WELKOM BIJ SPROKKELS!

'Verbeelding is alles.
Het is de voorbode van de mooie dingen
die het leven in petto heeft.'
                  Albert Einstein

Ik ben...

Veerle Schaltin (°1967)
Ik begeleidde bijna twintig jaar mensen met een verstandelijke beperking in een dagcentrum. Onlangs zapte ik van leven. Na een ommetje in de afslanksector werk ik nu als stafmedewerker bij een budgethoudersvereniging.
Voor en na schrijf ik voor kinderen en volwassenen.
Ik hou van Manlief, Zoonlief (°2002), lezen, vertellen, koken, wijn, reizen, scrapbooken, knutselen, frutselen, en duizend en een andere dingen.
Leessprokkels...
    
Voor de kids
-Het ei met de gouden gans/Veronique Puts
-Vader Zeepaard/ Eric Carle
-Een raadsel voor Roosje/ André Sollie
-Spoken bestaan niet/ Inge Bergh
-Het land van de grote woordfabriek/ Agnès de Lestrade
-Al zijn eendjes/ Christian Duda
-Balthazar, de eenzaamste ezel ooit/ Inge Misschaert
-Verkocht/ Hans Hagen
-Krullen/Hilde Vandermeeren
-Allemaal willen we de hemel/ Els Beerten


     Voor volwassenen
-Onder de ombu-boom/ Santa Montefiore
-De schaduw van de wind/ Carlos Ruiz Zafon
-Duizend schitterende zonnen/ Khaled Hosseini
-Het eiland onder de zee/ Isabel Allende

Blogsprokkels
  • An autumn leaf
  • Berichten van Het Moederfront
  • Beukenootjes
  • Bloem
  • Dagoog
  • Elk(e) z'n blog
  • Eventjeswicht
  • Gouden lepeltje
  • Het bewijs
  • Kruimels
    Meer blogsprokkels
  • Leeslinten
  • Madam arabelle
  • Ogen in de schaduw
  • Senjora's blog
  • Spinnenkop
  • Sunflower-Tricky
  • tijdtussendoor
  • Vertel eens
  • Wolkenadem
  • Zeezicht
    Zoeken in blog

    SPROKKELS
    kleine en grote momenten uit mijn leven gesprokkeld
    Op wandel door woordenwoud pluk ik letters als vruchten van de bomen, bind ze tot een blogboeket. Takken en twijgen sprokkel ik tot mijn verhaal.
    14-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Blauwe matrozen

    Deze zomer leerde ik tijdens een schrijfweek  Begga Dom kennen. Ze verraste me er met de buitengewoon mooie taal waarin ze haar niet voor de hand liggende verhaal vertelde.

    Terug thuis ging ik op zoek naar haar eerste boek, Blauwe matrozen.

    En weer vond ik een bijzonder verhaal vol sprankelende zinnen. Het speelt zich af op een bijzondere plek… Antarctica.

     

    ‘Als papa de deur opendoet, wordt hij opgeslokt door de storm. Zijn jas fladdert en zijn haar wappert en zijn stem scheurt in stukjes en waait weg, het donker in. Hij komt binnen en is weer papa en schudt de druppels van zijn jas. Zo gaat het tot alle kisten in de auto staan.’

     

    …en tot de papa van Anna helemaal klaar is om een winter lang onderzoekingen te doen op de Zuidpool. Anna is het gewoon dat haar papa maandenlang wegblijft. Ze heeft altijd gedacht dat hij daarna gewoon terugkomt. Maar nu lijkt dat te veranderen. Daarom neemt ze in haar eentje een besluit en gaat ervandoor. Papa achterna. Ze verstopt zich op een schip dat naar Antarctica vaart en ontmoet er de vissersjongen, Victor. Hij leert haar dat houden van ook loslaten is.

     

    Blauwe matrozen verscheen in 2007.

    Voor kinderen vanaf 10 jaar.

     

     

    14-09-2009 om 00:00 geschreven door veerle  


    >> Reageer (1)
    13-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Feest

    ‘Feesten,’ lacht ze.

    Ik kijk haar niet begrijpend aan. Ze wijst naar het etiket op mijn kaft.

