Eerst het landschap, een bergaf, een beek beneden die door en dal loopt, daar achter, terug berg op. Een dal, een vallei eerder, ik bekijk het effe terug in de tijd en zie een enorme stroom, die zich van Halle naar St Pieters Leeuw blijkt te begeven. Waauw, dat moet nog al e zicht geweest zijn, toen het water hier het landschap beetje bij beetje weg groef. Beetje bij beetje, nee, zoiets is een enorme vloed die hier stroomde, op plaatsen wel een 50tal meter breed (hoe weet je dat?)
# halverwege de afdaling, zie je in het veld de bermen nog goed liggen, en stroken met keien, die door het omgeploegde veld liggen, iedem op dezelfde hoogtes aan de overkant van de beek, oevers van een lang vergane stroom#
Een beekje is wat zich nu nestelt in wat ooit de bedding moet zijn geweest (hoe weet je dat?)
# een beetje logica gebruiken kan geen kwaad, de bedding zal heus niet halverwege de berg hebben gelegen, ook de grotere stenen en ja toch wel, rotsblokken, die meegesleurd werden liggen her en der in de velden waar nu koeien grazen, die blokken steen tot beweging brengen is zeker iets wat ook wijst op een redelijk sterke stroming. De concentratie keien die ik hier ook vind zijn meer dan duidelijke aanwijzingen#
Ik neem wat afstand en ga wat gapen op Google Earth, en bekijk het landschap van boven af, ietswat scheef en zie wat mijn fantasie zag, een vallei die van Stroppen afdaalt richting St Pieters Leeuw (Brukom) en dan verder door, Oeps al Anderlecht .... komen uit in Brussel. Ver genoeg, ik woon daar niet en ben er niet klaar voor om het zo groot te bekijken. Wat is er nog zoal in de buurt, oh, ik vind en diepe kuil, ter hoogte van die windmolens van die grote winkel keten uit de buurt, de spoorweg loopt er doorheen, maar denk ik gemakkelijk weg en zie weer zo een vallei, nee eerder een enorme kuil (verstand slaat op hol en zie een enorme impact krater (vergeef me mijn fantasie, maar die komt me wel mer dan eens van pas). Ik onthoud deze plek, en wil er zeker naar toe om es te gaan zien ja.
Ik shuffel iets meer naar mijn omgeving, en kom op het Hallerbos terecht. Wat is dat hier allemaal, ik haal er zelfs de officiele kaarten van //dov.vlaanderen.be voor boven, want dit zijn pas uitgegraven dallen, enorme hoogte verschillen en kronkel in het landschap, beekjes en vijvers. Super mooi, super interesant.
Plaatsen genoeg om dus te gaan neuzen, neus tegen de grond, Papoy ook.
Eerst de velden kort bij huis, mooie keien beginnen rapen, sommige zijn buitengewoon fantastisch, als je ze nat maakt en van dicht bij bekijkt, het zijn mini universes, kan het niet anders beschrijven, ze hebben al veel meegemaakt, stukken af, scherven hier en daar, bewerkt door water, uitgehold en in alle kleuren en maten die je je maar kan inbeelden. Hier en daar natuurlijk afval, natuurlijk is da echt wel ni dus daarom deze intermezzo
# gooi je rommel thuis in de vuilbak, de natuur heeft daar niets aan en ik beloof dat als ik je betrap, dat ik je een berg afval voor de deur kom dumpen, geniet daar dan maar es van, ... vuilderikken! #
Na nog wat afval en nog wat meer afval en nog andere rommel die ik echt wel ken maar niet direct kan plaatsen in dit mooie landschap, vind ik de meest rare dingen, Zware stukken, zwak en zwaar magnetisch aangetrokken (ja ik loop rond met een magneet op zak want ik ga misschien een meteoriet vinden (weer die fantasie die ik haar gang laat gaan, je weet maar nooit)) ze lijken wel metaal, Metalic Luster noemen ze dat uitzicht, ik kijk rondom mij, een spoorweg op zeker 500m afstand, de korts bijzijnde weg of pad op zeker een even verre afstand als niet meer, midden in een veld, op een oppervlakte van 10m² hier en daar zo een stuk, al dan niet ietwat onder grond bedekt, in zo een strook van keien. Sommige stukken zijn wat afgrond, afgesleten door te rollen, andere met scherpe punten en hoekken, ze lijken soms wel gescheurd of opengebarsten. Je kan je inbeelde dat ik hier effekes mijn fantasie moet dempen, want ik zie brokken uit de lucht vallen. Wat is dit allemaal ... nog gekker zijn die stukken bauwe steen die ik opgraaf, Vitrious Luster, lijkt wel Obsidiaan, maar blauw en niet zwart zoals de andere stukken die ik nu ook al heb in mijn schoudertas. Daarin zitten nu ook stukjes hemelsblauwe stukken steen, ze lijken wel de binnenkant van zo een kei wet je wel, glazig, soms ietwat transparant, en .... zo mooi echt zoooo mooooooi.
Uitmaken wat dit allemaal is, dat is nu de boodschap, maar zonder het te weten loop ik recht tegen
"De muur van de amateur Geoloog/Mineroloog"
Stoned
