Toen ik vier jaar oud was heb ik voor het eerst tegen mijn mama gezegd dat ik een katje wou. Mijn papa was wel akkoord, tenminste dat zei hij, maar mijn mama niet. Mijn mama heeft het niet zo voor huisdieren. Later bleek dat mijn papa er ook niet zo voor was maar hij zijn dochtertje niet teleur wou stellen. Mijn mama dacht dan weer dat ik er na 3 weken niet meer naar zou omkijken . Toen ik acht was had mijn leerkracht een hamstertje en elk weekend mocht iemand die mee naar huis nemen. Na een paar keer vond ik dat ook wel een lief huisdiertje en het was zo'n beetje het enige diertje dan ik misschien mocht houden dus na een paar maand zeuren kreeg ik voor mijn negende verjaardag een hamstertje, Snuffeltje. Na anderhalf jaar is hij helaas gestorven. Ik had er goed voor gezorgd dus mijn mama was vrij snel akkoord met een nieuwe hamster. Het werd een albino. Ze had haar naam dus ook niet gestolen, Witje. Daarna hebben we nog eens een tijdje gezeurd voor een katje maar dat was zonder succes . Ik wou geen hamster meer omdat ik vond dat je daar eigenlijk geen band mee hebt omdat ze de hele dag in een kooi zitten en bovendien nachtdieren zijn. Dus zijn we een stapje verder gegaan en hebben we een cavia genomen. Cico stond op mijn kamer omdat mama hem niet in haar buurt wou. Met hem had ik wel een goeie band. Hij is helaas gestorven op 26 december 2007 aan een ziekte, hij was pas 1,5 jaar. (bovenaan dit bericht staan een paar foto's van hem).

04-06-2008 om 15:09 geschreven door Marjo