    ‘Oh ja,’ verontschuldig ik me, ‘Voor een van de eerste schrijfcursussen die ik volgde, griste ik zomaar een  kaft uit de kast. Toevallig plakte er al een etiket op. Maar daar maalde ik niet om. Ik gebruik die kaft nog steeds.’

    Echt, ik sleur ze mee naar cursussen, workshops, schrijfweken, lezingen, schrijfgroepen,… kortom al wat met schrijven te maken heeft. Nooit stoorde ik me aan het etiket. En nu ik er voor het eerst bij stilsta, vind ik ze eigenlijk prima passen, want ook na al die jaren is schrijven voor mij nog steeds een FEEST.

     

    13-09-2009 om 00:00 geschreven door veerle  


    >> Reageer (7)
    09-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Motor

    Een bleke, magere man met een ingevallen gezicht en grijze plukken haar opent de deur. Hij leunt op een kruk.

    ‘Volg maar,’ zegt hij. En hij waggelt de trap op naar de woonkamer op de eerste verdieping. De leuning  wiebelt vervaarlijk heen en weer als hij zich eraan naar boven trekt. Zijn kruk bonkt bij elke stap keihard op de houten treden. Zijn vrouw wacht in de living. De man laat zich naast haar in de zetel neerploffen.

    Ik bezoek deze familie omdat ze een persoonlijk assistentiebudget voor hun dochter met een beperking aangevraagd hebben. Ik begeleid hen bij de opstart ervan. Mijn uitleg kan ik slechts met mondjesmaat geven, want de man trekt het gesprek telkens weer naar zichzelf toe.

    ‘Vroeger was ik een kerel, ze. Ik woog wel honderd kilo. En werken dat ik kon. Ik werkte vijftien uur per dag. En daarna nog thuis voor mezelf.’ Hij wrijft met zijn hand over zijn voorhoofd. ‘Maar nu, na een paar uur moet ik al rusten. Ik heb voortdurend hoofdpijn.’ Even valt hij stil. Dus begin ik over hoe ze een assistent kunnen zoeken. ‘Ik zou er nu zelf ook een kunnen gebruiken,’ valt hij me in de rede. ‘En zeggen dat ik vroeger nooit iemand om hulp vroeg. Integendeel, iedereen deed een beroep op mij.’ Hij kraakt zijn vingers. Ik vertel zijn vrouw welke taken assistenten mogen doen. Hij springt recht. ‘Ik zal eens een foto tonen, ze.’

    ‘Sorry voor mijn man,’ zegt de vrouw als hij de woonkamer uit is, ‘Straks is hij alles wat hier gezegd wordt vergeten. Hij onthoudt niks meer.’ Ze zucht. ‘Laten we het maar weer over assistentie voor C. hebben.’

    Die kans krijgen we echter niet, want haar man sjokkelt de living  in met een ingekaderde foto van een beer van een vent met lange, donkere haren naast een motor. Hij draagt een lederen pak. ‘Dat ben ik! Met mijn Ducati!’ Hij klinkt trots.

    Ik herken de man op de foto niet. Hij moet het merken, want hij zegt: ‘Echt!’ Zijn stem hapert. ‘En in één seconde was alles weg. Mijn motor. Ikzelf. Mijn leven.’
    Ik slik.
    De hele verdere dag spookt zijn verhaal in mijn hoofd rond.

     

    ’s Avonds komt Manlief  veel later dan voorzien thuis. ‘Ik ben het grondig beu,’ moppert hij, ‘Die verdomde files. Ik denk dat ik mij een motor aanschaf.’

     

    09-09-2009 om 00:00 geschreven door veerle  


    >> Reageer (11)
    08-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kwartelfilets met meloen en sojascheuten

    De meloenen zijn overheerlijk dit jaar. We eten ze als tussendoortje, in desserts en bij het hoofdgerecht.

     

    Dit heb je nodig (voor 4 pers.):

    -12 dubbele kwartelfilets

    -een scheutje witte wijn

    -2 dl  lichte room

    -1/2 rundsbouillonblokje

    -2 wortelen

    -2 preien

    -250 g fijne spaghetti

    -200 g sojascheuten

    -1 meloen (cavaillon)

    -bakboter

    -peper en zout

    -nootmuskaat

     

    Zo maak je het:

    -Snijd de wortel en de prei in julienne.

