Alvast bedankt om deze blog te openen en dus interesse te tonen voor mijn schrijfwerk. Deze blog gaat over de Duitse begraafplaats Langemark, de grootste Duiste begraafplaats in België die gesitueerd is in de Ieperse Voerstreek waar vele jonge Duitsers hun leven gaven voor hun vaderland gedurende de woelige jaren dat daar de eerste Wereldoorlog plaatsvond. Ik zelf ben Otto Von Schnitzel, achterkleinzoon van Adolf Von Schnitzel, één van de vele gesneuvelden destijds. Uit interesse voor het verleden van mijn overgrootvader en uiteraard de gruwelen uit zijn verleden, ben ik naar de streek gegaan waar deze statische Grote Oorlog werd uitgevochten tussen allerlei naties. Meer beplaald dus naar Langemark.
De begraafplaats Langemark is gelegen op een korte afstand van het dorp Langemark-Poelkapelle waar het zijn naam aan te danken heeft. Bij het naderen van het kerkhof valt de sombere uitstraling meteen op. Een lage dikke muur sluit de begraafplaats af van de buitenwereld en een zwaar poortgebouw met de allures van de talrijke Duiste bunkers uit de omgeving verleent toegang tot de eigelijke begraafplaats. Als ik het poortgebouw binnenstap merk ik op dat deze bestaat uit een centrale doorgang en twee zijkamers. Ik besluit de zijkamer aan de reschterkant binnen te gaan en merk op dat de muren hiervan volstaan met de gegraveerde namen van talrijke overledenen die pas later zijn geïdentificeerd kunnen worden. Ik speur de namen alfabetisch af, maar vind nergens de naam van mijn overgrootvader terug. Na het bezichtigen van deze kamer ga ik naar de andere, hier is een grote kaart van België terug te vinden die een goed overzicht geeft van alle Duitse begraafplaatsen in dit land. Opvallend is uiteraard de hoge concentratie van kerkhoven ter hoogte van de vroegere frontstreek in Ieper. Buiten het poortgebouw is er een kleine open ruimte, na een obeservatie van de buitenmuur van het gebouw bemerk ik het opschrift:: Deutschland muss leben, und wenn wir sterben müssen vertaald in het Nederlands: 'Duitsland moet leven, zelfs als wij moeten sterven'. Ik zie waar mijn overgrootvader zijn inspiratie uit haalde om zijn leven effectief voor het vaderland te geven. Als je het poortgebouw verlaat kom je recht uit op het massagraf of het kameradengraf. Dit graf telt 25.000 doden, 17.000 hiervan zijn later geïdentificeerd en zijn terug te vinden in de zijkamer van het poortgebouw.
