12-11-2011 om 06:56 geschreven door kwazimodo  

 ik sluit

Ik sluit m’n ogen

ween

 in volle borst

zoals het hoort

de schoonheid

barstensvol in foto’s,  films en verhalen

ingekaderd en verzegeld

voor verzamelaars

 versplinterd,verpletterd en verscheurd

mijn blauwe bol

ééns zo levenszwanger

nu uitgeput en uitgemergeld

 rillend trillend mee

 de ene dove docu

na de andere

ik sluit mijn mond

en schreeuw in volle hart

het bloed uit dove grijze wolven

 en grinnikende gieren

 na de dodenmars

feest ieder op het eigen stort

 de nacht weer tot leven

 overal waar ik woon

sporen bloedbanen zich

wurgend omheen

 7 miljard wezen

ik sluit mijn lijf

ontbloot in kleren van fatsoen

 het stratenbos geurt sterk

naar bier en cocaine

koesterend

mijn hunkerende ziel

kus ik

onderweg naar

het brandend compostella

vol schaamte

 een spelend kind

zoekend

naar de toekomst

in haar ogen

21-10-2011 om 06:03 geschreven door kwazimodo  

la tendresse

Je wandelt mijn ontbijt binnen

Ik kruimeldief je kleren uit

je smelt je gedachten in de  mijne

ik kus m’n bloem ondersteboven

en hang je vleugels aan de muur

 er vloeit cava en chocolade

je muziekt daniel guichard

 we zonnebloemen weer elkaar

ik zuig, ik hap , ik smul

je kust , je wandelt en verbergt me

langsheen de heuvels en de duinen  

terwijl ik gluur en glunder

vel ik elk blad van jouw verhaal

ik wil je helemaal

ik lepel en ik neem je

mijn lieve zachte warme jij

je krast en kraait en graait

leer looiend onze huiden en elkaar

liefkozend  elke centimeter cel

 laverend tussen de hemel en de hel

dan braakt de brievenbus heel gulzig

vrijpostig al het nieuws origami op mijn mat

snel  kleed ik me en eet ik me

slodderbroekend lego ik me klaar

mn schoenen grabbelend van de grond

 kus ik  je vlindervlug

nog even op je lippen en je warme kont

dan  wandel en verberg ik  me

langsheen fel zwellende straten  

herontwakend in een plastiek beker koffie

Langs kuifje en piratengrote vellen

 van chanel, esprit, Klein , boss en givenchi

en overgeur ik elke spot vol ironie

minutenlang zo ben ik dan

 hummel ik nog ‘la tendresse’ na

ik  droomloop  de ochtend verder  door

 ik gluur ,vel, kus,  en glunder

ik lepel, zuig, kras, smul en  graai

en ik besef nu net als jij

als je lacht in de spiegel of in mij

je vult m’n hele stilte en lawaai

12-10-2011 om 00:00 geschreven door kwazimodo  

bedankt leonard

er zwerft een lied in me

 mijn aders neuriën het mee

er zwerft een lied in me

en mijn hart zwerft zonder meer mee

er zwerft een lied in me

traag walst het  door mijn hoofd

er zwerft een lied in me

ik lach en huil en voel me niet  beroofd

er zwerft een lied in me

meerdere zelfs al begrijp ik dit sinds pas

er zwerven liederen  in me

gehuld in zwart, een hoed en zonder das

er zwerft een vriend in me

al heb ik hem nooit ontmoet

er zwerft een vriend in me

die ik met gebogen hoofd begroet

(geschreven na het optreden van leonard cohen op het sint pietersplein te gent)
opnieuw gepost omdat er een onuitwisbare html-fout bleef opdoemen middenin de tekst