    -Snijd de meloen in twee. Verwijder de pitjes. Haal er met een Parijs uitsteeklepeltje zoveel  mogelijk balletjes uit.

    -Snijd de rest van het vruchtvlees in blokjes. Pureer ze met de mixer en zet even apart.

    -Breek de spaghetti in drie.

    -Breng hem in 2 l water aan de kook. Voeg de wortel en de prei toe. Kruid met nootmuskaat.  Laat in 6 minuten gaar koken.

    -Voeg als de pasta bijna gaar is de sojascheuten toe.

    -Giet af en hou warm.

    -Kruid ondertussen de kwartelfilets met peper en zout en bak ze bijna gaar in een nootje bakboter.

    -Deglaceer de pan met de witte wijn. Voeg de room toe en verkruimel er het bouillonblokje  over. Laat even doorkoken.

    -Haal de kwartelfilets uit de pan en hou ze warm in aluminiumfolie.

    -Voeg de meloenpuree toe aan de saus. Laat inkoken. Kruid met peper en zout.

    -Meng de saus onder de pasta met de groenten.

    -Verdeel over de borden. Leg de kwartelfilets erop.

     

                                                                                        Smakelijk!

     

     

    08-09-2009 om 08:05 geschreven door veerle  


    >> Reageer (4)
    06-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Coole tante
    Manlief telefoneert eerst met tante W., dan met tante B. Het gesprek met tante W. duurt nog geen vijf minuten, met tante B. hangt hij bijna een uur aan de lijn. Als hij eindelijk inhaakt, zeg ik: 'Toen ik pas in jouw familie kwam, vond ik tante W. de tofste van de twee, maar tegenwoordig is ze zo koel. Tante B. is veel gezelliger, veel meer  geïnteresseerd ook in hoe het met ons gaat.'
    'Dat vind ik nu vreemd, ' mengt Zoonlief zich in het gesprek, 'dat je tante W. cool noemt.'

    06-09-2009 om 21:45 geschreven door veerle  


    >> Reageer (9)
    03-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gedicht

    Letters

     

    mijn letters buigen zich

    naar je toe

    krullen tussen je woorden

     

    je woorden vouwen zich

    rond mij

    omhelzen mijn letters

     

    samen wiebelen we

    in de wind

    die door onze zinnen waait

     

    wentelen we ons

    in de warmte

    van ons verhaal

    03-09-2009 om 13:47 geschreven door veerle  


    >> Reageer (6)
    01-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.15 boeken in 15 minuten

    Nee, ik heb ze niet alle 15 in 15 minuten gelezen. Maar wel in (net iets meer dan) 15 minuten opgeschreven, deze (ook net iets meer dan) 15 boeken, die iets betekend hebben of betekenen in mijn leven.

    Ik kwam dit boekenstokje tegen bij Licht in de duisternis en kon niet anders dan het oprapen. Vandaar deze lijst:

    1)      Als peuter en kleuter had ik vast  prentenboeken, maar het eerste boek dat ik me herinner is Tiny gaat op ballet van Gijs Haag. Ik heb het dan ook minstens honderd keer opnieuw gelezen.

    2)      Toen ik in de lagere school zat, was het al Enid Blyton wat de klok sloeg. Ik las de volledige reeksen van De dolle tweeling, De vijf en Pitty. Op kostschool zitten leek me  het einde. En door de reeks van De olijke tweeling van Anneke Peters was ik maar wat graag de helft van een tweeling geweest. Ik moest echter verder in een gewone school en met mijn jongere broer.

    3)      Een boek van een ander kaliber is Pippi Langkous van Astrid Lindgren. Wat keek ik op naar de durfal met de rode staartjes. Onlangs las ik dit boek opnieuw, en ja, hoor, het behoort nog steeds tot mijn favorieten. Stiekem wil ik best nog wat  Pippi in me hebben. Hoewel die rode staartjes niet meteen meer hoeven.

    4)      Met Frik van Karel Verleyen las ik mijn eerste jeugdboek. Dat maakte dat ik me ‘groot’ voelde. Ook Frik had staartjes en beleefde bijzondere avonturen. Spannend!

    5)      In mijn tienertijd verslond ik de ene Agatha Christie na de andere.

