Na de vermoeiende vlucht naar Moskou werden we op de luchthaven opgewacht door Sergei, die ons naar het studentenhuis voerde. De eerste indruk van Moskou is er alleszins geen om vlug te vergeten. De kilometerteller van het mercedes-minibusje deed het niet, en Sergei moest als een echt Rus de auto opstarten, nl. door twee draadjes met elkaar te verbinden, zoals je ziet op tv. Nadat we de indrukwekkende Leninski Prospekt hadden afgereden, vertraagde Sergei plots. Midden op de weg lag een bewegingsloze man, die hoogstwaarschijnlijk was aangereden. Wij reden natuurlijk gewoon door, een ambulance was nog nergens te bespeuren. Aangekomen op het studentenhuis begon de Russische stoelendans al. 'Jullie staan niet op mijn lijst, er is geen kamer voor jullie'. Stefanie en ik kregen uiteindelijk toch een kamer. Stefanie bij een paar Koreanen, ik bij twee Brusselaars die ook een goed mondje Nederlands spreken, Simon en Nicolas. Op het vliegtuig hebben we bijna niet kunnen slapen. Het rook er dan ook een beetje naar kots, nadat een te zelfzekere Rus net naast onze zitjes het bewustzijn had verloren en uiteindelijk twee zakjes had ondergebraakt. We konden op het studentenhuis slechts een uurtje of twee slapen, want om 9u30 moesten we alweer bij een andere mevrouw zijn die voor ons een afspraak regelde op de universiteit. Daar gingen we dan ook naartoe. We wachtten Stien en haar vriend Massimo op aan het metrostation Park Kulturi. Aangekomen op de unif, mochten we van de bewaker niet binnen tot ze ons kwamen halen, want we hadden geen pasjes. Ik heb de indruk dat ze hier overal bewakers hebben. In banken, de universiteit, private parkings,... overal zit er wel één of andere luie Rus niets te doen. Op school hebben we dan de voorbereidingen voor de administratie wat gemaakt en dat was het dan... Voor de rest waren we veel te moe om zinnige dingen te doen, behalve een modempje kopen voor de pc en een nieuwe sim kaart.

28-09-2009 om 18:48 geschreven door jochen