Dit is het dan, laatste dag wandelen op deze Camino Portugees. Reeds vroeg geritsel in de rugzakken, je moet maar eens al die plastiek zakjes vullen en in de rugzak stoppen. Rond 6.30 besluit ik ook uit mijn pook te komen en me klaar temaken. 7.00h en de weg op, pillicht nodig om de eerste pijltjes tevinden, zoeken. Niets om te onbijten, zullen dat wel vinden in volgend dorpje, maar niets!!! Net voor Milladoira, een trailer koffie bar, hier koffie en koek naar binnen. Ondertussen was Capucine er ook, dan maar door Milladoira, een nieuwe voorstad van Santiago, en dan de laatste 6 km beginnen. Ondertussen weer alleen op pad, de keuze via Congo maakt de weg 1km langer maar met minder verkeer, hier stap ik dan met een Zweedse dame de stad binnen. Het laatste straatje ken ik al Rua Franco die uitgeeft op de Praza de Obradoiro. Zelfs bij de 4 de keer dat plein opstappen geeft dit een opluchting " ik ben er, het is me toch gelukt" dit is wel erg emotioneel en een klein moment nog alleen zijn, daar staan op dat plein, is uniek. Na een tijdje kwam mijn vrouwtje aan, had me zien aankomen, maar me de tijd gegeven om wat op adem tekomen. Capucine was er ook al en zat wat verder tegen de muur te bekomen van de emoties. Na een uurtje aanschuiven eindelijk mijn diploma bekomen. Tijdens het terug wandelen kom je veel andere pelgrims tegen waarmee je onderweg hebt gesproken, in de zelfde albergue geslapen, dat zijn dan weer leuke ontmoetingen.