Onze laatste dag in Whistler en we zijn solidair met de belgen; kil, nat weer! Dan maar de omgeving verkennen en onze 4e beer tegenkomen, zomaar langs de kant van de weg. Eerst zijn we naar het Olympisch dorp voor schansspringen en biathlon geweest. Die schansen zijn hoog!!! In de winter is er hier ook biathlon, en in de zomer lossen ze dat op door latten met wieltjes onder hun voeten te binden. Na de middag zijn we naar een kopermijnmuseum geweest. Daar hebben we ook geleerd hoe je goud moet vinden. en ja, we hebben goud gevonden (t zit veilig in de valies... ma nen dief zal goed moeten kijken om het te vinden ;) ) op de terugweg zijn we langs de shannon falls gepasseerd. de 3e hoogste watervallen van British Columbia.
Wat een dagje! De weersvoorspellingen zijn deze keer juist. Het regent, de wolken hangen bijna tot op de grond. We gaan dus nat worden vandaag. En juist nu hebben we rafting gepland. Da's niks, want daar word je toch ook nat van ;) Wij dus om 9 uur klaar om te starten. Met een wetsuit, helm, reddingsvest, ... en Deano (de 'gids'). Naar de greenriver. Een rivier categorie 2-3. 't Begon rustig; wat oefenen, peddelen op green lake, en daarna de green river op. Daar hoef je alleen nog te peddelen om te sturen, je geraakt voor de rest wel vanzelf vooruit. Super tof!!! (Stef en Sabine: dit moeten jullie zeker ook doen!) In de namiddag naar de lokale markt. Dat viel tegen; stonden welgeteld 6 kraampjes! Dan maar terug naar 'the village'. Een terrasje doen met nacho's. Jammer dat het niet echt terrasjesweer is. Maar t zicht is leuk: de downhill-fietsers zorgen voor het nodige spektakel.
Opgestaan met een stralend blauwe lucht. En ze hadden regen voorspeld!!! Dus de ideale dag om met de gondel naar de top van de Whistlermountains te gaan. De fameuze peak to peak: eerst in Whistler naar boven, dan van de top van Whistler naar de top Blackcombmountain, met de hoogste teleferique ter wereld (meer dan 400m boven de vallei) en dan weer naar beneden. Boven gaan wandelen, was geen optie. Wegens te veel sneeuw zijn alle wandelpaden gesloten. Er werd dan ook nog volop geskied. Het kriebelde om zelf latten aan te doen!!! Vanaf de Blackcombmountain dan terug naar beneden. Deze keer in gewone zetelliftjes. KOUD!!! Maar met een prachtig zicht. En dan niet alleen het panorama. We hebben ook onze eerste 3 beren gezien. Een bruine beer en twee zwarte beren, die een derde zwarte beer aan t maken waren... en dat allemaal voor de camera... super! Eens beneden kom je toe in upper village. Daar zijn we, speciaal voor de buren, op prospectie geweest van het four seasons hotel. Jawadde, da ziet er daar sjiek uit zelle! En dan zijn we nog een mountainbike-toerke gaan doen. Whistler is echt wel mountainbike paradijs. Naar t schijnt is t hier dit weekend een of ander wereldkampioenschap; downhill en trucskes uithalen. (goe zot eigenlijk) Ons toerke was veel veiliger; rond enkele mooie meren. Maar zeker ook mooi. Om flinke fietser Lara een plezierke te doen hebben we daarna nog een duikske gedaan in t zwembad en wat gerelaxed in de hottub. Vanavond mag Lara kiezen waar we gaan eten... pizza-time!
Deze morgen al supervroeg wakker. Blijkbaar zit het Belgische uur nog wat in ons lichaam. We waren om 8u15 al aan de autoverhuur. We rijden rond met een nissan maxima. bij ons nog nooit gezien... ma t rijdt wel goed.
Tegen de middag waren we dan in Whistler. We logeren pal in t midden van het dorp(je). Eigenlijk is dat nog maar 4 jaar oud. allemaal gebouwd voor de winterspelen van 2010. En daar stond de eerste beer (voor Veer ;) ). We hebben hier wat rondgehangen, geshopt en een ijsje (zeg maar IJS) gegeten. Nadien hebben we het zwembad getest, incl de hottubs, zalig! We zijn geëindigd met een superlekkere sushimaaltijd. Intussen is het hier 'nog maar' 8u30, Lara ligt al in bed, Erwin zijn oogskes zijn ook al dicht. Dienen jetlag he! Hopelijk zijn we morgen weer ni zo vroeg wakker...
Eindelijk aangekomen. Hier is het nu 18u, in België 3u 's nachts. Taxi Werner heeft ons deze morgen om 7u45 opgepikt. Vancouver is VER!!! Alles ging vlot, behalve onze vlucht naar Montreal. Er waren behoorlijk veel en lange turbulenties. Als je dan vanachter in het vliegtuig zit, heb je daar extra last van. Lara zag behoorlijk wittekes. Gelukkig verliep de vlucht Montreal - Vancouver rustiger. Lara kijkt al uit om een dutje te doen in haar kingsize bed, maar eerst moeten we nog gaan eten... en dan eindelijk SLAPEN!
hehe, alles gepakt, huisje proper, gras afgereden. eigenlijk gisterenmiddag al. we waren dus klaar! 's avonds ineens telefoon van opa Jules, Erwin moest komen, pijn in zijn borststreek. Dokter van wacht erbij gehaald, en toch maar naar spoed. verdict: hartritmestoornissen. Opa moet nu enkele dagen ter observatie blijven, maar t zal hopelijk allemaal wel meevallen. We kunnen vertrekken. oef!
Naar Canada,
of toch een heeeeeel klein stukske ervan!
10 juli: vertrekt vanuit Zaventem, via Montréal naar Vancouver
10 juli: 1 nachtje in Vancouver
11-15 juli: Whistler
15-17 juli: Victoria
17-18 juli: Campbell river
18-19 juli: Glendale Cove
19-22 juli: Quathiaski Cove
22-26 juli: Tofino
26-29 juli: Vancouver
30 juli: terug thuis!
Na een lange rit toegekomen in Tofino. Onderweg zijn we gestopt in Cathedral Grove. Een park (of een stuk van) waar heel oude bomen staan. Tot 1000 jaar oud. Onze lodge ligt op het strand. Vanuit de kamer (zelfs vanuit ons bad) zien we hier het surfersparadise. Zalig! En dat met de zon. Tropisch warm is het hier niet, want we zitten onder invloed van de pacific ocean. Maar t mag hier gerust de volgende dagen zo blijven!
