Deze, door onze club ACA georganiseerde wedstrijd, heette tot vorig jaar nog de "Brouwerijloop". Deze editie meegerekend, was dit mijn 30ste deelname: in 1993 was de eerste keer en toen liep ik er de 5 km. Een licht gewijzigd parcours t.o.v. vorig jaar maakte dat de afstand nu exact 10 km was. Bij de start om 11u was de warmte van 23° er nog niet, de wind wel en die zou nog parten spelen. Of de stevige wandeling van voorbije woensdag ("De passerelle van Caestert", 17,5 km) nog in benen zat, zou nog moeten blijken. De start verliep in elk geval goed, maar algauw kwam er "zand" in de benen en ik kon mijn tempo slechts met moeite aanhouden. Ik kon wel in de buurt van club- en categoriegenoot Ludo blijven, maar toen hij in de derde ronde (van de 3) versnelde, kon ik niet aanpikken. Hij finishte uiteindelijk 12" voor mij. Als 2de M65 (29/83 algemeen) in 41:56 mocht ik uiteindelijk niet klagen, maar het "gevoel" was niet helemaal "je dat". Dat ik in het zog van mede ACA'er David eindigde EN dat ik een fractie (1/2 sec./km) sneller liep dan deze wedstrijd vorig jaar, doen me besluiten dat ik toch nog "goed bezig" ben. Als kers op de taart mocht dochter Queeny als 3de senior dame ook nog het podium op...
Een van mijn lievelingsmanches van het Helpshop criterium, maar met zijn 100 hoogtemeters ook 1 van de zwaarsten. Tel daarbij de temperatuur, die vandaag opliep tot 29° en die bij start in de vooravond nog vrij goed standhield, en het was te voorspellen dat het een zware karwei zou worden! Drie van mijn dochters (& mijn vrouw, uiteraard), waren ook van de partij: Sharon en Queeny om lopen en Darlene om te supporteren. Alle positieve vibes ten spijt, verliep de start abominabel: betonnen benen en verzuring tot en met. Mede-clubgenoot en concurrent Ludo schoot me voorbij als een komeet. Na de eerste km, die meestal bergop liep, kon ik aanpikken bij groepje met ondermeer Danny (nog een mede-65 plusser). De lange afdaling kwam als gegoten en gaf me de gelegenheid om op adem te komen. Tijdens de tweede (van de 3) ronde naderde ik op Ludo en Danny moest passen. Tegen het einde van die 2de ronde kon ik ook Ludo voorbijgaan en liep nog een dikke halve minuut uit. Zo mocht ik als 1ste M65 (27/70 algemeen) de bloemen (en drinkbus) in ontvangst nemen in een tijd van 44:27 (gemiddeld 4'16"/km). Dit had ik, na die moeizame start, helemaal niet voor mogelijk gehouden. Ook de dochters brachten hun "calvarietocht" tot een goed einde en genoten mee van de gezellige sfeer achteraf.
Amper twee dagen na het BK in Seraing was ik benieuwd of & hoe ik klaar zou geraken voor een volgende 10 km-wedstrijd, wetende dat de benen nog niet fris waren. Maar een testje over 4,5 km vanmiddag leerde me dat mijn spieren al redelijk hersteld waren. Zowel het tempo als het gevoel waren voortreffelijk, of waren het mijn nieuwe schoenen ("Hoka Rocket X3") die me zo vooruit stuwden? Het parcours in Kozen was lichtjes gewijzigd ten opzichte van vorig jaar (700 meter korter), maar wel steeds een strook onverhard door & naast fruitplantages en de eerste km die nog altijd bergop liep. Goed indelen was dus de boodschap, want er dienden twee ronden afgelegd te worden. Het was vandaag 29° geweest maar 's avonds, bij de start om 20u30, was het redelijk afgekoeld. Deze keer waren mijn concurrenten voor het "Helpshop criterium" (Danny & Ludo) wel present, dus moest ik mijn tenen uitkuisen. Zoals steeds was mijn start niet denderend, maar Ludo liep niet verder weg dan 5 a 10 meter en Danny volgde niet. Mijn tempo bleef constant en ik liep precies dezelfde tijd op beide rondes van 5 km: telkens 21'. Na 6 a 7K kon ik Ludo voorbijhollen en had intussen een andere clubgenoot (David) bijgebeend. Op de lange rechte stukken kon ik zowaar een gaatje slaan. Zo finishte ik als 1ste M65 met 15" voorsprong, in 42:01 (30/100 algemeen). Dit had ik enkele maanden geleden niet voor mogelijk gehouden en al zeker niet dat dit mijn snelste wedstrijd van het jaar zou worden...
