Hallo thuisfront,

Gisterenmorgen vertrokken we vol goede moed en met een heerlijk humeur richting Oostenrijkse bergen. Gepakt en gezakt namen we afscheid van ouders, broers en zussen... allemaal samen op de bus richting Stanzach!

11 uur op een bus kan lang duren en soms saai worden, maar gisteren was het anders. We amuseerden ons met spelletjes, leuke films, moppen tappen en genieten van elkaar. Tijdens de stops konden we ons uitleven in verschillende kringspelen en genoten we in het zonnetje van een heerlijke lunch, aangevuld met een lekkere traktatie van de jarigen,  Ruben en Ayoub.

Na 11 leuke maar vermoeiende uren, kwamen we aan in het Lechtal. Ook hier is het de voorbije week redelijk warm geweest, konden we merken aan de beperkte hoeveelheid sneeuw die ons omringde. Maar dat kon geenszins de pret drukken. De frisse berglucht en de mooie landschappen die we tijdens de vallende avond konden waarnemen, maakten dat we op slag heel verwonderd waren en ons meteen thuis voelden in deze prachtige omgeving.

Spannend was het om onze kamers en de rest van het huis te ontdekken... We konden niet wachten om onze bedden in orde te brengen en onze kasten in te laden. Nadien werden we door de kookouders nog verwend met een heerlijke tas soep.

Na een mooi verhaaltje en een gezellige avondafsluiting, konden we ons bedje gaan opzoeken.

De eerste dag was heel vermoeiend... maar alvast veelbelovend!

Groetjes,

Het zesde leerjaar