Een Perzisch tapijt is de benaming voor een met de hand
gemaakt tapijt uit Perzië daarvan. Perzische tapijten worden ook wel Oosterse
tapijten genoemd en kunnen worden gerekend tot de vroege toegepaste kunst. In
de bijbel wordt al gesproken over het gebruik van kleden voor de versiering van
de tempel. Het oudst bekende geknoopte tapijt is de zogenaamde Pazyryk. Een
Perzische tapijt is een kleed dat met de hand is gemaakt.
Perzische tapijten worden onderscheiden in:
* met de hand
geweven stuk zonder pool, de zogenaamde kelims
* met de hand
geweven en met de hand geknoopte stukken.
De dadelpalm kan het 's werelds oudste
voedsel-producerende planten waarvan bekend is dat de mens zijn. Vandaag commerciële palmen worden gekweekt in grote geïrrigeerde
staat. Datum wordt geoogst
op 180.000 hectare olijfgaard in Iran. De datum gewas in Iran
voor alle soorten (gedroogd, semi-gedroogd en vers) in de landbouw-jaar
1999-2000 was meer dan een miljoen ton. Iran aandelen 20
procent of zo van de wereld date productie en is de grootste producent datum in
de wereld.
Rond de tijd dat de grote piramides
gebouwd werden in Egypte en Stonehenge werd opgericht in Engeland, een jonge
vrouw die leeft in wat nu Iran is een oog verloren en was uitgerust met een
prothese. De 5000-jaar oude kunstoog werd
onlangs gevonden door archeologen werken op de Verbrande Stad historische site
in het zuidoosten van Iran, volgens een rapport gepubliceerd door de Kring van
Oud-Iraanse Studies, een in Londen gevestigde onderzoeks-en educatieve
programma..
De Arg-e
Bam was de grootste adobe gebouw in de
wereld, gelegen in Bam, een stad in de provincie Kerman in het zuidoosten van
Iran. Het is door de UNESCO als onderdeel van de World
Heritage Site "Bam en zijn cultuurlandschap '. Deze
enorme citadel op de zijderoute werd gebouwd 2500 voor Christus en bleef in gebruik tot 1850 AD. Het is niet bekend waarom zij voor bepaalde dan was opgegeven. Het hele gebouw was een groot fort
in wiens hart de citadel zelf is gelegen, maar vanwege het indrukwekkende
uiterlijk van de citadel, die het hoogste punt vormen, de hele vesting is
vernoemd Citadel van Bam. Op 26 december 2003, de Citadel was
bijna volledig verwoest door een aardbeving, samen met een groot deel van de
rest van Bam en haar omgeving.
Opgravingen
en archeologische studies van de grot hebben geleid tot de ontdekking van oude
kunstwerken, kannen en kruiken teruggaat tot 12000 jaar geleden. De dieren, jachttaferelen en bogen en pijlen afgebeeld op de muren en
gangen van de afrit rubriek, suggereren de primitieve mens gebruikte de grot
als hun tehuis. De grot werd bekend tijdens de
regering van Darius I (+521 tot 485 vC), die kan worden gecontroleerd door een
oude inscriptie bij de ingang van de tunnel. Echter, de
kennis van het bestaan van de 70 miljoen jaar oude grot verloren, en alleen
herontdekt in 1963 door de Iraanse bergbeklimmers (of 1978, toen een herder de tunnel op zoek
naar water of een verloren geit gevolgd).
De ZoutMan werd ontdekt in Iran, in de
zoutmijnen Chehrabad gelegen op het zuidelijke deel van de Hamzehlu dorp, aan
de westkant van de stad Zanjan, in de provincie Zanjan. Het
hoofd en de linker voet worden momenteel tentoongesteld in een glazen kast in het
Nationaal Museum van Iran in Teheran. In de
winter van 1993, mijnwerkers kwam in een lichaam met lang haar, een baard en
een aantal artefacten. Deze omvatten de resten van een lichaam, een voorpoot in een laars,
drie ijzeren messen, een wollen half broek, een zilveren naald, een sling,
delen van een lederen touw, een slijpsteen, een walnoot, aardewerk scherven,
sommige zijn ontworpen textiel fragmenten, en tenslotte een paar gebroken botten. Het lichaam was begraven in het midden van een tunnel van circa 45
meter lengte. Drie andere lijken, onder wie een vrouw, werden later in
dezelfde zoutmijn ontdekt. Na archeologische studies die
opgenomen C14 datering van de verschillende monsters van botten en textiel, was
de Zout Man dateert uit ongeveer 1.700 jaar geleden. Door het testen van een steekproef van
haar, was de bloedgroep B + vastgesteld.
De Ali Sadr Cave is 's werelds grootste
water grot die miljoenen bezoekers per jaar trekt. Ali Sadr grot ligt
ongeveer 100 kilometer ten noorden van Hamedan, het
westen van Iran (om precies op 48 ° 18'N 35 ° 18'E). Aangezien
de grot is gelegen tussen de grote steden Hamadan, Teheran en Qom waardoor het
een populaire bestemming voor Iraniërs.