    6)      Toen ik naar de normaalschool ging, woonde ik een lezing bij van Ingrid en Dieter Schubert en werd prompt verliefd op hun Platvoetje, een heks met grote voeten.

    7)      Uit dezelfde periode dateert Ma er zit een dichter in mijn boom, een bundel kindergedichten samengesteld door Jan Van Coillie. Ik lees er nog regelmatig gedichten uit voor aan Zoonlief.

    8)      De prehistorie was echt ver van mijn bed tot de series De aardkinderen van Jean Auel en De stam van de holebeer van William Sarabande mijn hart veroverden.

    9)      Maar ook hoogstaandere lectuur wist me te boeien, Het huis met de geesten van Isabel Allende bijvoorbeeld. Allende is voor mij een van de grootste schrijfsters.  Welk thema ze ook aanpakt, het is altijd raak.

    10)  Oorlogsgedenkenis 1914-1918 van Henri Schaltin, het oorlogsdagboek van mijn grootvader mag hier in geen geval ontbreken. Ja, schrijven zit in de familie…

    11)  Toen we begonnen te reizen wilde ik over elk land waar we naartoe gingen een boek lezen. Daar zaten vele parels tussen, maar de mooiste blijft De tuin van Badalpur van Kenizé Mourad. Het speelt zich af in Parijs en India.

    12)  Een boek om bij weg te dromen  is Onder de ombu-boom van Santa Montefiore. Knap verteld. Heel visueel.

    13)  Hoewel ik al ontzettend veel prachtige boeken voor volwassenen gelezen heb, wint mijn eerste liefde het tegenwoordig: kinderboeken. Een schrijfster die me telkens weer blij verrast, is Hilde Vandermeeren. Ik was weg van haar Een huis om in te verdwalen, Krullen en De twaalfde man.

    14)  André Sollie heeft veel moois op zijn palmares staan. Maar de absolute top vind ik Een raadsel voor Roosje. Heel bijzonder!

    15)  En nog zo’n prachtexemplaar is Allemaal willen we de hemel van Els Beerten. Dit boek viel niet voor niets in de prijzen.

     

    Zin om ook (net iets meer dan) 15 minuten stil te staan bij de boeken van je leven? Doen! Ik ben benieuwd.

    01-09-2009 om 00:00 geschreven door veerle  


    >> Reageer (8)
    30-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gent met kinderen

    Samen met Dagoog en haar kroost pikten Zoonlief en ik deze zomervakantie op de valreep nog een dagje Gent mee.

    We hadden een kindvriendelijk programma uitgedokterd. Eerst zouden we de wereld van kina, een natuurmuseum voor kinderen, ontdekken. Daarna wilden we  een hapje eten en dan het Gravensteen bezoeken. We zouden de dag afronden met een boottocht of een rit met een koets.

    Waar we niet op gerekend hadden, was dat de wandelweg naar die ‘wereld van kina’  door het Citadelpark liep, en Zoonlief daar een waterval(letje) ontdekte. De meisjes begonnen er prompt een dam te bouwen, de jongens deden enthousiast mee. En leuk dat dat was! De kinderen waren er de hele voormiddag mee zoet, terwijl Dagoog en ik gezellig taterden op een trap in de buurt. Een bezoek aan het natuurmuseum stelden we uit tot een volgende keer. Na een heerlijke lunch op een eetboot trokken we wél naar het Gravensteen. Het jonge volkje croste er van de ene zaal naar de andere, sprintte de vele wenteltrappen op en af, en probeerde (bijna!) een middeleeuwse WC uit. Wij hotsten achter hen aan. Daarna waren we aan een drankje toe. Op het Sint-Veerleplein voetbalden de kinderen met een leeg colaflesje dat iemand er achtergelaten had en speelden tikkertje en verstoppertje, terwijl Dagoog en ik er op een terras weeral … taterden.

    Plots was het hoog tijd om ons richting treinstation te begeven. Veel hebben we dus niet gezien, maar toch was het zowel voor ons als voor de kids een gezellige dag. 

    Voor herhaling vatbaar. Nietwaar, Dagoog?

    30-08-2009 om 23:26 geschreven door veerle  


    >> Reageer (8)
    27-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kai-Mook
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ook wij ontsnapten niet aan de Kai-Mook-hype. We gingen op kraambezoek bij de intussen drie maanden oude baby.

