ik begin nu aan mijn derde week school, mijn spaans is nog lang niet wat het moet zijn, maar ach, het zal wel lukken zeker?
Ondertussen ben ik heel goed bevriend met de andere AFSers van Belgie, ik heb er heel veel steun aan. In mijn klas zitten ook wel supertoffe mensen, zelfs mijn councelor (degene waar je bij terecht kan als je met iets zit) zit in mijn klas!!
Dit weekend ben ik samen met mijn neefjes en met Alejandra naar Chapare, een dorpje inde jungle, geweest. Ergens deed het wel deugd zo in the middle of nowhere, maar toch miste ik de stad, mijn AFS vrienden en zelfs mijn klas :)
We zijn gaan vissen en natuurlijk heb ik niets kunnen vangen, maar 't was toch tof!! Nog een spannende wandeling gemaakt (paar keer bijna naar beneden gevallen)... Ook nog naar een park met loslopende aapjes geweest, was wel leuk. Zondagavond naar de mis in chapare geweest, en t was niet zo anders als in Cochabamba city!
Zondagnacht aangekomen en deze ochtend terug naar school vertrokken. Er komt routine in mijn leven, school, pc, spaanse les... Ik hoop dat als de spaanse les voorbij is, ik meer kan afspreken met vrienden of buitenschoolse activiteiten kan gaan doen...
6 u 45: De wekker ging af. Ik sta op en ga douchen, om half acht stipt aan tafel. Niemand te bespeuren, behalve doña Lorgia, met wie ik een steeds betere band krijg...
Ik natuurlijk op van de zenuwen en helemaal in de war wanneer mijn gastmama en papa om acht uur binnenwandelen: "Buen dia, Judith. School begint pas om half negen" Dus ik nog wat naar mijn kamer geweest en proberen rustig te worden, maar de zenuwen gierden door mijn lijf.
In de auto was ik heel stil en toen we nadien op het secretariaat zaten te wachten ook. Laura, een duitse AFSer die hier ook nog maar pas zit, was er ook, maar zij was helemaal niet zo zenuwachtig...
Na heel lang wachten werd ik naar mijn klas geleid waar er helemaal niemand was. Terug naar secretariaat gegaan en daar kregen we te horen dat ze in het oratorio een pelicula aa´'t kijken waren. Toen ik daarbinnen kwam schrok ik wel even, het was even groot als een gewoon klaslokaal, er stonden gewone plastieken tuinstoelen en een mini TV'tje. Er hingen zeer oude stoffige gordijnen voor de ramen.
Ik werd dus naar binnen gebracht en kreeg een stoel aangewezen en de meisjes die naast mij zaten begonnen direct tegen mij te praten. Twee van hen waren ook uitwisselingsstudenten, Beth van Nieuw-Zeeland en Preen van Thailand. Zij zijn hier wel al zes maanden. De klas was dus een film aan't kijken over de oorlog tussen Paraguay en bolivia voor geschiedenis, maar er zaten mensen gewoon hun gsm op te laden, te tekenen, te smsen, naar muziek te luisteren, noem maar op. Ik denk dat er 2 van de 30 klasgenoten aan't opletten was...
Daarna was het pauze en werd ik al goed rondgeleid door Beth en Andrea. Blijkbaar moet je dus je eigen wc papier meenenemen naar de wc, maar ik hoop dat ik nooit moet gaan, want de wc is heel vies. Toen de pauze gedaan was hadden we een speciale les over gekke mensen, of dat is toch wat ik er van begrepen had. Daarna was het Engels en ik moest al meteen vooraan in de klas gaan staan en mezelf voorstellen in het Engels. De leerlingen moesten (VOOR PUNTEN!!) vragen stellen in het Engels aan mij. Ik vond dit nog wel grappig... Daarna begon de lerares te zeggen dat mijn engels waarschijnlijk beter was dan het haare ( no doubt ) en dat ik daarom dus ipv engels spaans moet leren... Ze gaf Beth, Preen en mij al direct de opdracht tegen volgende les in het Spaans een voorstelling te geven over de typische boliviaanse dansen, dat wordt nog leuk!!