04-10-2011 om 16:23 geschreven door kwazimodo  

niet doen

er jaagt een ogenloze alderman
met dubbelbuks en groene dompelhoed
op alle argeloze  vlinders
die de bloemen zuigen naar hun hart
 ik fluister ongehoord
'niet doen'
 ik klauter als een gek
maar zonder heuvel
heel apart

er klapt een geoliede bommel
vanuit zn gestreepte strandstoel
een ijsdroppend meisje
hard op haar kont
 ik zeg ongehoord
'niet doen'
 ik vervel me in de oude man
zonder zee
heel verward

er dreunt een monotoon hard gedrommel
uit een jeukdoos op vier wielen
het blauw en zijdig zachte weer
weeral aan flarden 
ik schreeuw ongehoord
'niet doen'
 don quichote fietst in me mee
naar alle molens
alle kreken
stil
stil
stil
knetter
hart

 ik drempeldrompeldroom
weer even heel gewoon
glimlachend
naar de 33 toeren
van bob en boudewijn
 snuffel weer
naar hesse en vinkenoog
en naar mn allereerste lief

ik gooi alles weg
van nu
van vroeger
of
voor later
en teel weer idealen
in mijn tent en in mijn hoofd
en fiets me naar volledige verhalen

ik vlij me neer
op 't gras van cherry hinton hall
en cambridge komt
als in een prentenboek tot leven
waar vlinders  kunnen vliegen
ijsjes mogen vallen
ik zingend rondtuf in mn twee peka

en niemand die er fluistert
en niemand die er zegt
en niemand die er schreeuwt
'niet doen'
zelfs niet
 
heel even

30-09-2011 om 00:00 geschreven door kwazimodo  

contre jour

de dag steelt de duisternis
tot rust

bloemen  en huizen
ontkleuren voor de nacht

k flaneer flirtend
 in de zegende regen

alleen omarmd door mijn dromen

 een verre klok vertelt me
 het is amper negen

Ik schouderklop de zandman
 weer tot leven

Ik hoor geen enkele onze vader

geen enkele wees gegroet

en  door de ritsen van de luiken

zwijgstaart men in alle talen

gezeteld
voor de goddelijke beeldenstoet

de stad vervelt hier elke dag

Ik zie de gouden vijvers zwellen

mn schaars beschenen entourage
poseert gevleid in contre jour

Ik  dans tollend
 en kindblij lachend

van plas
naar
 plietsepletseplas

en gooi mn sjaal en jas heel nonchalant weg
 voor ... toujours

Ik kraai  
ongezien nog
“jabbedabbedoe" en” ahh wat heerlijk”

en deel  de vreugde
 met mijn eigen ik en met mezelf 

dan belt en kroont men sms'nd 
me  nog maar eens
voor de gek

de orde zwaait naar me 
getooid met blauwe lichten  
 enkel ikzelf
 blijk nog geboeid

