22/04/21

De foute reactie op een vaak foute aanpak.

Uit deze crisis moeten wij leren dat kritiek uiten, bijvoorbeeld op een zwak of falend beleid, een totaal negatief gevolg kan hebben. 

Een pandemie was voor ons, verwende westerlingen een vrij onbekend verschijnsel. En verwend is zwak uitgedrukt. Met een klik bestellen wij verwachte wensproducten. Met een klik bestellen wij een reis naar de andere kant van de wereld en wij moeten er nauwelijks enkele stappen voor afleggen. Onze geneeskunde is voor de meeste patiënten zeer ver gevorderd en eigenlijk zeer goed. 

Waarom beleidsmensen niet de moeite deden om zich onmiddellijk een correct beed te vormen van een pandemie is begrijpelijk maar onaanvaardbaar. De gevolgen daarvan zien wij in het ganse jojo-verloop van deze crisis.

Dat politici niet geschoold zijn om de strijd tegen een zo gevaarlijk virus alleen te voeren ligt bij ons, nu voor de hand. Dat vele wetenschappers, specialisten terzake, weinig of geen ervaring hadden met een razendsnel verspreidende pandemie is toch wel gebleken, hoewel het aan hen was zich onmiddellijk op de hoogte te stellen van de ervaring van wetenschappers die wel de ervaring hebben. Hoe dat verlopen is blijft een vaag vermoeden. 

De strategie van bij het eerste bekend raken van de uitbraak blijkt er vooral op gericht te zijn: geen paniek, geen al te grote onrust onder de bevolking veroorzaken. Daarin is men gelukt! De uitzonderlijke prestatie van de geneeskunde die in onvoorstelbaar korte tijd een vaccin ontwikkeld heeft, heeft daaraan nog meegewerkt. 

De aandacht van de bevolking werd en wordt meer dan ooit gefixeerd op het einde van de pandemie, alleszins voor ons. Het belangrijkste woord werd : perspectief. Niet het gevaar, niet de verbreiding , niet de gevolgen, niet de situatie van wereldbevolking enz... 

De rol van de media is voor diegenen die zich proberen te informeren enorm. De officiële media gaven, zo moeten wij toch aanvaarden, de informatie om elk ontwikkeld mens toe te laten de ernst van de situatie in te schatten. Met media bedoel in niet alleen de nationale, men kon, kan en mag wat moeite doen om te leren. Maar...

Naar mijn inziens is het onder andere daar fout gelopen. Media berusten op een deel sensatie. Zakelijkheid, nuchtere, onderbouwde, gecontroleerde informatie is moeilijk te vergaren, is vooral saai en onaantrekkelijk. In een concurrentiële, economisch-kapitalistische maatschappij  is dat nu juist de verkeerde aanpak. In tegendeel, spanning, afwisseling, sensatie dat zijn de ingrediënten van nieuwsgaring, voor commerciële instelling een hoofdregel. 

Dit amalgaam van zich opbouwend inzicht, groeiend inzicht betreffende de vele  immense nevenschade, van economische belangen doorgedrukt door lobbyisten, van beïnvloedbaarheid van de bevolking, van politieke stromingen, van  de weerbaarheid, de verantwoordelijkheidszin, van de draagkracht van de bevolking enz... heeft de toestand gecreëerd waarin wij zitten. Onwetendheid, onverantwoordelijkheid, bot egoïsme, blinde haat en agressie, wanhoop, onverantwoord gedrag en een indrukwekkend gebrek aan weerbaarheid. 

Valse profeten zijn niet ontstaan in corona-tijd, ze komen wel te voorschijn zoals giftige paddestoelen in speciale omstandigheden. De Media moeten in staat zijn die valse profeten te duiden, beter te laten zwijgen, maar dat klinkt dictatoriaal. Voor de leek is het moeilijk te weten wie die valse profeten zijn, blijkbaar ook voor vele nieuwsankers,  reporters en verslaggevers. Valse, misleidende informatie vanuit welke motivatie ook is vernietigend voor de weerbaarheid van een bevolking. 

Wat vals, schadelijk of nodig is kan bij de ontwikkelde leek alleen het gezond verstand bepalen, en dat is niet zo moeilijk. Als de leiding, de regering van een land zwakke, te trage, onduidelijke, onnuttige, verkeerde maatregelen treft dan mag, zelfs moet, dit sterk aangekaart worden. Maar niet zonder het waarom en zonder een antwoord en met heel duidelijk gesteld vanuit welke visie die kritiek gemaakt werd en wordt. Ook voor politieke spelletjes is er geen plaats in een pandemie, zeker niet als zovelen dag dagelijks hun uiterste best doen voor de medemens vaak in onvoorstelbaar moeilijk situaties. 

Ik heb veel gedachten in een te kleine en dus te oppervlakkige tekst geduwd, aan U om er verder over na te denken en U af te vragen waar ik fout zit.