Daarna was de school gedaan en ondertussen was ik al door Beth en Preen meegevraagd om te gaan lunchen. Yoly gebeld en die vond dat goed. Dus gingen we lunchen in cine center dat vlak tegenover onze school is. Heel goed geamuseerd en veel gelachen. Om half drie belde Beth een taxi voor mij en toen nam ik voor de eerste keer alleen de taxi. Ik was helemaal aan het freaken, want ik ken natuurlijk de weg nog niet goed genoeg om te weten of hij juist aan het gaan pas. Pas toen we in mijn straat waren was ik gerust. Toch sloeg de taxi chauffeur erin fout te rijden dus ik in mijn beste Spaans: "alla, si, aqui arriba, izquierda, si, mas recto, aaaaaaqui, gracias!!" Ik ben voor zes bolivianos thuisgeraakt, dat is minder dan een euro!!
Toen ik thuiskwam werd ik natuurlijk direct uitgehoord door mis primos. Daarna naar de spaanse les, zeer tof. Tijdens onze pauze zijn we naar een winkeltje verderop geweest en het was echt gezellig! Terug thuis nog wat tv gekeken met een duitser wiens grootouders hier wonen, en met Javier en Gordo. Was heel grappig en gezellig. Daarna veel te laat gaan slapen.
!!Wel, jullie verwachten nu waarschijnlijk een verslag van mijn eerste schooldag en mijn tweede... voorlopig krijg je dat nog niet, maar ik zeg al dat het allemaal heel goed is meegevallen...
Ik zal eerst wat vertellen over mijn leventje hier.
Ik woon in een zeer groot huis, mijn gastbroer zijn kamer heeft zelf twee verdiepingen, en binnen een maand krijg ik zijn kamer met persoonlijke badkamer. Wij hebben hier drie douches, maar je kan niet tegelijk douchen, want dan wordt het water koud. Er zijn vier wc's, maar het wc-papier moet in een vuilbakje, want de leidingen zijn niet sterk genoeg.. (wat een tegenstellingen)
We hebben ook twee honden, van wie ik steeds minder schrik heb. Er zijn hier ook vier auto's, waaronder een jeep, een station wagen en twee minicoopers!! Wat een rijkdom!!
Mijn familie hier is zeer lief, vooral de meid Doña Lorgia! Jammer genoeg ga ik hen drie weken niet zien...
Een paar typische dingen van hier zijn dat er heel veel bubbeltjes op de wegen zijn. Het grappige is, dat de auto's hier precies zonder regels zijn en ze reiden hier heel snel, voor overstekende mensen stoppen ze hier niet, maar voor die bubbeltjes wel, echt vreemd!!
Als je iemand kent en die tegenkomt is het hier heel normaal die een kus op de wang te geven, Als die vrienden bijheeft die jij niet kent, geef je die vrienden ook een kus. Nog iets wat hier vaak gedaan wordt is verkleinwoorden gebruiken, ze zeggen achter alles -itos, -ita...
Nog iets wat wij in cochabamba hebben is een standbeeld van Jezus: El Cristo! Een gelijkaardige als in Rio, maar de onze is groter!! :) Die staat op een berg en waakt echt over de stad. Binnenkort hoop ik er met vrienden naartoe te gaan en dan zal ik foto's nemen van el cristo en de stad en die op mijn blog zetten!
Tot binnekort!! Dan zal ik over mijn eerste schooldag vertellen..
opgestaan, met veel zenuwen, gaan douchen... Mijn spullen samen genomen en naar beneden gegaan, alleen doña Lorgia (de vrouw die voor het eten zorgt) was er. Een beetje gegeten, maar niet veel.
Yoly en Xavier kwamen naar beneden rond half en dan zijn we samen naar school vertrokken. Ik heel stilletjes natuurlijk.. Daarna kwamen we bij de directrice en ik moest mijn dossier afgeven. Ze gingen vergaderen en bespreken of ik mocht komen, omdat ze al andere AFSers hadden aangenomen, maar geen enkele die ik ken...
We zijn dan maar terug naar huis gereden en ik heb een heel rustig dagje gehad, veel op mijn blog kunnen schrijven, en een chatsessie met mijn broer, dat deed deugd. 's Middags kwam Carla Andrea eten en nog wat met haar gepraat (in het Spanglish, Spaans met Engels gemengd, mijn spaans is nog te slecht en ik versta nog lang niet alles...)