 en
 op weg naar thuis

 ween ik weer even
 …

in het beleven

 zit een grote lek

19-09-2011 om 15:31 geschreven door kwazimodo  

Grand cru

Het avondrood mantelt zich troostend om je schouders

 zachtjes vlokken wolkenslierten zich uiteen

de honden en de kinderen zijn gaan slapen

en je tempelt je gedachten heel sereen  

de  gek danst wild  in je als  hoofdgedachte

de geur van alcohol en angst huist in je hart

ongezien huil je je dag weer naar ’t verleden

 tranen befloederen de vlammen heel verward

je hoort  je lachen naar de bakker en de buren

heel eventjes droomwensje alles voor elkaar

straks komt je paus je nog maar eens bezitten

stil schuifel je naar binnen en foetus je je al klaar

de maan wordt nieuw als stille getuige

de muren slikken stelpend elk verhaal

 iedereen vlucht gloeiend  weg in zijn bonfire

en de nacht smelt alle leugens zonder kabaal

10-09-2011 om 00:00 geschreven door kwazimodo  

De toren van atske

Ik tuimel van de wolken

en zweef arends

heerlijk klievend

 door die grote blauwe lucht

 ik flirt rakelings kantelen

 de toren in van atske

 en kikkerogend koker ik

 gespoeld in vrije val

meters diep getorend

muurmuseum ik de meesters

 en ontmantel ik maitresses

bloemen kervend in de wand

en elke zucht lijkt zuurstof

al raas ik als een knetter

geprooid in lust en liefde

en lach ik me

te pletter

uit alle mezekouwen

braakt men vergulde woorden

en atske deelt in ’t zwart

en felle grijze buitenwind

op het natte platgewalste gras

aan iedereen een prentje

om nooit meer naar te kijken

as

04-09-2011 om 00:00 geschreven door kwazimodo  

lili

ik  huur de zon

vergaar en spaar het zand

tot een eigen strand

en  nestel me in jouw kleuregeuren

de golven ruisen mijn gedachten bloot

ik kusstreel warm en  zacht

je blinkend  lekkere ik

en lach de wolken uit je hoofd

ik boetseer je een belvedère

met duizenden papieren bloemen

we smullen samen morsend

van een berlijnse bol

je glinstert en je gloeit

badend in de zilte lucht

en ik vlucht

als een kind

 met vlieger en ijsjeshanden

heel even

vol lief

in ons

en als de zon verdrinkt in zee

golfbreker ik het water mee

je roept en zwaait tot later

ik kijk niet om

geen kater

23-08-2011 om 00:00 geschreven door kwazimodo  

global  gardening

there are blue rats on the ceiling

déjà vu flowers in the vase

there are pappenheimers on the tele

and the sun is out of course

there are black widows at my gravestone

a few empty brains digging the yard

there are angels bringing whiskey

and the moon reflects the guard

chorus

“are you happy”,” are you happy”

It keeps surrounding me in stereo

Of course little nerves of me

Just dancing with gore’s wet dodo

There are rainbow warriors in the garbage

Miss world on mardi gras in kenia

Long shaved legs embrace my empty bed

While bob plays the hunchback chorus ‘dadada’

There are horsewhisperers and samurais

Crying mothers, barking burka’s in the church

No silence at Camelot where spiders glamorize

While reflecting glasses grabbing the birch

Chorus

There’s too much blood on the swastika

And the blindes are plundering the library

There are too many roads leading to the woods

While the roadhouse stuffs the driving turkey

The statue of liberty swims up north

Big Ben’s band fights at Trafalgar

The Northern queen she counts her shells

And all the snow comes from Comumbia, it’s so bizar

Chorus

11-08-2011 om 00:00 geschreven door kwazimodo  

11-08-2011 om 00:00 geschreven door kwazimodo  

do i hate them

emprisoned in details of an unborn future
they feed me ladies , cocktails and anxiety
chained in melodies of neverland romances
grinning at me from billboards and adds on the tele
do i hate them
will i like them
is there no escape at all
will i hang them
shoot them
or give them a call
the beach filled with paperdolls oiled in promises
mountains are packed in the heritage of von trapp
rivers are filled with alzheimer and salmons
hollow eyed i'm staring under my prine's baseball cap
do i hate them
will i like them
is there no escape at all
will i hang them
shoot them
or invite them at the ball
catwalks are filled with skeletons smiling
the titanic is sinking for the 66th time
there's a graveyard of hobo's at white and at woodstock
and there's few parsley, sage , rosemary and thyme
do i hate them
will i like them
is there no escape at all
will i hang them
shoot the
or glue them at the wall
there are more wolves in town than red riding hoods
cinderella's are locked up in their own attitude
spring's the ressurection of the devil in centerfolds
i'm climbing out of my armour into a perfect latitude
do i hate them
will i like them
is there no love at all
wil i hang them
shoot them
or marry them all

do i hate the
will i like them
is there no love at all
... will i hang them
shoot them
or sleep with them all

