|
Hallowkes,
Leve de luchthavens, waar je al zittend leert slapen. Na drie keer opstijgen en natuurlijk ook landen had ik het wel gehad. Helemaal door elkaar geshaked zet ik eerste voet op togoland, nog donker, 26 graden en pas 5u00. Werkelijk, je kan afika ruiken en voelen. Voordeel van het koude belgie: on se conserve bien. Direct richting kpalimé (klooster) met den bernard die me mooi stond op te wachten, vriendelijk gast, voelde me direct op mijn gemak. Eerst auto taxi dan een busje, en tuuten man man, den chauffeur hangt half uit het raam (das trouwens ook den achteruitkijkspiegel) en roept kpalimé kpalimé, om nog meer mensen op te pikken die deze richting uitwillen zeker, ik dacht nochtans dat ons buske vol zat? Niet dus, en ja hoor, nog drie erbij, blijven opschuiven maar langs waar? Ik kan het allemaal nog niet goe geloven. Het rijdt hier vol taxi motos met nen immens stinkende uitlaat,ik zie loslopende geiten, op stokjes kauwende vrouwen, plassende jongens met -voor mij toch- de foute kant naar de straat gericht, kindjes drinkend uit plastic zakjes gevuld met water, lopende afrikanen? en duizend winkeltjes, eerder standjes eigenlijk waar ze alles verkopen, alles wat wij zouden weggooien zoals oude sjakossen. En daar passeert iemand met op zijn t-shirt begin vandaag jaja in het nederlands. Na paar uur arriveren we bij de zusters, allemaal supervriendelijk, soeur marie francoise had vandaag nog de slappe lach, hilarisch ze kon het dagelijkse avondgebed nie meer voorlezen. Kamertemperatuur 29 graden, geen zuchtje wind maar voor de rest een superkamerke, zelfs een douche. (man tis hier echt wel zoeken op da toetsenbord, der staat hier vanalles bijgetekend en zelfs dan klopt het soms nie)
Tot nu ben ik elke dag met de zusters meegereden naar hun bibliotheekske waar ze werken, daarbij is een schooltje en een internetcafeetje. Deze week is het culturele week op het schooltje, gister vertrokken ze allen richting ghana op excursie. Alle busjes zo vol mogelijk gepropt, en nog een trompet en djembee erbij, ambiance, klappen, zingen da busje gaat al op en neer en ze waren nog nie vertrokken, tju had ik nu maar fototoestel bij. Ga je niet mee roepen ze, cest triste. Eentje bleef er achter, je nai pas dargent.. Heb dan een wandeling gemaakt in kpalime met een van de leerlingen die achter bleef. Roger, de uitstap interesseert hem niet, hij wil filosoof worden, leest kant en discussieert liever met grote broer in plaats van te lachen en te sporten. Ik denk dat ze op da schooltje wel gewend zijn blanke te zien, hij wilde me persee de stad laten zien. Had al eens een toerke gedaan met de chauffeur van de zusters maar hij toonde me meer de afgelegen plekjes, waar de vrouwen de was doen, schooltjes, begraafplaats, mango en banenbomen, al kokosmelk gedronken? Doet verkoper stoppen, kap kap kap, de stukken spetteren tg mijn gezicht, ha ha en drinken maar. Hoekje om naar het huis van zijn grote broer, Tu aimes celine dion, R-kelly ? Reuze poster van whitney housten tg de muur en zijn broer heeft een dochtertje, welke leeftijd? Il ne sais pas.. oei ik doe ze wenen nee toch...
hij heeft één broer maar heeft me wel al 5 keer vorgesteld aan een frêre, familie dan zeker.
We passeren langs groepjes kindjes die in koor roepen yovo yovo(blanke), bon soir, ça va trés bien s namiddag gaan kijken naar de finale van een interscolaire voetbalmatch, blote voetjes, platte leren bal en lopen maar, trommel, gedans en geroep. Rust, alle kleintjes lopen het veld op en shotten zelf wa in het zand, springen, spelen en dansen...
Volgende dag, ben hier wel wa de dagen door elkaar aan het typen maar da maakt nie uit. Geld gaan wisselen naar de bank, directeur is blijkbaar goeie maat van de hoofdnon, even situatie schetsen: 3 gsms, ne fax, flatscreen en voor de rest 2 filterdunne mapkes op zijn grooote maar vooral lege bureau, hij wou me hier houden, zoek werk hier je krijgt een auto van mij..
Met de mototaxi naar huis om te eten, zaaaaalig, de couscous staat al klaar, siesta tot 15u en weer met de moto naar de school. Op het schooltje zijn sommige bang van mij en maken er een spelletje van om elkaar tg mij te duwen andere spreken me direct aan: hoe noem je?, wat is je gsm nummer? en waarom draag je geen oorringen zijn altijd de eerste vragen.
Maar het frans blijft wa moeilijk, ik geraak maar nie gewend aan hun accent. Ik gooi er zelfs soms engelse woorden tussen, betrapt, tu parles mieux langlais? En de kinderen hebben 10 dagen vakantie nu, dus kan ik niet echt iets doen, dat valt me wel wa zwaar maar olivia komt sebiet, er vetrekken 2 duitste meisjes en er is blijkbaar une fête.
daaaaaaaaaaaaaaag
kussen en knuffels
nele
lene en koenie, ze kennen hier gene destiny, heb wel al ne desiree ontmoet, mss en broerke
stefanie: agadir agadir J
nathalie: ik moest zeggen van de zusters dat ze je s probeerden te bellen als verrassing toen je terug thuis was maar je niet opnam..
14-03-2008 om 11:35
geschreven door nele 
|
