Het begon allemaal gisteren nadat we onze blog aangevuld hadden. Na onze avondwandeling in het dorp, begon het tijd te worden om te gaan slapen want we moesten er weer vroeg uit omdat we een 8 uren wandeling geboekt hadden op onze gletjer, de Franz Josef. We kwamen aan de tent en hoorden zo een klein beetje geritsel in de voortent... Ineens, 2 dikke possums te voorschijn, ter grote van een kat met overgewicht. Ze hadden wat gesnuffeld en ons lunchpakket ontdekt!!Ze hadden al wat aan onze appelsien en onze kaas geknabbeld. We wilden ze verjagen maar het kon hun precies niet veel schelen.Zelfs ons gevaarlijk voordoen of van dichtbij foto's trekken hielp niet. We zijn dan maar gaan slapen met de rest van het eten tussen ons.
Om 6.30 opstaan, gietende regen, possums hebben het precies opgegeven. Helemaal klaar voor de tocht, crampons op maat afgesteld, kregen we dan toch te horen dat het weer veel te slecht was, en het risico om weggespoeld te worden te groot. Toch teleurgesteld hebben we dan maar voor morgen geboekt, maar het weerbericht voorspeld niet veel goeds. Na een taske koffie zijn we dan maar beginnen wandelen in de streek, vergelijkbaar met een regenwoud, 4 uur lang in de gietende regen, leve Belgie. Morgen opnieuw proberen, nu op possumjacht
Vorige donderdag de trein genomen. Transalpine trein nog wel! De rit is nogal de moeite, van in christchurch over het vlakke landschap, over heuvels en dan de bergen in en dit bij helder weer... Richting Greymouth, maar wij zijn onderweg afgestapt in de ' Metropolis' genaamd Arthurs pass, met een lokaal bevolkings aantal van maar liefst 38 bewoners. Er waren 3 staminees, dus da's 1 per 13 inwoners Daar iets gaan drinken was voor s' avonds, eerst moest er nog geklommen worden. We hebben de Scotts track gekozen die leide ons tot Avalange peak op een hoogte van 1833m. Eerst in het bos en daarna tussen de rotsen en zelfs over een klein beetje sneeuw, kropen we ons een weg naar boven. Dier van de dag, de Kea papegaai, de enige papegaai die in de alpen leeft, komt af op menselijke aktiviteit en bij verveling prutst hij graag alles wat van rubber is stuk. Na ons lokaal cafe bezoek, zijn we in ons tentje gekropen, naast de spoorweg, zodat we s morgens op tijd waren om onze tocht verder te zetten. Eens in Greymouth gekomen hebben we even overlegd en dan besloten om direct verder te reizen naar Franz Josef. Daar zitten we nu, camping Rain Forrest... slaapwel
Ja we hebben even de tijd gevonden om de achterblijvers wat op de hoogte te brengen van onze eerste trip richting Akaroa. We hebben een tocht gedaan die afgelegd kan worden in 2 of 4 dagen en ja natuurlijk laten we ons niet kennen en hebben we voor 2 dagen gekozen. De overnachtingen vonden plaats in shelters die zich bevonden op de track. Er waren 11 mensen ingeschreven waarvan duitsers nederlanders belgen en 1NZlander Chris genoemd ...toffe pee trouwens. Maar voor de 2 dagen track waren we maar met 5. Het begon direct redelijk stevig, ons ontbijt( botterham met choco) was nog ni goed gezakt, of we moesten daar al direct ne fameuzen berg op. Nekeer we boven waren waren we wel opgewarmd om de rest van de dag ervoor te gaan. Door weien met grazende schaapjes, dwars door bossen, langs baaien en stranden, zo zagen onze dagen eruit. Af en toe e konijntje, een reuze koe of zelfs een zeehondje dat ons vergezelde. De stekende zon verdween soms acher wat wolken, waar regen of soms hagel uit viel, dat maakt het echt kompleet. Om s avonds het zweet wat van ons liijf te weken, kon je een lekker badje pakken. Het was niet zonder schrik, want ik denk dat de plaatselijke bevolking zo de vijanden gereed maakten:shock Wij gaan nu vannacht de rode kleur op ons gezicht laten bruin worden, en morgenvroeg vertrekken we met de trein naar Arthurs pass. Maar daarover later meer...
Na een goeie 45 uur onderweg te zijn en daarvan toch zeker 26 uur in het vliegtuig te zitten, zijn we dan toch in christchurch geraakt. Door het grote slaapgebrek duurt deze tekst schrijven iets langer dan voorzien, we hebben dan ook wijselijk besloten nog gouw iets te gaan eten en ons dan voor even op te sluiten in de kamer van onze 'backpacker'. Het zonneke schijnt hier, t is hier vrij rustig en ze schenken hier ook duvel Tot 1 van dees.
Na een lange vlucht zouden we normaal moeten landen in auckland (noordeiland), waar we dan direct terug de vlieger opstappen richting christchurch op het zuidereiland. Daar voorzien we van een nachtje of 2 in een hotelleke te logeren om wat uit te rusten van de reis, wat inkopen te doen voor onderweg en natuurlijk de stad te bezoeken. Ongeveer 60km daar vandaan plannen we onze eerste wandeling van een dag of 4 in Akaroa, Banks peninsula, waar er een zeer afwisselend landschap te vinden is door de vroegere vulkaanuitbarstingen. Vervolgens hebben Michael en ik een ritje gepland met de overal geprezen Transalpine trein tot Greymouth. Onderaan voeg ik een link toe waar je info vind over de meeste belevenissen in nieuw zeeland. Vanaf Greymouth voorzien we een dag of 10 om rustig af te zakken, mount Cook , Franz Jozef en Fox glacier te verkennen. Als alles meezit bezoeken we daarna Queenstown en lake Wakatipu, wat ook zeer de moeite waard moet zijn. Wat er ook gebeurd, op 3 december is de Miford track geboekt, een 4 daagse wandeling die gezien wordt als de mooiste ter wereld en waar het vrij rustig zal zijn vermits er maar 40 mensen per dag in toegelaten worden. Hier zullen jullie al wat zoet mee zijn en wij ook! Tot binnekort! www.nieuw-zeeland.nl
Voor we vertrekken,toch nog wat tijd gevonden om een blog op te starten om geregeld iets van ons te laten horen. We zullen ons best doen om er af en toe iets op achter te laten. Ik steek er al een kaartje van het zuid eiland bij zodat jullie een beetje kunnen volgen waar we zoal uithangen.