    27-08-2009 om 10:26 geschreven door veerle  


    >> Reageer (5)
    25-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zonnen
    In mijn eigen tuin doe ik lekker wat ik wil, dacht de vrouw toen ze haar fleurigste lakens ophing aan de wasdraad om pottenkijkers buiten te houden. Ze vlijdde zich neer op de luchtmatras in haar zwembad en droomde reeds van het bruine kleurtje waarmee ze de volgende dag bij haar collega's zou uitpakken. De matras dreef af naar de enige hoek van het zwembad die vanaf de straat tussen de lakens door zichtbaar was. En daar lag ze dan onder de blakende zon, poedelnaakt.

    25-08-2009 om 08:13 geschreven door veerle  


    >> Reageer (7)
    23-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zonder klank
    Nu Zoonlief samen met zijn grootouders het mooie weer maakt in Mol klinken onze ochtenden weer zoals voor zijn geboorte. Of beter: klinken ze niet. Manlief en ik hebben allebei veel tijd nodig om wakker te worden. Daarom drukken we stilzwijgend een zoen op elkaars lippen voor we onder onze dekens uit kruipen. Knuffelen we zonder woorden als we mekaar in de badkamer tegenkomen. En staren we elkaar glimlachend met halfgesloten ogen aan boven onze kop koffie. Zalig, die stilte!

    En toch zal ik verdomd blij zijn als de stem van Zoonlief vanaf morgen weer door onze ochtenden schalt.

    23-08-2009 om 00:00 geschreven door veerle  


    >> Reageer (6)
    20-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vergeetachtig
    Zoonlief geniet van een weekje vakantie met Moeke en Vake.

    Een van de vorige zondagen stopte Opa hem een briefje van tien euro toe.
    'Eet daar maar een lekker ijsje van op vakantie,' zei hij.
    Zoonlief was in de wolken.

    Vorige zondag wapperde Opa weer met een briefje. Twintig euro nu.
    'Voor een ijsje op vakantie,' fluisterde hij.
    Zoonlief was nog meer in de wolken.

    Ja, opa, begint te vergeten. Maar dat het leven duurder wordt, weet hij nog wel.
    Zoonlief smult ginder vast van een reuzengrote ijscoupe.

    20-08-2009 om 14:53 geschreven door veerle  


    >> Reageer (6)
    18-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Picknick-prikkers

    Een van onze favoriete bezigheden tijdens de zomermaanden is picknicken. Naast de klassieke broodjes nemen we steeds iets ‘speciaals’ mee. Deze picknick-prikkers bijvoorbeeld:

     

    Dit heb je nodig:

    -125 g vlinderpasta

    -1 ei

    -400 g kippengehakt

    -paneermeel

    -bakboter

    -1 grote dikke wortel

    -1 dikke plak Hollandse kaas

     

    Zo maak je het:

    -Kook de pasta beetgaar. Giet hem af in een zeef en spoel met koud water.

    -Meng het ei onder het gehakt.

    -Voeg paneermeel toe, zodat het gehakt niet meer aan je handen kleeft.

    -Rol van het gehakt balletjes (iets kleiner dan een pingpongbal)

    -Smelt de boter in een pan. Bak de gehaktballen goudbruin. Laat ze afkoelen.

    -Schil de wortel en snijd hem in schijfjes van ongeveer 0,5 cm.

    -Snijd de kaas in blokjes van ongeveer 2 op 2 cm.

    -Prik de pasta, wortel, gehaktballen en kaas afwisselend op een satéstokje.

    -Neem de prikkers mee in een doos  die goed afsluit.

     

                                                                            Veel plezier en smakelijk!

    18-08-2009 om 08:15 geschreven door veerle  


    >> Reageer (7)
    16-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik zie ze vliegen

    Zaterdagavond

    Samen met Manlief geniet ik op ons terras van een glaasje Cremant. Ondertussen bestuderen we de hemel. We proberen sterrenbeelden te ontdekken, maar herkennen eigenlijk geen enkel. Zelfs de Grote en Kleine Beer niet. Wel zien we regelmatig lichtpunten die zich verplaatsen en dan plots verdwijnen. Dat zijn vast satellieten. Eén ster schittert feller dan de andere. Een planeet vermoeden we. Mars misschien. Maar dan moest ze een rodere schijn hebben. Venus? Nee, die zie je ’s ochtends pas. Jupiter dan. Ik denk ergens gelezen te hebben dat die in deze periode zichtbaar is. We gokken er een poosje op los. Dan verdiepen we ons weer in ons glas en praten na over de voorbije dag.

