|
De anderen rijden te snel. De anderen doen stommiteiten. De anderen zijn onverantwoordelijk. Dat is gemakkelijk voor ons. Zo blijven wij zelf buiten schot.
Bij die anderen voegen wij ineens ook alles wat we als overheid bestempelen. Door de overheid met alle schuld te overladen pleiten wij onszelf grotendeels vrij en worden wij zelfs slachtoffer.
Laten wij een beetje eerlijker en vooral moediger zijn en ons even bezinnen over de verantwoordelijkheid die we met zijn allen in een met de dag groeiend probleem hebben.
De overheid heeft natuurlijk een doorslaggevende verantwoordelijkheid, dat kan niemand loochenen maar die overheid is er bij de gratie van de kiezer, en dat zijn U en Ik.
De evolutie in de geschiedenis heeft situaties doen ontstaan waarmee we nu tegen heug en meug moeten kampen. In hoeverre zijn onze voorgangers "schuld" aan een grondig verknoeide boel?
Wat verwacht een plaatselijke bevolking? Is die wens algemeen of spelen er verborgen motieven in de klachten en wensen?
Klagen is gemakkelijk zeggen zij die niet durven klagen, naar verbeteringen, oplossingen zoeken is moeilijk en wordt vaak niet in dank afgenomen. Liever dan zich bezig te houden met scheve toestanden onderzoekt men waarom wie wat durft beweren. Men doet dan vaak alles om voorstellen belachelijk te maken en als niet te realiseren voor te stellen. De poging om te "helpen" wordt als een aanval op de gevestigde macht aangevoeld.
Wel, diegenen die zo denken, die geen kritiek verdragen, die geen opbouwende fantasie bezitten, die zich krampachtig vastklemmen aan hun beperkingen, aan het bestaande die moeten heel, heel veel leren.
|