Om 17 u 00 eerste spaanse les, 't was eigenlijk nog wel heel leuk, zeker omdat ik alle andere AFSers terug zag! En stiekem was ik bij een van de beste, maar dat komt omdat mijn zus me heel veel woorden leert. Jammer genoeg gaat ze weg. Deze woensdag vertrekken mijn mama en zus naar de USA, ik mag niet mee. (een week later vertrekken papa en broer) Dus ga ik bij mijn tante en nonkel wonen, bij mis primos: Alejandra, Maria Fernanda en de tweeling Sergio en Diego. Ik vind dit niet heel leuk, maar ja, niets aan te doen... 22 Augustus zullen zij terug komen, dus ben ik bijna een maand bij mijn tante en oom, in iedere geval langer dan ik hier ben, vreemd vreemd...
De Spaanse les was gedaan om 19 uur, naar huis gegaan, TV gekeken met primos en gegeten. Om 22 u 30 terug met zenuwen in bed gekropen, want intussen had ik het nieuws gekregen dat ik aanvaard was op Laredo, als enige Belg van AFS...
Opgestaan met massa's zenuwen (ja er zitten west-vlamingen in mijn omgeving ;) ) MORGEN SCHOOL, en ik wist nog niet eens zeker naar welke school ik zou gaan... waarschijnlijk Instituto Eduardo Laredo...
Terug wat rondgehangen met neefjes en nichtjes. 's Avonds naar de mis gegaan, ik had mij dat helemaal anders voorgesteld. De mis begon om 19 u 30, we kwamen aan rond 20 u 00. De deur staat heel de tijd open (zoals het eigenlijk hoort) en je komt binnen en gaat ergens zitten. De kerk zat redelijk vol dus gingen wij vanachter staan. (wij= mis primos, Cami y yo) Het is eigenlijk gewoon zoals bij ons, zitten rechtstaan zitten rechtstaan zitten... op een gegeven moment gingen ze ook op hun knieen zitten, ik deed dit dan maar mee, uit respect. Bij de communie krijg je de hostie ook rechtstreeks in je mond.
Daarna gingen we elkaar LA PAZ (de vrede) wensen, dit deden we aan iedereen die we kenden, dus als die aan de andere kant van de kerk zitten, dan moet je de kerk helemaal doorkruisen om hen een zoen te geven en LA PAZ te zeggen... De mis was natuurlijk in het Spaans, maar het grappige was dat de pater een zwarte man was... Ik verstond er niet veel van, maar al bij al viel het goed mee. Ik ga zeker nog een paar weken meegaan.
Daarna deden we nog inkopen (om 21 u 30!!) en daarna bespraken we hoe ik naar school zou gaan, terug heel veel zenuwen. Alles voor school klaargelegd, alarm om 6 u 45 gezet en gaan slapen.
nog de volle elf maanden. Samen met primos ontbeten. Drukke boel, en als die allemaal Spaans praten tegen elkaar op hun tempo, versta ik het nog niet...
Daarna zijn we (Cami, Xavier en ik) een simkaart gaan kopen en laten registreren. Wat een gedoe zeg, dat kon niet op mijn naam dus op naam van mijn broer gedaan...
's Middags zijn we gaan eten bij de Mendez-kant van de familie, waarmee mijn gezin hier presies een minder goede band heeft. Ook wel toffe mensen en redelijk geineresseerd...
Terug naar huis, naar primos. Voetbal gaan kijken. Een Amerikaans vriendinnetje van Cami. Een heel tof meisje, ze woont hier nu al drie jaar en kan zeer goed spaans, maar ja, die tijd heb ik niet... Daarna taxi gebeld en met 8, ja u leest het goed 8, in een geitje naar Cocha city gereden. Daar in een gezelliug, maar primitief ding een hotdog gegeten! Hier doen ze echt alles tussen een hotdog: worstje, mayo, ketchup, cocktailsaus, sla, tomaat, minifrietjes...!! Heel lekker. Het leuke was dat ze toen we binnenkwamen juist Hey Jude van The Beatles speelden, en mijn zus hier noemt me Jude... :) wat een toeval!! Daarna terug naar La Casa de lábuela, maar dit keer wel met twee taxi's!!
