Ik had vandaag stage.
En degene die mij altijd begeleid was ziek, dus dat was voor mij al moeilijk.
Het idee dat iemand anders me zou begeleiden maakte me wat bang.

Ik kreeg toen begeleiding van iemand die ik niet kende, wat ik nog vervelender vond.
Maar goed, ik heb me groot gehouden.
Niks laten merken en gewoon dom doorgaan

Toen moest ik de vloer in de koeling dweilen.
En dat vond ik ook niet leuk.
Maar ja hoort erbij.
Dus ik stuk voor stuk die containers gevuld met melk eruit halen, eronder dweilen er erweer in doen

Ik was bezig de tweede container er weer in te zetten.
Die containers zijn heel gammel dus, je raad het al, die volle container viel om.
160 kilo was dat ding.
En hij viel dus tegen mijn knie aan, en ik viel ook om.

Dus ik huilen, want het deed echt pijn.
En toen kwamen er collega's aangesneld, die hebben die container van me afgehaald.
En toen heeft iemand me naar de kantine gebracht en heb ik mijn knie gekoeld met een lapje.
En ik heb Maickel gesmst wat er was gebeurt.

En toen ben ik naar huis gebracht door een collega.
En daar weer gekoeld.
Maickel belde en ik heb hem gevraagt of  hij naar mij wou komen.

Toen heeft mama de huisarts gebeld.
We moesten komen dus toen heb ik maickel gebeld of ie daarheen wou komen.
Zo gezegt, zo gedaan..
Ik was zo happy dat Maickel er was....
En bij de huisarts bleek mn knie gekneusd te zijn...

Dus nu zit ik thuis...
Ik hoop dat de pijn snel weg is.