Met het oog op de bevordering van het christendom te
stoppen, de Armeense heerser besteld voor hun bloedbad in het jaar +66 AD. Er
wordt gezegd dat hun lichamen werden begraven in de nabijheid van deze kerk. In
het jaar 1329 AD. , Werd de kerk gerenoveerd en in het jaar 1810 AD. werd
gerepareerd. Deze kerk bestaat uit twee delen, een is de 'Zwarte Kerk' die het oudere
gedeelte, en de andere is de 'witte kerkje' is groter dan de andere en is de
nieuwe segment. De zwarte kerk heeft mythische artistieke inspanningen op de
constructie dat in de nieuwe kerk van de gravures verschilt.
In een van de meest recente ontdekkingen van januari, een team van
Iraanse en Britse antropologen, werken op menselijke resten in de stad vanaf
het 3e millennium v.Chr, identificeerde een mannelijke kameel renner die ze
geloven was een boodschapper in de oudheid. Studies van de skeletresten behoren
tot de man bewijs van bot trauma's zichtbaar te maken, suggereert dat hij een
prof, die waarschijnlijk het grootste deel van zijn leven op rug van een
kameel. Indicaties van het rijden zijn te
zien op het rechterbeen been van de man, die op de leeftijd van 40 tot 45
overleden. De zwellingen aantonen dat hij continu gewerkt
als een prof sinds hij een tiener was. Er zijn
bladvormige zwellingen in het onderste gedeelte van het been bot die erop
wijzen dat hij gebruikte om het verzamelen van zijn rechterbeen tijdens het
rijden, wat suggereert dat hij reed op een groot dier zoals een kameel of os. Hoewel
er bewijs is waaruit blijkt dat ook kleinere trekdieren werden gebruikt in de
Verbrande Stad, de handeling van het verzamelen van een been tijdens het rijden
is iets dat men doet, terwijl een kameel rijden over lange afstanden. Wetenschappers, dan geloven dat de man
vermoedelijk was een koerier die regelmatig op reis Camelback.
In de traditionele Iraanse en Perzische schilderkunst speelt
de miniatuur een belangrijke rol. Miniaturen zijn gestyleerde en sterk
symbolische afbeeldingen, geperfectioneerd in vele eeuwen van ontwikkeling. Als
schilderstuk is de miniatuur uiteraard volledig tweedimensionaal.
De keuken van Iran/Perziëis een diverse keuken waarbij elke regio in Iran zijn eigen
specialiteiten heeft. De keuken heeft overeenkomsten met de keuken van het
Midden-Oosten. Bekende gerechten zijn onder andere chelo kabab, `khoresht` (een
stoofpot met Iraanse rijst), `aash` (een dikke soep), `kookoo` (omelette met
groente) en een variëteit aan salades, brood en dranken.
De
Perzische is een langharige kat wordt gekenmerkt door zijn ronde gezicht en
verkorte snuit. Een van de oudste kattenrassen,
maar ontleent zijn naam aan de plaats van herkomst: Perzië (Iran). Erkend door de
kattenwereld sinds de late 19de eeuw, werd eerst ontwikkeld door het Engels, en
dan vooral door Amerikaanse fokkers na de Tweede Wereldoorlog. In Groot-Brittannië, wordt hij de Langhaar of Perzische Langhaar.
Kish is een Iraans eiland in de Perzische Golf. Het is deel van de
provincie Hormuzgan. Het eiland is tot vrijhandelsgebied verklaard. Elk jaar
bezoeken zo'n 3,5 miljoen mensen het eiland.
Marlik
is een oude site in de buurt Roudbar in het noorden van Iran. De
site van een koninklijke begraafplaats, en artefacten vinden op deze site
dateren van 3.000 jaar geleden. Volgens
GNKurochkin, de archeologische monumenten Indo-Iraniërs en tonen overeenkomsten
met de beschrijvingen van de Avesta Yashts.
PAZYRYK : Feitelijk dateert het oudst bewaard gebleven Perzisch tapijt uit 500 v.Chr. Het wordt de Pazyryk genoemd naar het gebied in het Altai-gebergte in Siberië, waar het is gevonden
Het Pazyryk-tapijt is het vroegste exemplaar dat nog
compleet bestaat. Het Pazyryk-tapijt is 195×180 cm en in het Hermitage te
bewonderen.
Te kijken naar
een Perzische tapijt is de blik in een wereld van artistieke grootsheid
gekoesterd voor meer dan 2500 jaar. De Iraniërs waren bij de eerste tapijt
wever van de oude beschavingen en, door de eeuwen heen van de creativiteit en
vindingrijkheid die voortbouwt op de talenten van het verleden, bereikt een
unieke graad van uitmuntendheid.
Iran is de grootste producent van
pistachenoten in de wereld. Iraanse
pistachenoten zijn erg lekker en verkrijgbaar in vele variëteiten en smaken. Geen
andere producent kan concurreren met de Iraanse pistachenoten.
De Perzische
Golf is een uitloper van de Indische Oceaan tussen het Arabisch schiereiland en
Iran (Perzië). Deze binnenzee heeft een oppervlakte van circa 233.000 km² en
staat met de Arabische Zee in verbinding door de straat van Hormuz.