Dan met Maria Fernande (nicht die naar Duitsland is geweest met AFS) en drie van haar vriendinnen gaan feesten. Da's hiuer echt grappig, het is bijna verplicht hoge hakken te dragen en zware make up. Ik had me gewoon opgemaakt en toen ik aankwam bij Maria Fer wou haar mama mij nog meer schminken. Ik liet haar dan maar doen. Nog een grappig weetje, bijna alle meisjes droegen hakken van 12 cm ofzo, ik vijf en nog was ik groter dan hen!!
Het was een tof feestje met leuke muziek en een goede sfeer, en er wilden zelfs jonengs met me dansen, want ik ben blond en heb "bright blue eyes"volgens hen hier... Om 3uur 30 was ik thuis, zeer laat vind ik dat, maar Yoly (gastmama) zegt dat ik met mijn nicht naar huis moet komen, dus dan doe ik dat he ;)
Terug alleen opgestaan, de trap was pas gekuist en te glad om naar beneden te gaan dus voor de TV ontbeten. Daarna kwam Camila en hebben we samen alle vragenlijsten overlopen, ik mag echt heel veel en moet bijna niets! Echt vreemd...
's Middags zijn we terug gaan eten in Tuesday met Daniela en een ander meisje dat naar Amerika vertrekt binnenkort... Daarna samen gaan poolen, was wel grappig, want we konden er alle vier niets van...
Naar huis gereden en daar met primos gaan paintballen, 't was echt grappig en leuk! Ik ben een keer serieus geraakt en heb nu nog altijd een blauwe plek ter grootte van een tenisbal, al een geluk is het maar op mijn been...
Toen we terugkwamen zijn we thee gaan drinken bij abuela en daarna neer het park (=pleintje met klein voetbalveldje) gegaan en terug voetbal gekeken. Ze doen hier presies niets anders...
Daarna gaan slapen, terwijl primos nog een film kwamen kijken. Daar was ik gewoon te moe voor...
Langer kunnen slapen dan andere nachten, ik voel me al wat meer op mijn gemak in dit huis... Terug samen met Cami ontbeten en opnieuw wat woorden en uitdrukkingen geleerd!!
's Middags kwamen abuela en abuelo Olmedo (dus langs de kant van de vader) eten, Gordo (mi primo favorito, die in San Fransisco woont en op bezoek is nu) en zijn mama kwamen ook. Gordo betekent eigenlijk dik in het Spaans, maar Gordo is niet dik. Da's gewoon zijn bijnaam. Zijn echte naam is Jean Andre. (hier uitgesproken als zjanandree) Het was wel gezellig en ik verstond hier en daar zelfs een woord!!
Daarna naar de farmacia geweest, ze verkopen alles wat ze in Belgie ook hebben, alleen in het klein. Dat is echt een miniwinkeltje!
Daarna een nieuwe GSM gaan kopen..
Terug naar globos geweest en daar een ijsje gegeten met Cami, Carla Andrea en Branko. Branko wou kadoo'tjes kopen voor zijn liefje, want ze waren bijna een maand samen, echt schattig!
Daarna ging Carla weg en kwam Javier. Eerst vond ik hem maar raar. Ze vroegen heel de tijd: "Que quieres hacer?"dus ik: "no se, que podemos hacer? ën dan deden ze wat raar. Uiteindelijk zijn we in cine center iets gaan eten en werd het nog heel tof!!
Daarna naar de andere kant van de stad gereden om in een goedkopere cinema een film te gaan kijken. Daniela, een tof meisje, en haar twee broers waren daar ook bij.
Toen we thuis kwamen nog iets gegeten, nog wat TV gekeken met Cami en gaan slapen.
Terug eenzaam opgestaan, gewacht op Camila en daarna samen ontbeten... Terug TV gekeken en gedouchet. Daarna heb ik een heleboel woorden geleerd, Camila doet echt haar best.
's Middags kwamen Yoly's ouders eten, heel belezen mensen. Ze waren ook al in Belgie geweest en praatten een beetje Engels en Frans.
Na het middageten terug op bezoek geweest bij nichtjes en neefjes. Niet echt iets nuttigs gedaan.