11-08-2011 om 00:00 geschreven door kwazimodo  

zonder verhaal

de dag verschrompelt

de avond spuwt zijn kleuren uit

een felle venster spot uit in de grijsblauwe nacht

een glimmend gelig lantaarnlicht

verwarmt de kasseien

en ik verdwaal verder zonder verhaal

ik hoor het rood , parfum en edelstenen

achter de kaarsengevel van het hoge herenhuis

de deur is dicht

het gelach omarmt filmisch de nacht

en tussen gebukte  hoeden en hand toegeknepen  kragen

 verdwaal ik  verder zonder verhaal

om de hoek glinstert het water

en schaduwen murmelen me voorbij

 een vrijend koppel aan de gevel van het galgenhuis

 en ik hoor

 ‘tous les garçons et les filles de mon âge’

als ik verder verdwaal zonder verhaal

de ouwe kamerman verbiedt me om te kijken

naar het huis van

eeuwig veranderende gezichten

de intrede van ensor by night

langs de getrapte schippersgracht

en ik verdwaal verder zonder verhaal

mijn kop spint en loert en loenst

en vraagt zich af waarheen

want ik sluip slangend

 door die tijdelijk geadopteerde stad

dromend van haar

zeker dat ze er niet is

en alles wat ik heb

draag ik zwijgend mee

wanneer ik verder dwaal zonder verhaal

wanneer ik verder dwaal zonder verhaal

wanneer ik verder dwaal

zonder verhaal

10-08-2011 om 00:00 geschreven door kwazimodo  

jezus redt

door stomheid

pijnloos geslagen

recht in het afgewend gezicht

zien zienderogen

zwijgende ogen

de kerken in de leegte van de grond

weggezogen

het is stil

in  jerusalem en nazareth  nu

alle posters zijn er verdwenen

want  barrabas

 viert er

na jaren goed boeren

vandaag  zijn gouden barbecue

in rome staat een vergulde troon

verankerd in goud en engelengewelven

een eenzaat loopt in een vergeeld t shirt rond

en iedereen verklaart hem gek

om zijn doornen kroon

en het kruis om zijn nek

 minaretten kruipen als wormen uit ‘t zand

rode monniken verlaten de tempels

en boeddha zwijgt en mohammed dreigt

en iedereen let op zijn centen

 beelzebub en  wicca dansen

naakt , luid lachend en dronken

tot aan het vergeten ochtendgebed

want de klokken blijven

ongehoord luiden 

maar de papieren dienaars liggen verzonken in bed

honderden

duizenden

miljoenen komen samen

en roepen, schreeuwen en zingen

jezus redt

jezus redt

ja  jezus redt

en elke drie sekonden wordt die stem

door nog een dood

en nog een dood

en nog een dood

tot een jaarlijkse aalmoes

voor broederlijk delen

verplet

10-08-2011 om 00:00 geschreven door kwazimodo  

de ongewilde jager

de jager heeft  ongewild

 een pact gesloten met de overkant

enkel ‘pour les amis’ dist hij af en toe

 met felle oogjes en pauwerig

 in ledergroene jas en hoed

de verhalen nog eens op

 over reeën en trofeeën

eenmaal alleen

 bloedt het hart meer en meer

 niet om ’t leed of  de aangedane pijn

want

die blijft mythisch geturfd

in de vergeelde agenda

waar

 trots

gedrenkt  in halve schaamte

 triomfeert

neen

in het ‘salon du chasseur’