    ‘Kijk!’ roept Manlief plots uit.

    Een reusachtige ster met oranje staart zoeft door de lucht.

    ‘Een vallende ster.’

    ‘Zo groot, kan dat wel ?’ Mijn sceptische ik komt naar boven. ‘Is het niet een vuurpijl die iemand afgeschoten heeft?’

    ‘Zo hoog, onmogelijk.’ Manlief is zeker. Dit is een meteoor.

    Ik twijfel. Misschien zien wij ze gewoon vliegen. Voor alle zekerheid doe ik toch een wens.

    De vuurbol sluipt de hele verdere avond in ons gesprek.

     

    Zondagmiddag

    ‘Heel wat mensen keken gisterenavond vreemd op,’ hoor ik op de radio, ‘Een grote vuurbol flitste rond tien uur langs de horizon. Een meteoor.’

    Dus toch. Ik zie ze niet zomaar vliegen. Ik ben blij dat ik alvast die wens deed.

     

     

    16-08-2009 om 00:00 geschreven door veerle  


    >> Reageer (8)
    13-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een dagje wegenwerken

    Een heel pak vroeger dan normaal vertrek ik naar kantoor. Door de werken op de E19 is de oprit afgesloten. Dus zit er niets anders op dan langs de ‘oude baan’ naar Antwerpen te rijden. Aan het eerste kruispunt zwaait een figuur in fluovest en short druk met zijn armen. Ik ben er al haast voorbij als ik zie dat het een flik is. Een flik in short. Ik glimlach. Het volgende kruispunt wordt door nog meer fluovesten ingenomen. Maar geen shorts meer. Zij denken dat ze intelligenter dan de verkeerslichten zijn. Maar toch ontstaat  er een file. Vanaf daar schuif ik naar Antwerpen. Mijn glimlach berg ik op. Een heel pak later dan normaal arriveer ik.                                                                                                                     
    Na een kop koffie moet ik naar een cliënt in ‘’t stad’. Dat gaat natuurlijk weer in een slakkengangetje.
                                                               
    Een volgende huisbezoek brengt me naar het Leuvense. Het is middag. Dus hoop ik dat de drukte op de E19 meevalt. Dat doet ze ook. Voor het eerst vandaag gaat het vlugger dan op de fiets. Dat je op deze snelweg maar 70 km per uur mag, lap ik aan mijn laars. Net als iedereen hier trouwens. Voor het eerst vandaag heb ik het gevoel echt te rijden. En dan: FLITS! Ook dat nog!                                                              

    Als ik naar de voordeur van mijn cliënten stap, trap ik op mijn lip. Voor ik bel, plooi ik ze gauw op.                                                              
    Mijn gps-mijnheer voert me langs binnenweggetjes naar huis. Maar hij kan niet vermijden dat ik weer op wegenwerken bots. Intuïtief rijd ik naar links. Mijn mijnheer is het met me eens. Wat later dwingt hij me een zandweg op. Ik frons mijn wenkbrauwen, maar bol toch gewoon verder. Het pad kronkelt tussen golvende velden en weilanden. De zon kleurt de hooirollen goud. ‘Stop that train…’ galmt uit mijn radioboxen. Ik zing uit volle borst mee. Een wandelaar steekt lachend zijn hand op. Het zand gaat over in kasseien. De weilanden in bos. Dit is een van de mooiste holle wegen die ik ooit zag. Hier zou ik eens moeten komen fietsen, denk ik. Tot ik een wielrenner moeizaam de heuvel zie optrappen. Zijn lippen bewegen in hetzelfde ritme als de mijne. Speelt zijn i-pod ook ‘Stop that train’?        
                                                                                 
    Ik geniet van het groen rond mij. Een hele poos later herken ik de weg weer. Niet eens zoveel later dan anders kom ik thuis. Lekker ontspannen.