Daarna zijn we langs een vriendinneteje van Camila geweest, Michelle. Daar hebben we een film gekeken en gegeten. (lasagna en noodles!! :p ) Was wel leuk, en door de spaanse ondertitels leerde ik ook nog een beetje Spaans...
Naar huis gegaan en met Camila nog wat muziek geluisterd en daarna gaan slapen.
woensdag 21 juli:
Wakker geworden door het gekraai van een haan, ik waande me even in Ranst ;)
In het Spaans Geronimo Stilton beginnen lezen. Met een woordenboek en hetzelfde boekje, maar dan in het Engels ernaast lukte het wel...
Tijdens het ontbijt vertelde Cami me over de tijd toen ze in Spanje woonde, dat ze bijna elke dag weende en haar neven en nichten heel hard miste. Ik kreeg er zelf heimwee van...
's Middags zijn we met alle neefjes en nichtjes (primos) bij oma (abuela) gaan eten. Iets typisch Boliviaans: frietjes (?) met een saus met daarin chorizzo en stoofvlees... (klinkt niet Boliviaans, toch?)
Daarna met Cami naar tandarts geweest. Het was er wel proper maar toch anders dan hier...
Spaanse test gaan doen, en alle AFS'ers starten allemaal op hetzelfde niveau: vanaf maandag 26 juli: Spaanse les van 17u00 tot 19u00, elke weekdag voor een maand lang. Eigenlijk vind ik dit wel goed, zo kan mijn Spaans verbeteren...
Daarna terug voetbal gaan kijken en ze waren maar aan't zagen dat ik moets mee doen: "t's in your blood, you're from Belgium" (logisch?) Uiteindelijk toegegeven en meegespeeld en zelfs gescoord!!
Daarna gaan eten en naar abuela gegaan. Nog iets grappigs meegemaakt: mijn oma heeft (zoals iedereen hier) honden. Twee superenge, grote, die overdag opgesloten zitten en dan zo'n minihondje. Nu, ik was een chupete (lolly) aan't eten en ineens viel die. Was dat toch wel recht in de staart van dat hondje zeker, Camila heeft het er nog redelijk makkelijk uitgekregen, maar ik hoop dat dat toch geen tweede keer gebeurt... :) daarna gaan slapen.
wakkerworden in een vreemd bed in een vreemd huis, bij vreemde mensen, heel raar! Wist niet wat te doen, omgekleed gewassen, al mijn moed verzameld om naar beneden te gaan... En daarr was niemand, Yoly en Javier waren gaan werken, maar waar de rrest was, wiat ik niet. In hun kamer niet, want ik had in Camila haar bed geslapen...
Dan maar terug naar boven,, naar de logeerrkamer die tijdelijk mijn kamer is.. mijn spullen gaan uitladen, na een tijd kwam Cami me roepen, en hebben we samen ontbeten. Zij nog helemaal in pyama enal. Daarna tv gekeken op een van hun vier tv's...
Allebei gedouchet en toen heeft Guille ons met de JEEP (een van de vier auto's...?) naar een restaurant gebracht en daar met de familie gegeten. Heel die tijd verstond ik nog niet veel van Spaans...
Daarna nog op bezoek geweest bij familie en vele honden moeten passeren... :s Mijn oma hier, of abuela, is zeer lief, ze zei de hele tijd tegen mij: "ooh, mi bonita..."
Daarna met nichtje Alejandra en Cami een ijsje gaan eten in globos. Daar waren twee vriendinnetjes van Cami, toffe meisjes, maar verstond hen nog niet goed...
Met de JEEP terug naar Camis huis, en daarna op 't pleintje dat zij park noemen voetbal gaan kijken... Daarna gegeten en gaan slapen.
ik zit nu op mijn gastzus haar computer en in haar kamer, ze is gitaar aan't spelen, want seffens komt haar leraar!
Iedereen was heel zenuwachtig toen we naar cochabamba vertrokken, onze magen lagen allemaal overhoop. Jammer genoeg kon de piloot ook nog niet goed vliegen en hebben Marieke en Berdien, toevallig de twee naast wie ik zat, overgegeven, hip hoi!
