Het verhaal dat ik je nu ga vertellen, gaat over mijn echtgenoot, die nu 60jaar is. Wonder boven boven, dat hij de 60 heeft kunnen halen. Vanaf het jaar 1971 begon mijn man atletiek te beoefenen en dit zo een 23 jaar lang. Mijn echtgenoot werkte als zelfstandige van 's morgens tot 's avonds laat. Hij was toen 39 jaar en op zekere dag voelde hij een stekende pijn ter hoogte van zijn linker schouderblad. De pijn ging weg en kwam steeds terug. Hij is dan naar de huisdokter geweest, die hem dan doorstuurde naar de hartspecialist. Op de consultatie moest mijn echtgenoot de fietsproef doen, terwijl hij gecontroleerd werd door een E.M.G.= electomyografie (meten van de actiestroom die ontstaat bij spiersamentrekking van het hart). Alles was in orde en de dokter zei dat hij terug mocht beginnen met sporten. Toen mijn echtgenoot zich begon aan te kleden, zei mijn man dat de pijn terug kwam. De pijn werd zo hevig dat de dokter zag dat mijn man een infarct kreeg. In aller haast zijn ze met mijn man naar de intensieve gereden, waar hij enkele seconden dood is geweest en ze hem hebben moeten reanimeren. Toen hij terug bij bewustzijn kwam, dacht hij dat hij tussen de engelen lag. Hij had de " Tunnel" gezien. Zo prachtig. Na een lange revalidatie is mijn echtgenoot terug beginnen sporten. Hij heeft zelfs op zijn 45 jaar nog een record van 1.70m hoogspringen gehaald. De grote vraag bleef : " Wat was de oorzaak van dit voorwandinfarct? "