Lieve meid,

Mijn originele naam is anorexia nervosa, maar sta mij toe me voor te stellen als Ana. Waarschijnlijk
zul je al over mij gehoord hebben, waarschijnlijk zul je van mij denken dat ik een monster ben. Maar
meisje, wat zij over mij zeggen is niet waar. Al mijn vriendinnen, allemaal hetzelfde als jij, zijn slank,
dun en perfect. Of ze zijn op weg naar perfectie. En in die lange weg steun ik ze, net zoals ik jou zal
gaan steunen. Ieder die jou heeft aangesproken, ieder die van mij zegt dat ik een monster ben, dat
ik je kapot maak is jaloers. Jaloers, omdat ík kan doen wat zij nooit gekund hebben en nooit zullen
kunnen. Want ík kan perfecte personen creeëren. Nee, niet iedereen is er geschikt voor, wees daarom
blij dat ik jou aanspreek. Want enkel diegenen die in staat zijn zich aan mij over te geven, mij durven
te vertrouwen, zijn het waard. En meisje, jij hoort daarbij.

Want al heel lang waak ik over jou, ik was bij je al die tijd. Alleen besefte je het toen nog niet. Ik heb
je slechte zelfbeeld zien groeien, ik was al die tijd bij je wanneer je met afgunst in de spiegel keek.
Maar ik heb goed nieuws voor je, want vanaf nu zal dat gaan veranderen. Want je hebt waarschijnlijk
wel in de gaten dat de wereld niet stil heeft gestaan, en dat die gevolgen door iedereen moeten wor-
den gedragen. Tegenwoordig zal jij enkel en alleen iets bereiken wanneer je een slank, perfect dun
lichaam hebt. Wanneer mensen van je weten dat jij sterk bent, dat jij controle hebt over jezelf en dat
jij er alles voor over hebt om in deze maatschappij te slagen.

Maar we doen het niet enkel voor hen lieve schat. Het gaat voornamelijk om jou. Want ook ik heb
eronder geleden jou zo te zien. Staande voor de spiegel, het vet bij elkaar knijpend, erin porrend.
Ik kan niet langer meer toekijken, en daarom beginnen wij vandaag. Al dat walgelijke vet zal spoedig
verdwijnen, ik zal je steunen. Maar verwacht niet dat het makkelijk wordt, nee. Het zal een keiharde
strijd worden, je zult moeten vechten. We beginnen langzaam, met het schrappen van enkele tussen-
doortjes, de vette happen vervangen door groenvoer en beginnen je conditie op te bouwen. Wanneer
je eenmaal doorhebt hoe dat werkt zal ik je vragen een stap verder te zetten. Je moet leren het eten
af te wijzen, te genieten van het hongergevoel.

Maar er zullen tijden van voor en tegenspoed komen. Oh, jij zult het wagen de kast en de koelkast in
te duiken, te pakken wat je pakken kunt om het vervolgens in je mond te proppen. En ik zal je proberen
te stoppen met al mijn krachten, maar tevergeefs. Je bent opstandig, je weigert naar mij te luisteren.
En wanneer je dan eenmaal weer tot bedaren bent gekomen en schuldig bij mij aanklopt, zal ik je
straffen. Want dit verdien ik niet. Voor wat hoort wat, meisje. Wij hadden dúidelijke afspraken, en als
jij die doorbreekt zul je boeten. Ik zal je naar de badkamer begeleiden, ik zal je op je knieën dwingen
en je laten staren in de leegte. Je vinger zal in je keel verdwijnen, tranen van pijn zullen in je ogen
springen, keer op keer, totdat je leeg bent. Helemaal leeg, alles eruit. Je zal dit blijven herhalen totdat
het bloed uit je keel drupt. Eigen schuld, meisje, en dat weet je.

Ja, het leven met mij is hard, maar weet ook dat ik als een vriendin voor je ben. Ik zal je helpen en
steunen in je lange weg naar perfectie. Maar onthoudt dat je je moet houden aan mijn regels.. Hope-
lijk stoot je me niet af, want ik kan je veel meer voor dan nadelen bieden. Hopelijk worden wij de
beste vriendinnen, voor heel het leven.

Veel liefs,
Ana.