Inhoud blog
  • Eindelijk
  • Some anoying guy ...
  • De operatie
  • Volleybal ... the very beginning ...
    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Over mijzelf
    Ik ben Julie, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Juul.
    Ik ben een vrouw en woon in Gent (België) en mijn beroep is Studente latijn.
    Ik ben geboren op 09/08/1991 en ben nu dus 34 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: Volleybal.
    Juul
    A little bit of my life...
    03-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Volleybal ... the very beginning ...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Wat voorafging...

     

    Mijn volleybal"carrière" begon op mijn veertiende.

    Na al over aardig wat talent te beschikken, dat ik meegekregen heb van mijn ouders, en enkele trainingen gevolgd te hebben, ging mijn eerste jaar als volleybalspeelster bij de Gentse club VDK Gent Dames van start.

    Ik zat bij de Cadetten.

    Omdat ik net begon, was ik nog eens onderverdeeld in de laagste categorie, namelijk: cadetten C.

    Alles ging goed:

    Ik had een leuke ploeg. Op de woordenwisselingen na, maar die heb je bij elke vereniging wel, niet?!

    De trainingen verliepen vlotjes, en ook op wedstrijden werd ik vaak het veld op gestuurd.

     

    Echter, het geluk bleef niet duren...

     

    Na slechts 3 maanden competitief gespeeld te hebben, kreeg ik in november de eerste tekenen van wat later de subluxatie van mijn linkerschouder bleek te zijn.

    Toen had ik er geen idee van dat het ernstig kon zijn, en mijn latere "doen en laten op het volleybalveld" kon beïnvloeden.

     

    Hoe zou je het beschrijven?

    Ik neem als voorbeeld mijn aanval:

    Telkens als ik hard wou slaan, zat ik zogezegd ergens 'vast'. Ik kon moeilijk verdergaan met de beweging die ik ervoor deed. Het schokte in mijn schouder.

    In het begin had ik de morgen erna wel wat last bij het opheffen van mijn arm, maar dit ging snel over.

    Een goede maand of drie later, werd het ernstiger.

    In januari ging het eens zo ver, dat ik de morgen erna mijn linkerarm gewoon niet meer kon opheffen.

    Diezelfde pijn die ik op het veld voelde, maar dan accuut.

     

    Ik besefte ook wel dat het niet gezond was, maar stoorde me er verder niet aan.

    Toen dit vaker gebeurde, heb ik op aanraden van mijn medespeelsters, trainer, en anderen toch maar eens een dokter geraadpleegd.

    Die zei dat hij niet veel kon toen tot hij wist wat er nui eigenlijk echt aan de hand was met mijn schouder.

    Dus: wij naar het AZ Jan-Palfijn voor foto's.

    Bleek dat ik dus inderdaad een subluxatie had. (Een ander woord hiervoor is peesontsteking. Bij mij was dit net iets ernstiger: er zat een bot niet meer op zijn plaats, en er zat een scheur in mijn schouder zelf.)

     

     

    De Specialist vond dit wel degelijk ernstig genoeg om actie te ondernemen, en besloot mij te opereren.

    Een kijkoperatie werd dat dus.

     

    De uiteindelijke datum werd vastgesteld(9 mei 2006)  en Julie zat steeds meer en meer met stress...

    03-11-2006 om 13:46 geschreven door Juul  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)


    Archief per week
  • 30/10-05/11 2006

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Meer blogs