Morgen rond 12 uur hebben Koen en ik afgesproken aan het (ondertussen zwaar gerenoveerde en onherkenbare) huisje van meter Beek in 'de koemme' (=dorpskom) van het pittoreske dorpje Mollem (tussen Merchtem en Asse gelegen). Normaal eten we dan onze boterhammen op in het café 'bij den Blaan' (=de blauwe), een herberg die er al was in vaders tijd. Hij vertelde het hilarische verhaal dat een jongen van het dorp met zijn fietsje de trapjes van het café (die zijn er nog altijd)afreed, de straat over en recht de kerk binnen...
Daarna fietsen we (vermoedelijk tegen een gezapig tempo gezien de warmte) naar Leuven, waar we in de jeugdherberg overnachten.
Ondertussen heeft mijn immer alerte zus Annemie, die zich intensief met het strafdossier van vader heeft bezig gehouden, mij gewezen op enkele fouten in mijn tekst van gisteren. Aangezien de geschiedenis haar rechten heeft zet ik hierbij die onjuistheden recht, met dank aan mijn zus. Vader werd niet veroordeeld tot levenslange dwangarbeid, wel tot levenslange hechtenis. Hij kreeg geen amnestie (een politiek zwaar beladen term, nog altijd), maar werd voorwaardelijk in vrijheid gesteld. Volledig eerherstel volgde pas in 1963 (!), dus bijna 20 jaar na de oorlog...
Ziehier een fotootje van vader met enkele vrienden in oorlogstijd, genomen in Shitomir (Oekraïne) in juli 1943. Je vindt hem onderaan. Bovenaan zie je de 'lange Van Rossem', die vader het leven redde tijdens de aftocht richting Duitsland.
Nog een fijne avond !
|