Toen we aankwamen op de luchthaven stonden alle gastouders op ons te wachten, superspannend! Mijn familie nam me direct mee uit eten, want dat is een gewoonte op zondag... Het was zeer lekker. Toen we aankwamen bij het huis kreeg ik direct een rondleiding. Daarna hebben Camila en ik tv gekeken, met spaanse ondertitels, ik ben ook beginnen lezen in een boekje van geronimo stilton in het spaans. Lezen en begrijpen zo, valt goed mee, maar de familie is geweest en toen zij spaans praatten, verstond ik er niets van... :) overmorgen heb ik al een spaanse test, om te zien op welk niveau ik mag starten met les, ik denk niveau nul. Intussen krijg ik wat tijd om uit te rusten, moet donderdag pas naar school. Ik ga naar de kunstschool (La Redo) en Camila zegt dat daar ook veel AFSers zitten, ik hoop het stiekem wel :p En ze dragen er geen uniform! Ben heel benieuwd!!
Groetjes, Judith!
PS: ik probeer dit allemaal zo positief mogelijk te laten klinken, maar ik heb ook wel mijn moeilijke momenten hoor :) die zijn gewoon niet boeiend genoeg :p en niet de moeite waard om zorgen over te maken :p
Om Judith een beetje extra tijd te geven om te wennen (vooral aan het qwerty-klavier :)), post ik hier de enkele korte berichtjes die ze ondertussen naar ons heeft gestuurd. Zo snel als mogelijk pakt zij de draad weer op om jullie verder op de hoogte te houden van haar avonturen. Een niet onbelangrijk detail is dat het in Bolivia 6 uur vroeger is dan bij ons.
Ann (mama)
La Paz : 17 juli
Heej daar!
Het is hier nu twintig voor twee! zit nu met Eva (een keitoffe die ook in Cochabamba zit!! :)) op Maren haar computer in het hotel in La Paz. (drie sterren!) Ik wou even iets laten weten, want wij hebben hier natuurlijk geen bereik. Deze voormiddag naar de dokter geweest. Bloed laten trekken enzo, "todo es muy bien!" :) morgen om half één kom ik aan bij mijn familie daar! wel stress hoor ;) maar hier en nu is alles ok! het eten is echt lekker! Zijn juist naar zo'n typisch eetplaatsje geweest en ik heb geen last van mijn darmen of maag ofzo,zelfs niet van hoogteziekte! We kwamen hier 's morgens vroeg aan, 't was nog donker en 't was echt mooi toen, echt zo in een vallei met allemaal lichtjes! :)
als ik meer tijd heb, zet ik dingen op mijn blog en stuur ik nog wel iets ;)
X, Judith!
Cochabamba : 19 juli
Hoihoi,
Ik ben heel goed aangekomen, zijn direct gaan eten en 't was echt lekker vlees! Gastbroer en gastzus praten heel de tijd engels met mij... maar cami is briefjes aan't maken met spaanse woordjes op, ze is nu aan't bellen met een vriendinnetje 'k versta er niets van. En ja, mijn blog,,, daar heb ik eigenlijk nog geen tijd voor gehad... :s en da's hier een qwerty klavier dus iets typen duurt uuuuuuuuuuren!!! De familie is juist dag komen zeggen, en ik geef toe dat ik mij eem beetje "lost" voel. De honden zijn wel ok, denk ik. Het is hier nu vijf voor zeven, maar 'k ga seffens slapen, ben echt doodmoe.
Na een supervermoeiende vlucht kwamen we aan in La Paz, een supergrote, maar best wel mooie stad! De eerste dag hebben we alleen gegeten en geslapen. De volgende ochtend moesten we al om 6 uur 30 opstaan om naar de dokter te gaan!! Daar werd er bloed genomen om nog maar eens onze bloedgroep te bepalen, ook hadden we een X-Ray nodig, niemand weet waarom. We zijn ook langs de tandarts geweest en moesten pipi doen in een potje.
Daarna zijn we in een typisch tentje gaan eten, saltenas enzo, echt lekker. In de namiddag dan hadden we onze orientatie. (sorry, een trema staat niet op dit klavier...) Daarin bespraken we onze verwachtingen, ...