     

     

     

    13-08-2009 om 13:30 geschreven door veerle  


    >> Reageer (4)
    11-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Chinese horoscoop
    We praten over onze Chinese horoscoop.
    Over de bijbehorende elementen zegt Zoonlief: 'Ik ben water en jij bent vuur, he!'
    Ik: 'Juist. En weet je ook wat papa is?'
    Zoonlief: 'Ja, de brandweerman.'

    11-08-2009 om 18:37 geschreven door veerle  


    >> Reageer (10)
    10-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marokko (9) - gedicht

    Kleuren

     

    Vale kleuren

    bollen op

    in de wind

     

    gunnen me

    geen glimp van

    haar vrouw zijn

     

    Heldere kleuren

    bollen op

    in de wind

     

    verhullen haar lichaam

    dat langzaam

    waadt in zee

     

    Felle kleuren

    bollen op

    in de wind

     

    verbergen niet

    haar schaterlach

     

    10-08-2009 om 18:04 geschreven door veerle  


    >> Reageer (7)
    06-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marokko (8)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Omdat we een lange rit voor de boeg hebben, staan we keivroeg op.

    Zo zien we de zonsopgang en een berg lakens op een ligstoel naast het zwembad.  Het is de tuinman die er de nacht doorbracht.

    06-08-2009 om 00:00 geschreven door veerle  


    >> Reageer (5)
    04-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marokko (7)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Na een trip door de Dadèskloof dineren we in een restaurant aan een prachtig uitkijkpunt. We maken er kennis met een Nederlandse Marokkaan en blijven er veel te lang plakken.

    Het is al donker wanneer we de helling naar ons hotel moeten afrijden.

    Zoonlief maakt zich wat ongerust. Ik verzeker hem dat Manlief  al vaker over zulke kronkelige bergweggetjes gereden heeft, zelfs in het donker.

    ‘De weg is moeilijk, maar de gids ervaren,’ grapt Manlief, een zekere politicus indachtig.

    ‘De chauffeur is ervaren,’ voeg ik eraan toe.

    ‘Ha ja,’ roept Zoonlief uit, ‘Want ik ben de gids!(Hij profileert zich al zowat heel deze reis als onze gids) En ik ben ook goed, hoor! Luister maar: hier is een bocht, chauffeur. Nu een beetje naar hier. En nu naar daar. En nu zo. Ja zo. En weer naar hier. Terug naar daar. Goed. Ja zo. En nu zo…’

    04-08-2009 om 08:18 geschreven door veerle  


    >> Reageer (1)
    03-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marokko (6)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Terwijl we op onze dromedaris door de woestijn sjokken, weerklinkt plots de melodie van ‘Jingle Bells’.

    Onze berbergids haalt zijn gsm te voorschijn. Zijn chef belt met een volgende opdracht.

     

    03-08-2009 om 09:28 geschreven door veerle  


    >> Reageer (6)


    Gastenboek
  • Ben is op bezoek geweest. (I like it)
  • Vanuit zonnige Waterland-Nederland
  • groetjes
  • stopje?
  • stopje?

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog als favoriet !

    Foto

    Laatste commentaren
  • GRKP (jordan 3s black cement)
        op Marokko (3)
  • Jarig (tijdtussendoor)
        op Vijfenveertig (4)
  • Overbezorgd (Cornutus)
        op Fietsen
  • * (Sarah)
        op Mijn rolstoel
  • amai... (elke)
        op Gedicht
  • Inhoud blog
  • Plog dag 7
  • Plog dag 6
  • Plog dag 5
  • Plog dag 4
  • Plog dag 3
  • Plog dag 2
  • Nieuw leven - plog dag 1
  • Vijf minuten
  • Sneeuwwitje
  • Very Inspiring Blogger Award
  • Spektakel-musical '14-18'
  • Asperges
  • Sprookje
  • Vrolijk paasfeest!
  • Geloofsbelijdenis
  • Verjaardag
  • Nieuw op mijn boekenplank
  • WiebelWoorden
  • Gedicht
  • Bijna op kamp
  • Hasta la vista
  • Zonder woorden
  • Puddingbrood
  • Gedicht
  • Nieuw op mijn boekenplank

    Archief per maand
  • 10-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!