Klinkt raar, niet?

We onthouden namelijk de dingen die ons raken... Waarom zouden we die willen verdringen?

Ik denk dat er niet veel mensen zijn die mooie dingen willen vergeten.

Wie wil er nu die prachtige dagen, belevingen, momenten voor eeuwig wegsmijten?

Is het niet logisch dat we deze momenten in ons hoofd willen herbeleven en koesteren?

Maar we onthouden niet enkel momenten van dat kaliber. 

De vreselijke gebeurtenissen kunnen we net zo min vergeten als de goede.

Willen we ze eigenlijk vergeten? Ik denk het niet...

Ik denk dat we ze willen bewaren om onszelf te beschermen voor de toekomst.

We willen herinneren.

Daarom geloof ik dat vergeten een talent is, het talent om niks meer te willen weten.

Onthouden kunnen we namelijk allemaal, doelbewust vergeten niet.

Bewondering voor de mensen die met hun wil kunnen vergeten.

Maar ik hoop, ik hoop dat niemand dit kan...

Want hoe vreselijk zou het niet zijn, moest iedereen stoppen met het stilstaan bij het verleden...

Hoe egoïstisch en dwaas zou dat niet zijn...

Och het blijft een kunst, de kunst om doelbewust dwaas te zijn.

Het filosofisch essay waaraan ik al behoorlijk lang heb gewerkt en ook proefversies van heb ingediend.

Ik was behoorlijk trots op bepaalde passages in dat essay, maar blijkbaar was mijn leerkracht cultuurwetenschappen niet echt akkoord met mijn gedachtengang... (Damn ik wou dat ik kon zeggen dat zijn mening mij niets kon schelen, maar ik ben toch een klein beetje gekwetst.) Nu ja, terug naar het inleveren van dit werk!

Eerst en vooral moet je weten dat ik last heb van een extreme vorm van uitstelgedrag.

(Wat soms wel eens in mijn voordeel speelt, maar daar vertel ik later wel eens over. )

Vervolgens is het noodzakelijk dat ik je inlicht van mijn warrige gedachten.

Ik heb namelijk de neiging om vaak te verspringen van onderwerp of te overdenken.

Nu je dit alles weet kan je misschien zelf al wel uitdokteren hoe dat indienen is verlopen...

Inderdaad, niet.

Ik heb het dagen, weken uitgesteld om er verder aan te werken.

Ik kan namelijk zelden doorwerken aan iets zonder druk.

Maar ik kan ook zelden goed denken onder druk.

Een behoorlijk probleem bij verplicht filosoferen...

Och ja, er zal wel één of andere filosoof zijn die ooit zei dat je niets mag overhaasten zeker?

Laten we hopen... dan kan ik dat als excuus gebruiken maandag!