Een jaar geleden dacht ik dat de waarschijnlijkheid om aan een Belgisch kampioenschap deel te nemen klein was: de mogelijkheid om het podium te halen leek me dit jaar moeilijk bij de M65 als bijna 70'er en dus een der oudsten van mijn categorie... Maar kijk: daar stond ik weer eens aan de start van een 10 km op de piste (mijn 14de BK, en dat sinds 2008...). Overdag was het 28° geweest, maar 's avonds toen wij startten was het al wat afgekoeld. Ik had wat goede supporters meegebracht (mijn vrouw en 2 jongste dochters), dus kon ik er met een goed gemoed in "vliegen". Van dat vliegen was aanvankelijk niet veel sprake, want de eerste rondes verliepen moeizaam en met "zand" in de benen. Maar langzaamaan begon het wat beter te draaien en ik kwam meter per meter dichter op een - voor mij - bekend trio (Ivo, Joris en Paul). Enkel de eerste zit in mijn categorie, dus liep ik in 4de stelling. De eerste M65, een zekere Werion uit Ronse, was voor mij te hoog gegrepen (en 4 jaar jonger!), hij dubbelde me zelfs. Dus focuste ik me op Ivo, die ik even voorbij halfweg voorbij stak. Hij klampte nog een tijdje aan, maar moest uiteindelijk afhaken. Ik voelde me alsmaar beter en dus ging het tempo ook omhoog: de tweede 5 km liep ik 20 seconden sneller dan de eerste! Ondertussen had ik blijkbaar nummer 2 voorbij gesneld, zodat ik in die positie liep. Na 42:22 finishte ik dus als 2de M65, met 21" voorsprong op Ivo. Niet de tijd die ik voorop had gesteld (<42'), maar met Zilver had ik het hoogst haalbare bereikt. Met 6 tweede en 3 derde plaatsen zou ik wel eens ander kleurtje van medaille willen... 't Is toch erg dat men daarvoor moet uitkijken om deel te nemen aan een oudere categorie. Alhoewel: bij de 70 plussers lopen ook nog enkele kanjers rond...
Nog nooit had ik in deze deelgemeente van Aarschot gelopen, ondanks dat het al de 40ste editie was. Maar op "Strava" had ik deze week gehoord dat deze wedstrijd eraan kwam. Dus leek het me aangewezen om, 1 week voor het BK 10000 meter, een 12 km te doen als voorbereiding. Zes rondjes van 2 km kan men saai noemen, maar de 25 keer 400 meter van volgende week kunnen dat ook zijn. Doch, als de conditie goed zit, is dat een heel ander verhaal. Die stijgende conditie en het daaruit voortvloeiende vertrouwen maakten dat de "mindset" om rondjes te draaien in orde was. Het was 26°, misschien was het daardoor dat er slechts 50 atleten aan de start stonden? Maar er waren ook kortere afstanden en estafettes: dus volk genoeg in het gezellige Gelrode. Ik had me voorgenomen om elke ronde quasi dezelfde tijd (8:30) te lopen en daar slaagde ik, op enkele seconden na, nog in ook nog! Het parcours was niet vlak (zoals aangekondigd op de site), maar een helling van enkele honderden meters begint toch door te wegen na zes keer. Hoedanook, ik kon mijn tempo goed aanhouden en de laatste ronde was zelfs de snelste! Zo eindigde ik in 50:57 als 1ste M65 (18/50 algemeen). Hoegenaamd niet slecht en qua gemiddelde zelfs mijn tweede snelste wedstrijd van het jaar! Goed voor een beloning onder de vorm van het plaatselijke gerstenat ("Broeder Jacob"). Een groot voordeel van op verschillende plaatsen in het land te gaan lopen, is dat je verscheidene biersoorten kan proeven. Volgende week gaan we voor de "La Chouffe" in Seraing...
