Hallo, hier zijn we weer na een dag onderbreking. We zaten gisteravond immers zonder internet en dat scheelt een slok op de borrel... Ondertussen zijn we weer een land verder en zitten we in de hoofdstad van Beieren, Munchen, in een moderne en ruime jeugdherberg. We kwamen hier pas om 21 uur aan, na een lange dag met 80 km fietsen en heel wat meer kilometers trein, namelijk van Basel naar Munchen (7 uur trein). En in een donkere stad zoeken naar een jeugdherberg heeft ook iets. Gelukkig toonde een jonge Spanjaard ons te weg... En daarnet aten we nog iets in een Italiaans restaurant...Europa leeft :-)
Ook gisteren konden we genieten van de unieke combinatie trein-fiets. Het heeft wel iets als je om 7.3O uur tussen de forensen staat met een zwaar beladen fiets in een overvolle wagon omdat de trein gehalveerd is qua aantal wagons. Ook fijn is je fiets twee keer uiteen te halen , in een zak te stoppen en nadien weer ineen te steken, bijvoorbeeld omdat je van de Gare du Nord moet fietsen naar de Gare de Lyon.
En neem dan Cernay (het vroegere Senheim). Ons gereserveerde hotel was pas om 18 uur open. Door het late uur en de foutieve informatie van de bediende reden we een heel stuk de Grand Ballon naar omhoog, en dus vonden we de kazerne van vader niet terug. Wel zagen we een indrukwekkend soldatenkerkhof uit de tweede wereldoorlog, met hoofdzakelijk Franse soldaten en ook veel graven met Arabische opschriften...
We moeten dus zeker nog eens terugkeren om de sporen van vader Juul beter te kunnen opzoeken, misschien dan wel met de auto, dat gaat vlotter.
Vanaf nu is enkel de fiets onze trouwe gezel , maar daar zijn we niet rouwig om.
O ja, we zijn er nog niet in geslaagd om foto's op de blog te plaatsen. Ze zijn te groot, hebben te veel pixels enz. We zouden eens wat meer tijd moeten hebben ... Druk, druk, druk :-)
Ziehier dan nog enige citaten uit het verslag van vader Juul :
-Eén maand zijn we in Sennheim geweest, en die kan aanzien worden als een sportkamp...
-Ook heb ik opgemerkt dat je met de Franse taal alles kon krijgen , terwijl het Duits weinig bijval had...
-Om tien uur in de voormiddag waren we vertrokken ,met als eerste halte Mulhouse...
-Ik moet mijn reis voortzetten naar het grote München, waar we op een avond aankomen en er de hele nacht blijven staan. Daardoor konden we van de stad natuurlijk niet veel zien, behalve de zwarte schaduwen van de machtige torens en het imposante stationsgebouw.
-Zo dwarrelen mijn gedachten op dat ogenblik dooreen tussen beelden van onheil en verwoesting enerzijds en het vredige heimatbeeld dat ik verlaten had anderzijds.
Gelukkig leven wij in vredestijd.. morgen fietsen we richting Salzburg, en overnachten in de buurt van de Chiemsee.
Oostenrijk, here we come !
Net als vader zetten we koers naar Graz. Hij deed er met zijn compagnie zeven dagen en nachten over...per trein. Wij zullen er normaal 6 dagen over doen ... per fiets.
Cross fingers !
|