Ik ben Meg De Bruyne
Ik ben een vrouw en woon in Hamme-Zogge (België) en mijn beroep is Studente - Hogeschool Thomas More Mechelen - Toerisme- en Recreatie Management .
Ik ben geboren op 23/09/1996 en ben nu dus 26 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Wielrennen, Veldrijden ... .
voeg me toe op facebook : megdebruyne
volg mij op twitter @MegDeBruyne
Zondag zijn we naar de Ardennen geweest. In Spa naar de piste 'Ski de Spa'. Voor de eerste keer op de skilatten gestaan en een beetje tegengevallen. In razende snelheid naar beneden tussen de bomen kunnen stoppen. Dan ook nog van de lift gevallen en daarom heb ik de hele namiddag de berg afgedaald met de slee. Dat was wel supertof ! Vandaag zijn we met de school gaan langlaufen en dat ging stukken beter. Geef mij toch maar mijn fiets. Ik heb ook al nieuwe, mooie schoenen gekregen voor mijn koersfiets. De trainingen komen eraan, maar eerst doe ik zondag in Oostmalle nog mee aan de jeugdinitiatie cross.
Als het veldrijden in je bloed zit, is een WK altijd mooi meegenomen. We vertrokken vanuit Zele met de WK-shuttlebus richting Hoogerheide, net over de grens in Nederland.
Daar aangekomen zat de sfeer er al direct in. We volgden de vele Belgische supporters tot op het parcours. De dames reden om 11.30 u en natuurlijk zijn we Sanne Cant gaan aanmoedigen. Om half 3 was het aan de profs.
Ook wij vielen niet uit de toon zoals je op de foto kan zien ! En ook al rijdt Tom niet meer, hij was er wel en hij is nog altijd trots dat ik zijn grootste fan en maatje blijf !!! We hebben ons super geamuseerd.
Hier volgt het leuke verhaal over de laatste wedstrijd van Meg voor deze crosswinter .... en ze heeft een schitterende koers gereden !!!
Samen met het BK in Steenhuize en de ijskoude cross in Peer, was dit ook één van de beste wedstrijden van haar 1e crossseizoen.
Ze startten daar in Kortrijk met 20 en Meg opnieuw als enig meisje, maar ze weet ondertussen dat als ze blijft vechten voor haar plaatske tussen al die jongens, ze zeker haar mannetje kan staan.
Ze mocht 30 seconden vooruit vertrekken en kon zo als eerste het veld induiken. De eerste jongen (Belgisch Kampioen Jens Teirlinck) kwam er al vlug aan en zo werd ze ingehaald. Maar ze streed mooi mee vooraan in de groep. Ze ploegde door de modder en vloog indoor over de heuveltjes, alsof ze nooit anders gedaan had. Ze werd 1 x gedubbeld door de eerste jongens, maar toch waren er nog 7 achter haar geëindigd en werd ze dus mooi 13e.
Een grote beker werd haar overhandigd. Ze was zelf zeer tevreden en fier. Volgende week gaan we naar het Wereldkampioenschap in Hoogerheide om daar de profs aan het werk te zien.
Nu volgt een rustperiode, maar jeugdinitiatie en trainingen met de Rudycojeugd zal ze niet links laten liggen. Je kan hier regelmatig alles volgen. De eerste wegwedstrijd is op 26 april.
Groetjes en veel kijkplezier met de foto's van Kortrijk. Tania
In het vorige verslagje had Meg zich bezeerd aan haar lies. Haar bovenbeen vertoont enkele blauwe strepen, maar er is geen pijn meer.
Omdat het 's avonds nog te vlug donker is, kan Meg moeilijk buiten gaan trainen. Daarom werden de rollen weer bovengehaald en siert dit materiaal dezer dagen wederom onze living. Tijdens het dagelijkse 'Thuis' fietste ze gisteren een half uurtje voor de buis. En binnen trainen betekent dat ze al eens haar tenue kan aantrekken dat ze van Greg heeft gekregen. En daar is ze heel fier op. Zondag zal ze dus haar laatste cross van het seizoen rijden in Kortrijk, in- en outdoor op Velofollies. We duimen voor haar dat ze een mooie wedstrijd kan rijden, zonder vallen of pech.
Zaterdag wordt er ook al getraind met het Rudyco-team !
Vandaag ben ik gaan rijden in Kuurne. Weer een pechdag voor mij !
Ik mocht voor de jongens starten als enige meisje. We waren met 15 deelnemers. Ik was goed vertrokken en had al direct een halve ronde voor.
In de 4de ronde (van de 9) gleed ik uit in een bocht rond het voetbalveld en kreeg ik mijn rem in mijn lies en ben ik terug op mijn duim gevallen, net zoals in Koekelare.
