|
Hallo thuisfront,
Gisterenmorgen vertrokken we vol goede moed en met een
heerlijk humeur richting Oostenrijkse bergen. Gepakt en gezakt namen we
afscheid van ouders, broers en zussen... allemaal samen op de bus richting
Stanzach!
11 uur op een bus kan lang duren en soms saai worden, maar
gisteren was het anders. We amuseerden ons met spelletjes, leuke films, moppen
tappen en genieten van elkaar. Tijdens de stops konden we ons uitleven in
verschillende kringspelen en genoten we in het zonnetje van een heerlijke
lunch, aangevuld met een lekkere traktatie van de jarigen, Ruben en Ayoub.
Na 11 leuke maar vermoeiende uren, kwamen we aan in het
Lechtal. Ook hier is het de voorbije week redelijk warm geweest, konden we
merken aan de beperkte hoeveelheid sneeuw die ons omringde. Maar dat kon
geenszins de pret drukken. De frisse berglucht en de mooie landschappen die we
tijdens de vallende avond konden waarnemen, maakten dat we op slag heel
verwonderd waren en ons meteen thuis voelden in deze prachtige omgeving.
Spannend was het om onze kamers en de rest van het huis te
ontdekken... We konden niet wachten om onze bedden in orde te brengen en onze
kasten in te laden. Nadien werden we door de kookouders nog verwend met een
heerlijke tas soep.
Na een mooi verhaaltje en een gezellige avondafsluiting,
konden we ons bedje gaan opzoeken.
De eerste dag was heel vermoeiend... maar alvast
veelbelovend!
Groetjes,
Het zesde leerjaar

|