Toen hebben we nog prachtige foto's getrokken die ik er nu probeer op te zetten. het spijt me als de kwaliteit niet zo goed is...
daarstraks ben ik afscheid gaan nemen van mijn bomma. 'k Had het wel eventjes moeilijk toen. Morgen is het zover, om kwart na vier vertrekken we hier naar de luchthaven, waarschijnlijk niet bijster goed uitgeslapen... :)
We hebben nog steeds het adres van mijn gastfamilie nog niet gekregen, maar eergisterenavond heb ik in het Engels met mijn nieuwe zusje gepraat (in bijlage een foto van haar, echt een mooi meisje ;) ), en het ziet er echt een heel toffe familie uit(foto in bijlage)! Ze zei dat het zeer lieve honden waren en dat haar vader de honden heel graag zag, dat ze dacht dat hij hen liever zag dan haar en haar broer. Wat een grapjas toch! De eerste maand zal ik met haar een kamer delen, maar ik zit niet op dezelfde school. Ze twijfelen nog tussen Maryknoll (een nonnetjes-school, supergrappige naam!) en een soort kunst-school. Ik heb al lichtelijk mijn voorkeur voor deze laatste geüit. ;)
De zenuwen gieren door mijn lijf. Ergens ben ik heel bang, maar ergens kan ik niet wachten tot ik er ben.
Mijn valies is gepakt, ik heb juist twintig kilogram, maar mijn handbagage weegt te veel. We zijn natuurlijk niet slim geweest om als cadeautje voor mijn gastouders boeken te kopen. Toch zijn het echt wel mooie boeken hoor! :D één over België en één over Antwerpen, en dan nog een blikken doosje Antwerpse handjes, maar wel in koekjesvorm, omdat ze anders zouden smelten..
Voila, dit was mijn laatste berichtje vanuit la Belgica. Tot volgende keer!
ik kreeg juist een mailtje van iemand uit Bolivia, bleek het toch wel mijn nieuwe mama te zijn?! :D
Mama heet Yoly Mendez en papa heet Javier Olmedo. Ze zijn 41 en 46 en hebben twee kinderen. De oudste, een jongen is 18 en vertekt in augustus naar de VS om daar universiteit te volgen. Hij heet Guillermo. Camila is de zus en zij is bijna 17. Beiden houden zij van muziek, net zoals ik. De mama klinkt superlief en ze praten allemaal vloeiend Engels.
SUPERPOSITIEF DUS! alleen één klein minpuntje, ze hebben twee honden en ik ben daar doodsbang voor...
Nu ja, ik heb nu eindelijk een gastgezin en er contact mee, dus ik ben wel blij!
Nog wat nieuws: ze wonen in Cochabamba, gelegen in een vallei op een hoogte van ongeveer 2500m. Er zijn meer dan 800 000 inwoners, dus eigenlijk nog wel een metropool. Ik heb ook gelezen dat het de stad van de verse groenten is, dus dat is ook wel keigoed! :)
ik heb er mij wel bij kunnen neerleggen. Het heeft allebei z'n voor- en nadelen. Alleen weet ik nu dus niets over dat gastgezin. Ik kom onwetend in Bolivia aan; wat het wel extra spannend maakt. Misschien ben ik nog een keer van gastgezin veranderd, wie weet?!
Ik besef dat het eigenlijk helemaal niet uitmaakt waar je zit, maar dat het de mensen zijn die een groot deel van de ervaring maken. Dus dan zit ik liever in La Paz bij leuke mensen, dan bijvoorbeeld in Sucre, bij stomme mensen. (Dom voorbeeld, maar ja.)
Van zodra ik iets meer weet, laat ik het weten ;)
Ik ben nu bezig met het maken van een valies. Toch wel gek om dingen voor een heel jaar mee te moeten nemen.