Zo goed ik me voelde in Hoeselt, zo miserabel vandaag in Nieuwerkerken. Niet ziek wordende, eerder een wat krampachtig gevoel in maag en buik: niet erg genoeg om de pijp aan Maarten te geven, maar ook niet ideaal om een wereldprestatie neer te zetten. Ik verwachtte er dus niet al te veel van, maar het gezelschap van mijn dochters Sharon & Queeny (die ook de 10K liepen) en mijn vrouw maakten veel goed. Mijn intuïtie bedroog me niet want al van bij de start liepen de benen vol en het suf gevoel bleef aanhouden. Zowel Ludo als Danny waren deze keer present, maar zoals steeds kon ik club- en categorie-genoot Ludo niet volgen. Danny, echter, vertoefde tijdens de eerste ronde wel in mijn gezelschap, maar loste in het begin van de tweede ronde. Die liep ik 6 seconden sneller dan de eerste ronde want toen begon het wat beter te draaien. Zo werd ik toch nog 2de M65 (34/72 alg.) in 42:34. Uiteindelijk maar 8 seconden trager dan twee jaar geleden. Een iets mindere dag ertussendoor kan geen kwaad, dus een "zomerstop" van een maandje ook niet....
Deze wedstrijd maakt deel uit van de "Victors cup", maar dat klassement laat ik dit jaar aan me voorbij gaan: soms moet een mens keuzes maken... Maar de "Hoeselt run" is op korte tijd uitgegroeid tot een klassieker, met dit jaar liefst 611 deelnemers op de 10K. Nu moet er wel bij vermeld worden dat de 10 mijl afgelast werd (hittemaatregel), zodat al degenen die zich ingeschreven hadden voor die lange afstand (zoals ik) werden toegevoegd aan de 10 km. Dochters Judy en Queeny waren ook van de partij, en ook zij herinnerden zich dat het 1 jaar geleden 3° warmer was en toen ging de 10 mijl wel door. Nochtans waren er toen geen doden gevallen. Enfin: 29° was ook warm genoeg op een zondag in de voormiddag en met 91 hoogtemeters in het verschiet. De voorbije twee dagen heb ik niet gelopen, enkel wat gewandeld en rustig gefietst. Of dat er mee te maken heeft weet ik niet, maar ik voelde me opvallend goed. Na een moeizame 1ste km bergop belandde ik in een "flow", die me dit jaar nog niet dikwijls overkwam. Ondanks het golvende parcours, inclusief een onverharde klim van meer dan 1 km, stoomde ik rustig door onder de loden zon. Op het einde kon ik nog versnellen, toen het in dalende lijn ging weliswaar, al begon de vermoeidheid wel toe te slaan. Zo werd ik zelfs 1ste 60 plusser (geen podiumhulde) in 44:38: 1 van mijn betere prestaties van het jaar (al zeg ik het zelf!). Dochters Judy en Queeny finishten samen in 1u03:27 en mochten ook terugblikken op een knappe prestatie.