geurt het naar boenwas, whiskey en havanna’s

een tapijtenkamer getooid met geweren en geweien  

 die blinken in de vlammengloed van ’t haardvuur  

maar de jager voelt het nu in huid en nieren

 er is geen podium voor gevelde dieren

ontkruit van alle  sporen

hunkert

 een ontmantelde man

getemd

 door tranen

 en de stilte

 in agonie

naar liefde

 die hij nooit

 bij de dood

had geverfd

de jager

is  ook maar een dier

10-08-2011 om 00:00 geschreven door kwazimodo  

een meisje

er zit een meisje

het hoofd gesteund

 in de schelp van haar handen

de ellebogen

 op de vensterbank

te staren door het raam

haar lange haren sluieren haar dromen

en golven haar gedachten

binnenstebuiten

het huis is niet langer meer van haar

het blauw en de wolken

de vogels, vlinders en bijen

de bloemen, de bomen en het gras

 bezitten

 en inleven haar

alles kerft ze pijnloos

met zonnestralen

en hagelsteenglazuur

 haarfijn etsend

haar heden reeds verleden

als een kantwerk

 in haar hart

alsof ze angst heeft te verliezen

wat ze nooit bezitten zal

heel preciesjes afgewerkt

 met

glimlachjes en tranen

zo breekbaar en zo zacht

hopend dat er niemand

op haar schouder klopt

en zegt

‘hoe gaat het schat’

of alles wordt herleid

tot schroot

in de warme schoot

waaruit ze kinderen wil baren

die met hun hoofd gesteund

in de schelp van hun handen

de ellebogen op de vensterbank

zullen staren door het raam

denkend aan hun moeder

zoekend naar haar vogels,haar vlinders en haar bijen

haar bloemen , haar bomen en haar gras

met glimlachjes en tranen

en de herinnering

aan dat meisje

dat toen amper

zestien

was

10-08-2011 om 00:00 geschreven door kwazimodo  

wereldse warmte

er hangen doodgeverfde ratten aan ’t plafond

een vaas weent om de nooit ververste bloemen

schaamteloos geknipt uit levend groen vol adem

 hier en daar en elders hoort iedereen die ’t horen wil

 de glazen gospel van  het godvergeten doemen

en de zon … verliest er zowaar het noorden bij

“ben je gelukkig?”, “ben je gelukkig?”

 dreunen stemmen rondom mij in stereo

“natuurlijk oh natuurlijk” dansen mijn hersenen mee

zie je me niet walsen met gore’s dartele dodo

de regenboogjager verschuilt zich in een vuilniszak

miss world danst op la grande bouffe in Kenia

lange glanzend naakte benen op mijn bed

terwijl  bob maar blijft  toeren met zijn “dadada”

en de maan … heeft janneke al lang gedumpt

“ben je gelukkig?”, “ben je gelukkig”

 dreunen stemmen rondom mij in stereo

“natuurlijk, oh natuurlijk’ dansen mijn hersenen mee

hartverzachtende giften puilen uit mijn portemonnee

 paardenfluisteraars, samoerais en hoeren

wenende moeders en blaffende  burka’s in de kerk

er is geen rust meer in camelot, waar de spinnen heersen

en ééns per jaar dan zijn we stil , zerk na zerk

en mars … die is ‘en avant’ en om chocolade

“ben je gelukkig?”, “ben je gelukkig?”

 dreunen stemmen rondom mij in stereo

“natuurlijk , oh natuurlijk” dansen mijn hersenen mee

er is feest van new york tot in borneo

anonieme klodders geronseld bloed kleven aan de swastika

de blinden plunderen elke etage van de  bibliotheek

de  wegen leiden naar de wouden, de zee en centerparks

er brandt nog licht in ’t kruitvat en de apotheek

en de venus schreeuwt al jaren luid krijsend om milo

het vrijheidsbeeld zwemt naar het noorden

big ben en band vechten een robbertje in trafalgar

de oranje koningin die telt haar schelpen

al de sneeuw komt van columbia , hoe bizar, hoe bizar

en de rest van het zootje sterren pinken, pinken , pinken maar

“ben je gelukkig?”,”ben je gelukkig?”

 dreunen stemmen rondom mij in stereo

“natuurlijk , oh natuurlijk” dansen mijn hersenen mee

muziek en glans en glitter

en nieuws vanuit het verzopen land kyoto op teevee

10-08-2011 om 00:00 geschreven door kwazimodo  

amber

je vindt haar niet in”vogue”

