelde. Tijdens mijn escapades aan de kust leerde ik op den 'Opex' Arno Hintjes kennen. Deze speelde bij de groep 'Frecle Face' wat later 'Tjens Couter' (Arno en Paul Decouter) en TC Matic (met Ferre Baelen en Rudi Cloet) werd. Via Arno kwam ik in contakt met Sylvére Tack waarmee ik een regeling trof om regelmatig muziekcasetjes te maken onder de naam 'De Veerboot' met Shaky Veerman en deze naar Wevelgem of naar Oostende, Nieuwpoort of andere kustgemeente te brengen waar ze worden verscheept naar het schip 'Caroline' waar het werd uitgezonden. Jarenlang bleef ik als DJ Shaky Veerman een bekend gezicht in radiomiddens. Volgend Item gaat over de radiotijd en  de Showbizz school.


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.in de showbusiness verzeilt geraakt

    Tijdens en mijn turbulente levenstijl liet ik het DJ spelen wat terzijde en trok meer de wei op. Rockconcerten als Torhout-Werhter, Pukkelpop... trokken meer mijn aandacht. Ook het Parachutespringen in Moorsele met vrienden als Danny uit De Sterre, Pedro, Pipo enz... slurpten een tijdje mijn tijd op.
    Intussen had ik Linda Callens leren kennen. Zij was net gescheiden van mijn voetbal- en werkvriend de befaamde bleusartiest Marino Noppe. We besloten na een tijdje (door een wettelijke rompslomp) om toch te trouwen en samen met haar zoon Nico en onze dochter Marjolein een café te runnen. Na wat gezoek besloten we het volkscafé 'Heidelberg' over te nemen van Roland en Rose. Het café bloeide open, er kwame 3 sterke ploegen darts, een mindere maar zeer gezellige voetbalploeg (die ooit in de Duitse stad Heidelberg een drietal café's en een hotel zonder bier zette) DR Heidelberg (eerst gesponserd door Raf Decoene, verdeler van Mitsubishi en later door garage Peugeot van Marc Kemp). Een van mijn trouwe klanten was de befaamde accordeonist Henri Parmentier en deze bracht mij terug naar de showwereld. Regelmatig kwamen bekende artiesten optreden in en voor het café. ' De Brugse Strangers', Sabrina (nu Laura Lynn) en vele anderen werden mijn vrienden. Wel deed ik nog wat radiowerk zoals bij Radio 2000 en later (op vraag van Tony Summer/Noel Priem) naar het bekende Ingelmunsterse station LBS waar ik en mijn toenmalige echtgenote Linda (Jocelien Veerman) tot lid van de beheerraad opwerkte. Regelmatig maakte ik casette en life optredens voor andere radiostations als 'Free' (Ingelmunster). Zo leerde ik bij Radio Merlijn (Rumbeke) enkele Vlaamse artiesten kennen. In die tijd probeerde de Ardooise zanger Hein Didiofski een weg te banen in de showwereld en ik hielp hem daarbij een beetje door hem op verschillende radiostations te pluggen. In die tijd danste Sabrina (later Laura Lynn) als klein danseresje bij het Ardooise popidool. Ook werd ik goed bevriend met Koen uit Ooigem, Paul Bruna, Benny Scott en tal van andere toenmalige radioidolen.
    Op een dag kwam Carlo Deroo langs met zijn pupil Mario Lan uit Emelgem. Ze waren op zoek naar een goede manager om de mooie stem van Mario te verzilveren. Ze hadden eerst Marc Dex in gedachten maar toch werd het mijn vroegere vriend Erik Marijsse. Deze maakte van Mario de 'lieveling der Vlaamse meisjes'. Een fanclub werd in Heidelberg ingericht en den indiaan werd opnieuw in de showwereld gesmeten. Ik hielp Mario bij zijn keuze om zijn studie op te geven en naar de Oostendse Showbizzschool te gaan om de stiel eens goed te leren. Na het eerste jaar werd het vroegere popidool Ignace Baert er director en verzorgde Erik Marijsse ervoor dat de leerlingen podiumervaring konden opdoen en werd ik als klankman  aangewezen  bij die vedetteparades. Ik werd een graag geziene gast in de kleedkamers en zag terug vele vrienden (die ik in de tijd heb geplugt).
    In de periode dat Mario in de showbizzschool zat in Oostende kwamen daar zeer sterke leerlingen (die het later heel ver zouden schoppen) zoals Gunther Levi, Christophe, Sabrina (later Laura Lynn), Vanessa Chinitor, Kate Ryan Philip D'Haene (toen nog Dean).
    Den indiaan (van een Indiaanse stam de bijnaam 'Wacho' gekregen omdat ik hun cultuur respecteerde zeiden ze). samen met Marijsse trokken we iedere week naar alle mogelijke vedetteparaden. Dat ik wat betekende in showwereld bewees ik met het inrichten van artiestenparade waarvan de opbrengst ging naar mijn vriend (en voetbalvoorzitter) Walter Hochepied en de benefiet er 200.00 Bfr opleverde
    Na een tijdje ging Mario zich in Oostende vestigen en verwaterde de samenwerking.




    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Foto
    BIERLINKS
  • Zythos
  • HOP
  • De Oostendse bierjutters
  • HIC (Ingelmunster)
  • Wiliam Roelens
  • Waregemse Bierfanaten
  • BLES (Zottegem)
  • HORAL (gueuze)
  • Filip Geerts BBB
  • Wacho's Bierbrief (Archief)
    Blog als favoriet !
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!