Amper vijf dagen na Terkoest vond de volgende uitdaging plaats in Tongeren ("achter het station"). Voor het eerst maakte deze wedstrijd ook deel uit van het Helpshop criterium, maar ook nu waren mijn 2 sterkste concurrenten niet van de partij. Wel aanwezig: tropische temperaturen van circa 32°, temidden van een hittegolf! Gelukkig liep het parcours voor een groot deel door het natuurgebied "de Kevie", waar er gelukkig schaduw was. Aan de start: 74 moedigen, of moet ik zeggen prettig gestoorden? Het aanvangtempo lag dus niet al te hoog en dan nog voelden de benen niet goed aan. Ik kreeg mijn hartslag ook niet omhoog en de hitte speelde me danig parten. En niet voor mij alleen, dat was te merken aan de tijdsverschillen na afloop. De 2de ronde (van de 2) moest ik het tempo zodanig laten zakken, dat ik die 1 minuut trager aflegde dan de eerste. Het enige wat toen door mijn hoofd spookte was: overleven & arriveren. Uiteindelijk finishte ik als 1ste M65 (30/74 algemeen) in 46:54. Al bij al niet zo slecht met gemiddelde van 4:32/km in deze apocalyptische omstandigheden... Dochter Sharon belandde zelfs nog op het podium als 3de vrouw 35+, ondanks haar voorlaatste plaats algemeen!
Deze stratenloop staat praktisch elk jaar op mijn programma, en dat al sinds 1993! Dus, dat betekent dat dit mijn 25ste deelname was: een jubilee'ke, zowaar! Vanmiddag verliep mijn "opwarmingsrondje" van 4,5 km zeer vlot, dus dat maakte dat de (korte) verplaatsing naar Terkoest met veel vertrouwen kon gemaakt worden. Redelijk veel volk aan de start (120 atleten op de 10 km alleen al), waar zowel de deelnemers van de 5 als de 10 km hun opwachting maakten. Mijn concurrenten voor het klassement bij de 65 plussers (Danny en Ludo), waren niet present, dus focuste ik me op een "goeie tijd": liefst iets sneller dan de 42:53 van vorig jaar. Het lange stuk na de start was ideaal om snelheid te maken, dus dat betekende dat het eerste rondje (van de 4) aan een gemiddelde van 4:08/km werd afgelegd. Niet slecht, gezien er ook een strook onverhard moest bedwongen worden. Ik kon mijn tempo goed aanhouden, en zelfs mijn dochter (Sharon) dubbelen, de laatste ronde! Mijn eindtijd van vorig jaar haalde ik niet, ondanks een verschroeiende eindspurt (13 seconden trager). Maar met een pace van 4:09/km en de 1ste plaats bij de M65 mocht ik zeer tevreden zijn. Ik deed 43:06 over de 10,36 km (op de 10 km rond zou dat 41:36 zijn. Over de exacte afstand valt niet te discussiëren, want deze omloop heb ik hoogstpersoonlijk zelf opgemeten met mijn fiets en speciaal geijkte kilometerteller...
Gisteren geen wandeling, maar een rustig fietsritje van 34 Km, samen met mijn vrouw. Alweer een andere voorbereiding op een wedstrijd. Deze 7de manche van het "Helpshop criterium" vond plaats in Brustem, maar niet langs de "Chaussee d' Amour" (anders zouden er verscheidene mannen verloren lopen!). Ook vandaag was het warm, maar bij de start om, 19u15, was het toch al wat afgekoeld tot 25°, maar wel nog zwoel. Allicht ook daarom voelden de benen niet super aan en moest ik vrij veel moeite doen voor het geleverde tempo van 4:13/ Km gemiddeld. In het begin van de tweede van de twee rondes kon ik afstand nemen van categorie-genoot Danny. Ik kon mijn voorsprong geleidelijk uitbouwen tot 26 seconden en uiteindelijk als 1ste M65 over de meet bollen (voor de eerste keer, dit criterium), ook omdat Ludo niet present was. De tweede ronde liep ik wel 15 seconden trager, maar over mijn tijd (42:43) mocht ik niet mopperen: die was zelfs 34 seconden sneller dan vorig jaar! Na enkele biertjes (Don Jon) en een stevig onweer konden we naar huis met een bak appels en een fles Cava...