“avenue” of “marie  claire”

ze houdt van een terrasje

een kop koffie en haar ”flair”

je ziet haar nooit op party’s

of in de discotheek

ze houdt van redfield en van chopra

ze leest de halve bibliotheek

ze houdt als niemand anders

van de zon en van de zee

van new age en van yoga

en van john cleese op de tv

ze ruikt naar verse bloemen

naar honing of naar gras

mn speels gelaarsde kat

in zelfgebreide jas

ik streel haar door de haren

mn engel zonder wonderbra

en proef de naakte waarheid

onder haar zijden pyama

het haardvuur gloeit

blinkend in haar ogen

ze spreidt een deken op de grond

en enkele flarden later

zottebollen

de lady

en

de vagebond

10-08-2011 om 00:00 geschreven door kwazimodo  

lief klein scharminkel

je bent  mijn goeroe, je bent mijn medicijn

ik, de hunchback met de grote bek

 je duracell konijn

je bent mijn wekker en heel lekker

je bent mijn rechterhand

je bent mijn engel zonder vleugels

’t grootste stuk van mijn verstand

je bent mijn talisvrouw

je bent mijn totempaal

 ik de sloddervos

ging met je glimlach aan de haal

je bent m’n potje sterke koffie

je bent mijn eigen psycholoog

je bent mijn hamilton

mijn complete sorayama kataloog

je bent mijn centerfold

languit of opgerold

ik  de lanterfanter

die bij de eerste aanblik  van je smolt

je bent mijn favoriete ‘soap’-ster

onder de douche of in bad

je bent m’n schalkse amazone

m’n best bewaarde schat

lief klein scharminkel

met je rosse pagekop

je doet ze radikaal doorslaan bij me

stop na stop

lief klein scharminkel

van héél eventjes verderop

hou me tegen

of ik vreet je op

van teen tot kop

10-08-2011 om 00:00 geschreven door kwazimodo  

haat ik hen  

gevangen in de vouwen van een zwangere toekomst
 schotelen strak uitgedoste obergines
 de lekkerste vrouwen in cocktails  van cardin
 gemarineerd in parfum, bodylotion en lipstick
 snuift men geen streepje angst op de spiegel
 geketend in melodieën van déjà-vu romances
 hakken ze me ontsnapt uit de reclameborden achterna

  haat ik hen
  zal ik ze mogen
  is er geen ontsnappen aan
  hang ik ze
  schiet ik ze
  of bel ik ze op

 het strand ligt bezaaid met warme poppen geolied in dromen
 de bergen zijn strikloos verpakt in de erfenis van Von Trapp
 alle rivieren vol gezwommen met alzheimer en zalmen
 en ik staar mime-rig en met fel gekoolde ogen 
 naar haar en haren en korte kappende laarsjes
 vanonder mijn Prine's baseballpet  
         
  haat ik hen
  zal ik ze mogen
  is er geen ontsnappen aan
  hang ik ze
  schiet ik ze
  of inviteer ik ze op het bal

 de catwalks spottend besmet met glimlachende skeletten
 terwijl de titanic zinkt voor de 66e keer 
 er ligt een kerkhof van hobo's in white en in woodstock
 er is  groot tekort aan salie,rozemarijn en thijm
 de verveling vervelt en grijze serpenten sieren de muren
 net als ik mijn talenstube en de ochtend openknijp
               
  haat ik hen
  zal ik ze mogen
  is er geen ontsnappen aan
  hang ik ze
  schiet ik ze
  of plak ik ze aan de muur

 er zwerven steeds meer wolven in de stad dan rode kapjes
 assepoesters slenteren in een spiegel van wassen beelden
 een nieuwe lente raast als een hergeboorte van de duivel 
 ontbloed in centerfolds, covers en naaktkalenders op de plee
 ik klim als een breedsmoelkikker luid lachend uit mijn harnas
 laat het verblikt achter bij verbaasde gezichten in de staminee
 en rep me ijlings naar  ... ma liberté

  haat ik hen
  zal ik ze mogen
  is er geen ontsnappen aan
  hang ik ze
  schiet ik ze
  of slaap ik met ze allemaal

10-08-2011 om 00:00 geschreven door kwazimodo