Dag 14: Cape Caneveral - Kennedy Space Center - West Palm Beach Het alarm van mijn GSM gaat af rond 04.00. Dat is héél vroeg, maar daar is ook een goede reden voor. Vandaag is on absoluut laatste hoogtepunt van onze reis. We gaan namelijk het bekend Kennedy Space Center bezoeken. Maar omdat dit toch een viertal uren rijden is van South-Beach, vertrekken we zo vroeg. Na de was en de plas vervoeg ik mij met Caroline naar de lobby van ons hotel om samen met Pierre en Brick te wachtenop Lieven, die samen met Sofie achter de huurauto is. Tegen 05.00 vertrekken we, zonder Sofie, met zijn vijven in onze Toyota SUV richting de NASA, waar de bestelde tickets op ons liggen te wachten. Onderwag stoppen langs de US 1 Highway North bij enkele wegrestaurantjes om te ontbijten. Tot mijn grote verbazing hebben ze hier ook een gebouw waar ze niets anders dan donuts verkopen. O ja, even vergeten, dit is wel degelijk de US. Hier hebben donuts in alle vormen, alle smaken en in alle kleuren van de regenboog. Na een goed ontbijt gaat het verder richting de NASA waar we in de vroege ochtend aankomen. Vanop de parking kan je de Rocket Garden al zien liggen, waar verschillende raketten de Amerikaanse ruimtevaart geschiedenis voorstellen. We hebben een up-to-close-tour geboekt. Dit biedt in tegenstelling tot de gewone kaartjes, toegang tot een groot stuk van het complex, begeleid natuurlijk. Bij het binnenkomen van het bezoekerscomplex worden we al onmiddelijk grondig gecontroleerd en moeten we laten zien dat onze GSM en fototoestel wel echt werken. Na deze controle gaan we onmiddelijk naa een soort IMAX-bioscoop, waar een film wordt gespeeld over de geschiedenis en de toekomstplannen van de NASA. Heel de film is in 3-D, dus moeten we een speciale bril opzetten waarmee we net ruimtemannetjes lijken. De film is heel interessant en ook op zijn Amerikaans. Zo worden er al beelden gegeven van een permanent bewoonde basis met dorp op Mars. Maar dat nemen we er nu éénmaal met plezier bij. En bij het buitengaan zijn alle kinderen het er helemaal over eens over hun toekomst: ' I wana be an astronaut!'. Daarna gaat het naar de bussen, die ons zullen rondrijden over het terrein en met onze 'VIP-pass' krijgen we meer te zien. Beginnen doen we op de 'gewone' punten. Eerste stop is de publieke tribune waar de gewone mensen een lancering van ver, maar live kunnen meevolgen. Dan gaat het naar het VAB, Het Vehicle Assembly Building, hier wordt de shuttle klaargemaakt voor het vertrek alvorens hij naar het lanceerplatvorm gebracht wordt. Ook passeren we op enkele tientallen meters de lanceertorens, waar we mogen uitstappen om mooie foto's te nemen. Bij de terugkeer stoppen we ook nog eens bij het VAB, waar momenteel de Discovery wordt klaargemaakt voor een tripje naar het ISS. Laatste stop is de landingsbaan, waar we pal in het midden staan maar het begin nog het einde kunnen zien. Na onze rondleiding worden we gedropt bij het Apollo/Saturn V Center, dat helemaal in het teken staat van het Apollo-project. Zo worden er documentaires getoond en kan je de lancering van de Apollo 8 "live" meemaken vanuit de authentieke controlekamer. Een laatste voordeel van onze VIP-Pass is dat we nog een andere bus kunnen nemen die ons naar het International Space Station Building brengt. Hier kan je door replica's van echte modules wandelen en kan je vanachter beveiligd glas echte stukken zien die de ruimte ingaan.Bij het buitenkomen nemen we de bus terug naar het bezoekerscentrum waar je een levensechte replica van een echte shuttle kunt bezoeken. Het is ondertussen al laat in de namiddag en we besluiten om het Kennedy Space Center te verlaten. Ons eerste plan is om nog naar Orlando te rijden, dat zo'n drie kwartier rijden ligt, maar met nog een lange terugweg voor de boeg beslissen we uiteindelijk om via de kustlijn terug naar South-Beach te rijden. Onderweg stoppen we af en toe om op het strand te wandelen. Wanneer de zon echt ondergaat stoppen aan een groot meer vanwaar we een echt droombeeld hebben van de zakkende zon en de gekleurde lucht. Laatste tussenstop is West Palm Beach, en daarna gaat het naar ons erg mooi hotel waar we rond 02.00 in de morgen toekomen. Een lange nachtrust zit er echter niet in, want ik ben van plan om naar mijn allerlaatste zonsopgang vanop South-Beach te gaan kijken.
