jij bent diegene die mij niet kent diegene die geen aandacht aan me schenkt het is zinloos en ik ben hopeloos verloren, bedorven bijna uitgestorven verdronken in men eigen gevoel liefde zonder een doel het is dom ik ben stom gek, en waanzin diep gat waar ik in spring dromen zonder einde of liefde zonder enige zin dit allemaal was een slecht begin

ik zou hem moeten haten maar dat kan ik niet ik zou hem de huid moeten vol schelden maar dat doe ik niet ik zou hem moeten negeren maar dat lukt me niet dat alles zou ik moeten doen want hij heeft me gekwetst maar ondanks mijn verdriet gaat al dat 'moeten' niet

je zult het voelen je zult het beleven niet voor heel even passie neemt tijd waarin ik je bevrijd van alles wat eens was in een breekbaar glas dit kan niet kapot het is een lot geef me die kans om weer te leven waarin ik jou al men liefde kan geven

de stilte zweeft slotakkoorden een blauwe hemel word kolkend ingesloten grijs grauwe wolken geven een einde aan het heldere licht poorten sluiten zichzelf dicht en tussen het nachtgeraas verliest de ochtent zijn gklans druppen tranen bij klanken van het groots gemis