Gisteren ben ik mijn visum gaan halen. Dat is eigenlijk gewoon een blad met wat stempels op, dus wij dachten ah, dat gaat al klaar zijn, maar niets was minder waar. Alles moest nog ingevuld en geplakt en bestempeld worden, een beetje op z'n Boliviaans dus ;)
Ik hoop dat ik snel iets kan posten, maar ik denk dat het volgende keer vanuit Bolivia zal zijn ;)
slecht nieuws, allee voor mij toch. Naar 't schijnt is de familie Delgado-Cortez verhuisd en niet in staat een student op te nemen. Ja, die roze dromerige zeepbel is wel doorprikt dan. Ik wilde heel, heel graag naar Sucre gaan. Ik was zo blij dat ik daar zat, en nu blijkt het toch niet door te gaan. Redelijk typisch dat dat mij overkomt. Ik zou nu in La Paz terecht komen, de enige stad waar ik eigenlijk liever niet wilde zitten. Ik zou bij een gezin belanden die zelf hun tweeling wegstuurt en dus plaats voor 2 studenten hebben. Er is bij hen al een Duits meisje van 16 geplaatst en ik zie dat wel zitten, maar uit wat ik allemaal over La Paz gezien en gehoord heb, vind ik het toch niet zo'n leuke stad als Sucre. Dit is dus wel een zware teleurstelling. hieronder een foto van La Paz.
Het is nu dus vooral afwachten wat er gaat gebeuren. Pure stress dus, en niet zo'n leuke stress.
ik heb nog steeds mijn dossier niet gekregen, en aangezien het vertrek nadert is dit dus wel extra spannend! Op sommige momenten begin ik toch wel mijn twijfels te krijgen, het is een grote stap, helemaal alleen naar een land waar je niemand kent en een taal die je niet spreekt.... Maar ik denk dat dit wel normaal is.
In tussuntijd ben ik nu ook bezig een soort 'logboek' te maken. Hierin komen dingen (het atomium, frieten,...) en gewoonten die specifiek bij België horen. Ook foto's van mezelf met vrienden en familie. Dit kan leuk zijn voor mijn gastgezin om te zien hoe het hier bij ons eraan toegaat... (ik heb er ook een foto van Herman van Rompuy bijgestoken, omdat hij nu zo belangrijk aan het worden is in Europa, en dat voor een Belgische mijnheer! ;) ) Hieronder zie je een paar voorbeeldfoto's! Ik hoop dat ze het leuk zullen vinden.
Hopelijk weet ik maandag meer over mijn gastgezin, van zodra ik iets weet, stel ik jullie op de hoogte ;)
ik ben Judith en vertrek 15 juli voor een jaar naar Bolivia. (met AFS) Ik zal jullie via mijn blog zo veel mogelijk op de hoogte houden van al mijn belevenissen, indien deze de moeite waard zijn natuurlijk.. ;)
Ik ben heel benieuwd hoe het daar zal zijn. Ik weet sinds deze week vrijdag wie mijn gezin is en waar zij wonen, meer informatie krijg ik waarschijnlijk deze week. Mijn gastpapa heet Luis Delgado (een redelijk typische naam vind ik) en is ingenieur. Mijn gastmama heet Maria Cortez en is huisvrouw. In Bolivia krijgen de kinderen de achternaam van hun mama én hun papa dus heten zij Delgado Cortez. De oudste dochter heet Anahiz en is geboren in 1992, daarna volgt Alejandra, die geboren is in 1993 en de jongste heet Daniela en zij is geboren in 1995. Ik ben wel blij dat het leeftijdsverschil niet te groot is. Wie weet kan ik zelfs met hen naar school gaan! Zij wonen in Sucre, de officiele hoofdstad van Bolivia, hoewel steeds meer belangrijke functies naar La Paz aan het verschuiven zijn... Sucre is de 6de grootste stad van Bolivia en telt 209 000 inwoners. Het is vooral gekend om zijn witte huisjes in koloniale stijl. Sucre ligt in een vallei op ongeveer 3000 meter hoogte en het is omgeven door bergen. Persoonlijk vind ik het een heel mooie stad en ben ik blij dat ik daar zit. Ik zal door de hoogte ook geen pilletjes tegen malaria moeten nemen. (Oef, ze zeggen dat je daarvan kan beginnen hallucineren ö)
Van zodra ik meer weet over mijn gastgezin, zal ik dit ook op mijn blog zetten :) Groetjes, Judith
Ik ben Judith
Ik ben een vrouw en woon in Deurne/Antwerpen (België) en mijn beroep is voorlopig nog niets.
Ik ben geboren op 16/02/1993 en ben nu dus 33 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: cello spelen, toneel, bezig zijn met mensen, terrasjes doen ;), .
Hoi allemaal!
Hey allemaal,