Dag 15: South-Beach - Miami International Airport - Amsterdam Schiphol - Brussel-Zuid Vandaag is dus spijtig genoeg onze laatste dag in het paradijs, maar zoals je zo vaak hoort komen aan alle mooie liedjes een eind. That's Life. Dus profiteer ik ervan en sta ik rond 05.30 op om naar het strand te gaan en op mijn eentje van mijn zonsopgang te genieten terwijl mijn twee droomweken doorheen mijn hoofd flitsen, net zoals in een film. Na een prachtige zonsopgang ga ik terug naar het hotel en ga ik met mijn voetjes in de jacuzzi zitten terwijl in mijn reisverslag nog wat bijwerk. Na een ontbijt in het charmante gezelschap van Natacha & Ellen doe ik nog een laatste toertje op Ocean Drive en in de buurt om afscheid te nemen. Daarna zet ik me met Ellen aan de jacuzzi en luisteren we nog een laatste keer naar pure erg foute muziek, wachtend op ons vertrek. Tegen 04.00 in de namiddag is het dan spijtig genoeg zover, het is tijd om naar de luchthaven te vertrekken. Onderweg krijg ik het toch wat moeilijk, maar ik hou me sterk met de gedachte dat ik ooit nog eens zal terugkeren. Na de nodige controles nemen we afscheid van Sofie, zij heeft het geluk om nog twee weekjes te blijven, en begint het wachten om te boarden en vervolgens te vertrekken. Tegen dat we in de lucht hangen is het al donker en zie je alles enkel nog in het zwart wanneer je door je raampje naar buiten kijkt. Hier en daar een lichtje van een boot en dans een lange verlichte sliert wat de Bahama's blijken te zijn. Zo hebben we dit ook nog eventjes meegepikt en na het avondeten eist de vermoeidheid toch zijn tol en breng ik een bezoekje aan de droomwereld. En wordt ik ineens ergens boven Engeland terug wakker, juist op tijd voor het ontbijt waarschijlijk de geur van koffie. Tijdens eten geniet ik van een mooi uitzicht over een wolkenvrij Londen om een uurtje later op Schiphol te landen en vervolgens de trein richting België te nemen. Nu begint eigenlijk het zwaarste, afscheid nemen . Eerst van Caroline, Ellen & Brick in Antwerpen en dan van Natacha in Mechelen. En gaan uiteindelijk Pierre, Lieven & Ik onze eigen weg. Het is nu al uitkijken naar de reunie en het samen leggen van alle foto's om terug weg te dromen ................................
Neen, uw blog moet niet dagelijks worden bijgewerkt. Het is gewoon zoals je het zélf wenst. Indien je geen tijd hebt om dit dagelijks te doen, maar bvb. enkele keren per week, is dit ook goed. Het is op jouw eigen tempo, met andere woorden: vele keren per dag mag dus ook zeker en vast, 1 keer per week ook.
Er hangt geen echte verplichting aan de regelmaat. Enkel is het zo hoe regelmatiger je het blog bijwerkt, hoe meer je bezoekers zullen terugkomen en hoe meer bezoekers je krijgt uiteraard.
Het maken van een blog en het onderhouden is eenvoudig. Hier wordt uitgelegd hoe u dit dient te doen.
Als eerste dient u een blog aan te maken- dit kan sinds 2023 niet meer.
Op die pagina dient u enkele gegevens in te geven. Dit duurt nog geen minuut om dit in te geven. Druk vervolgens op "Volgende pagina".
Nu is uw blog bijna aangemaakt. Ga nu naar uw e-mail en wacht totdat u van Bloggen.be een e-mailtje heeft ontvangen. In dat e-mailtje dient u op het unieke internetadres te klikken.
Ik ben joeri
Ik ben een man en woon in ruisbroek (bt) (belgie) en mijn beroep is ambtenaar.
Ik ben geboren op 13/01/1985 en ben nu dus 41 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: voetbal, reizen,fimpje bekijken, ....
Zelf speel ik geen voetbal, maar ben ik wel een groot supporter van Club Brugge
Dag 14: Cape Caneveral - Kennedy Space Center - West Palm Beach
