Ik ben er weer. Ja, ik weet het! De didactische competentie algemeen- de module die ik nu doorspartel van de lerarenopleiding tolt in mijn hoofd. Beginsituaties, doelstellingen, leerplannen... Raak ik hier ooit aan uit? Vorige week had ik vakantie. Geen pen of studieboek nam ik ter hand; waarom zou ik! Wel genoot ik van de rust en het nietsdoen.In mijn hoofd werd het leeg, een soort van vrijheid kwam voorbij gevlogen. Mijn tijd verdreef ik met tv- kijken en het lezen van een paar echte chiclits- books. Misschien een grote zonde in de literatuur, voor mij een waar genot!
Als ik na een klote werkdag de deur van de koelkast open doe, ligt hij daar... Met zijn uitdagende aanblik kijkt hij me vanuit zijn koele plekje aan.Omringd door stoere gezonde vrienden verleidt hij me telkens weer. Het schuldgevoel verdwijnt van het moment mijn trillende handen hem aanraken en hem daarop van zijn gewaad bevrijden.Zijn mooie bruine kleur maken hem nog aantrekkelijker en sensueler. Zacht raakt hij mijn lippen aan en slaagt erin nog verder te gaan. Zo onweerstaanbaar is die zachte zoete smaak op mijn al even zoete tong. Een reep chocolade; voor mij een ware verslaving!
Hier ben ik dan. Na veel wikken en wegen maakte ik dan toch mijn eigen blog aan. Mia cotta staat voor: mijn strijd. Niet dat ik een strijd voer tegen een ziekte of zo. Het is meer een strijd met mezelf en wie of wat ik nu ben. Viodonna: donna betekent vrouw, Vio is een klein deeltje van mijn naam. Meer zal ik ook niet prijs geven. Een beetje mysterie kan geen kwaad. Waarom ik deze blog nu aan maak; ik schrijf heel graag. Door gebrek aan tijd zal ik op deze manier verplicht zijn om af en toe een stukje te schrijven. Momenteel volg ik de lerarenopleiding waarvan ik de opstapmodule al achter de rug heb. Volgende week start ik met een nieuwe module. Ik hou jullie wel op de hoogte! Schrijven is een passie. Eerlijk gezegd had ik beroepshalve liever iets gedaan met schrijven; maar ik ben realistisch! Mijn grammatica en zinsbouw zijn zeker nog niet wat ze moeten zijn; maar op die manier wil ik me echt verbeteren. Af en toe volg ik een schrijfcursus, zo leer ik het schrijven met vallen en opstaan. Momenteel werk ik als kraamverzorgende in de thuiszorg. Een heel boeiende job; vooral veel verschillende contacten. Omdat ik me niet voldaan voel op werkgebied ben ik op zoek gegaan naar meer. Vandaar ik nu de lerarenopleiding volg in de hoop jongeren warm te kunnen maken voor het beroep van verzorgende. Ik hoop in deze blog met veel gevoel te kunnen schrijven, misschien anderen warm te kunnen maken om dan toch die stap te durven zetten opnieuw te studeren. Het is nooit te laat! Vele groetjes en tot de volgende....