Ik heb jammer genoeg moeten stoppen met veel te veel pijn, maar kreeg na het indienen van mijn rugnummer toch nog een mooi boeketje bloemen en een medaille (die kreeg ook iedere deelnemer).
Woensdag ga ik met papa trainen en kijken of ik genoeg kracht heb, om zondag mijn laatste cross van het veldritseizoen te rijden.
Wat een cross !! Het was koud, om niet te zeggen berekoud, maar windstil en de gevoelstemperatuur was dus beter. Meg rijdt liever in een korte broek ! Met bivakmuts en handschoenen en met de benen goed ingesmeerd. (ook Greg gebruikt deze crème om de benen in te smeren, vandaar misschien, maar goed middel tegen de koude).
Heel leuk en afwisselend parcours kregen de renners voorgeschoteld. 20 jongens en 1 meisje. En het ging grandioos mis voor Meg ! In de eerste ronde was een valpartij net voor haar en ze kon ze niet meer ontwijken, dus volle bak tegen de grond en met korte broek op een bevroren ondergrond kan dat wel eens aankomen heeft ze nu ondervonden.
Met tranen in de ogen zwoegde ze verder. Ze reed nog altijd niet laatste en reed met veel zwier de ijzeren brug over. Maar in de 3de ronde ging haar ketting eraf. Mama kon vlug haar fiets vasthouden en zo kon zij de ketting terug leggen.
De eerste renner kwam er echter al aan in de de 4de ronde van de 6 en ze werd samen met de jongen die nog achter haar reed uit de wedstrijd genomen.
Een blauwe bil een verstruikte duim zijn de gevolgen.
Maar nu een weekendje geen cross wegens de stage in Nieuwpoort en daarna nog enkele keren het veld in om het cyclocross-seizoen af te sluiten.
Vandaag heeft Meg het Belgisch Kampioenschap aspiranten meisjes - 13 jaar gereden. Er waren in haar reeks 4 meisjes en in totaal bij de 12,13 en 14 jarigen streden ze met 14 op een modderig, nattig en zwaar parcours.
De start was op 13.45 u en direct een lang stuk weg steil omhoog. Ze reden een drassige weide in en na enkele bochten, over een beek, welke met boomschors iets minder zwaar was gemaakt, om zo het bos in te rijden. Meg heeft goed kunnen rijden, toch moest ze op de zware stukken enkele keren van de fiets. Het was redelijk koud, maar bij aankomst had ze enkel een beetje koude voeten. Meg werd niet gedubbeld en is 9de aangekomen van de 14 meisjes. Femke Van den Driessche heeft in haar reeks gewonnen.
Nochtans was Meg deze week ziek geweest en is ze 2 dagen niet naar school kunnen gaan. Maar vandaag ging het goed.
Met een officiële huldiging op het podium is ze weer een ervaring rijker. Een bronzen medaille en een mooi boeket bloemen mocht ze in ontvangst nemen.
Een geslaagde prestatie en het cross-seizoen duurt nog even voort.
Meg is vandaag gaan crossen in Keiem. Helemaal in de Westhoek. Er waren 25 deelnemers, waaronder 2 meisjes, wederom Femke Vanden Driessche, de Belgische kampioene, en Meg.
Er werd een groot deel op de baan gereden, maar de stukken veld waren dan ook heel zwaar.
De meisjes mochten enkele meters voor de jongens starten, wat wel een voordeel was, zo konden ze beiden als eerste het veld induiken.
Zowat 1 ronde zijn ze vooraan gebleven, maar toen kwamen de jongens er aan.
Meg heeft goed gereden en volgehouden. Het gaat iedere week beter. Ze was in het algemeen klassement 18de van de 23 die uitreden en er waren 2 opgaves. Femke was 1e meisje (7de in totaal) en Meg dus 2de.
En na een cross met veel modder en gras, was de boodschap ... de fiets terug proper maken.
Meg is gaan crossen in Kontich. Nadat ze de laatste wegwedstrijd had gereden 14 dagen geleden, is ze voorbije weken regelmatig gaan trainen in Waasmunster met de crossfiets. Haar eerste veldrit heeft ze goed doorstaan, alhoewel ze de laatste ronden wat stilviel. Als enige meisje (bij de 13-jarigen) had ze dus het voordeel dat zij de bloemen en een medaille in ontvangst mocht nemen.
Een mooi parcours, met zowel bos, zandbak, heuveltjes en veel bochtenwerk, bovendien een 'echt' podium, een interview van bijna 2 minuten en een professionele fotograaf maakten het een plaatje compleet. Voor Meg staat het vast, veldrijden doet ze supergraag en ze kijkt al uit naar de volgende wedstrijd, maar eerst nog naar de schaatspiste.
Een mooi gebaar nog van Meg; de bloemen waren dit keer niet voor de mama, maar voor 'Belle', haar vriendinnetje die deze zomer overleden is.
Ik ben Meg De Bruyne
