Voor ik over de wedstrijd begin, wil ik het eerst over m'n trainingsmethode hebben. Vanaf nu ga ik anders trainen, niet zo zeer meer of minder, langzamer of sneller maar vooral m'n rustdagen anders plannen. Vroeger trainde ik meestal in blokken van 4 weken, 3 weken opbouwen gevolgd door een rustigere week. Nu heb ik al van verschillende trainers gehoord dat dit te belastend is en vermits ik in een 3-ploegensysteem werk, zou dit wel eens de oorzaak van m'n vele blessures kunnen betekenen. Bij me op't werk is er nu iemand die me wat helpt trainingsschema's op te stellen, hij zit op trainerscursus en probeert sommige theorieėn op me uit. Voortaan ga ik in blokken van 3 weken trainen, 2 weken progressief en de week als ik de nachtpost doe, neem ik veel rust. Dus waar ik vroeger 70km-70km-70km-40km trainde, ga ik nu meer naar 80km-80km-30km, we zullen zien wat het geeft.
Vandaag liep ik zowaar de 3de wedstrijd van het jaar, niet zo speciaal, maar wel al een evenaring van vorig jaar, dus ik ga niet klagen vandaag. De voet had vrij goed stand gehouden na Antwerpen en ik heb afgelopen week m'n trainingen naar behoren kunnen uitvoeren. Met het oog op vandaag had ik niet echt rust ingepland, ik bekeek het meer als een doorgedreven training. De eerste km's liepen nog redelijk goed, maar halverwege merkte ik toch dat er niet meer veel jus in zat. Gewoon het tempo vasthouden van 3'50/km, meer zat er niet in vandaag. Ik liep over de finish in een tijd van 38'08" en mag tevreden terugkijken dat m'n voet alweer goed standgehouden heeft, da's is voorlopig nog steeds het voornaamste.
Vandaag stond ik voor het 2de jaar op rij aan de start van de Antwerp 10 Miles (16,1 km). Vorig jaar liep ik er een behoorlijk sterke tijd (1u03') met een matige voorbereiding. Dit jaar was de voorbereiding nog steeds niet optimaal, dus minstens even goed doen, zonder te moeten uitstappen door m'n liesprobleem van vorige week, zou me al zeer tevreden stemmen. Een half uur voor de start begon het plots te regenen en vrij hard te waaien, ik besloot om m'n windjack aan te houden tijdens de wedstrijd, iets waar ik achteraf spijt van kreeg, want de ganse wedstrijd bleef het kurkdroog en kwam de zon zelfs uit. Na een vrij soepele start, aan een behoorlijk tempo, zonder fysieke ongemakken en met een vrij lage hartslag, begon ik het na een 3-tal km wat lastiger te krijgen. De benen waren zeker niet zo goed dan het jaar voordien, toch kon ik het tempo 3'50" vrij goed vasthouden, maar m'n hartslag liep veel te vroeg in de wedstrijd, veel te hoog op. Gebrek aan wedstrijden en te warm gekleed, (jas uitdoen was geen optie omdat m'n borstnummer erover gespeld zat). Na 7 km was het al serieus werken geblazen, dus zocht ik me een groepje op (met 5de dame) om wat te recupereren. Hier hielp ik een 4-tal km hazen voor deze dame, maar daarna zette ik m'n tocht verder. Het liep terug wat beter en eerdere steken in m'n zij waren terug verdwenen. Bij het ingaan van de laatste tunnel, waar ik vorig jaar mezelf tegenkwam, hield ik me dit jaar wat in m'n sokken. Halverwege deze tunnel, op zowat 2,5 km van de finish, tikte zowaar die 5 de dame, me op de schouder. Ze had een serieuze remonte in de benen en had dat groepje achterwege gelaten. Ik stak een tandje bij en haasde haar naar de laatste rechte lijn, vanaf daar liet ik haar wijselijk lopen want m'n voetpees begon terug wat op te spelen en ging ik voor die enkele seconden geen risico's nemen. Ik liep uiteindelijk in 1u02'28" over de finish, een half minuutje sneller dan vorig jaar, dus missie volbracht en nog nuttig geweest ook. Nu is't weer afwachten hoe m'n lichaam reageert de volgende dagen. Wordt het te erg, zal ik toch voor die infiltratie moeten gaan, maar ik wacht nog eventjes af. Barbara liep dit jaar ook weer mee, en deed dat bijna even goed dan vorig jaar (1u38)
Tussentijden in bijgevoegde grafiek zijn niet nauwkeurig, gps-signaal in 3 tunnels weggevallen.
