Soms heb je zo'n dag die je 's ochtends al voordat hij goed en wel begonnen is uit je agenda zou willen schrappen. Net alsof hij niet bestaat, zo'n dag dat je onder de zou willen dekens kruipen en wachten totdat hij voorbij is. Het begon allemaal al toen ik wakker werd van een smsje van een vriendin Bzzzz Bzzzz deed het naast me oor, en in 1 klap zat ik rechtop. kwart over 6. Je raad al, het is dan precies zo'n dag waarop alles misgaat. Men kat had over de klaar gelegde kleren voor vandaag heen gekotst. Bah! snel iets anders uit de kast gerukt, snel douchen zonder mijn haar nat te laten worden (ook een kunst) wat vervolgens dus niet wou zitten. *zucht* eigenlijk was ik toen al klaar met vandaag, maar helaas.. Toen ik klaar was om weg te gaan, gaf de klok 5 voor 7 aan. Ik zou dus natuurlijk mijn trein missen, snel dus maar in de auto gesprongen om dat voor te zijn. Maar je raad het al, tank leeg, dat moest dus ook nog "eventjes" Al met al kwam ik redelijk chagerijnig aan op kantoor, maar gelukkig had ik sinds vorige week de sleutel en kon ik zelf naar binnen. wat er precies fout ging weet ik niet, maar het alarm ging af en ik kreeg het niet uit. Baas gebeld, en uiteindelijk wel uit gekregen maar jeetje wat een herrie, gevolg: barstende koppijn! Ik dacht doe nog even rustig aan om weer even bij te komen. Toen ik een sneer van iemand op Facebook kreeg van iemand die daar een sport van maakt, en die ik zelf persoonlijk helemaal niet ken, had ik het echt helemaal gehad. Wat een enorm stomme dag en dan was het nog maar 8 uur. De rest van de dag heb ik me maar een beetje koest gehouden. En ben ik lekker op tijd naar huis gegaan, mocht immers nog een boodschapje doen in de baas zijn tijd Maar zodra ik bij Albert Hein wegreed stond ik meteen in de file. Om half 5!Daarna was ik kapot en ben ik onder de dekens gekropen met een pilletje. Morgen een nieuwe dag, met nieuwe kansen! Ik ga maar een potje pokeren, misschien draait mijn geluk nu om, laten we het hopen, I can't take more of this! Liefs, Marjolijn.
Alles is weer goed met mijn enkel en over 10 minuten ben ik weer op weg naar mijn werk. Het is altijd moeilijk om weer in de atmospheer van werken te komen na een lange tijd. Eerst was ik een maand op vakantie, daarna kreeg ik dat met men enkel, en nu weer naar mijn werk, en ik heb er eigenlijk niet zoveel zin in. Ik probeer altijd kalm te zijn op men werk, maar dat lukt niet altijd natuurlijk, vooral niet als je veel met mensen werkt en dat er ook vaak deadlines zijn, en daar word ik soms wel gestressed van. Maar ja, het werk heeft natuurlijk ook ze 'n voordelen, een daarvan is geld haha... plus je mag blij zijn dat je werk hebt tegenwoordig, en die van mij is ook meestal wel heel erg leuk en ik heb hele gezellige collegas. Dus ophouden met dat geklaag. Nou ja, binnen een dag of twee ben ik er weer helemaal aan gewend, en dan gaat alles weer ze'n normale gangetje. Ik heb deze week wel heel wat online gepokerd en ook live spelletjes gespeeld met men vrienden die toch wel heel erg vaak lang zijn gekomen. Het leven is zo slecht nog niet voor mij, dus ik zal stoppen met dat gemopper! Got to go, Love Marjolijn.