"Voor ons mensen is de toekomst een gesloten boek." - Willem Elsschot
23-12-2010
De schaduw van de wind
DE SCHADUW VAN DE WIND
Wat een prachtig boek! Ik zit nog maar aan pagina 333 van de 543, maar ik vind het nu al een super goed boek! Ik postte meer dan een maand geleden op mijn blog dat ik in De schaduw van de wind was beginnen te lezen en nu zit ik nog maar net over de helft van het boek. Dit komt niet omdat het zó dik of zó moeilijk is, maar door het vele werk voor school en de examens heb ik het boek al 2 keer moeten laten verlengen omdat ik geen tijd meer had om verder te lezen. Maar op basis van wat ik tot nu toe heb gelezen, vind ik het al zeker een aanrader. Wat ik wel wat moeilijker vind aan het boek, zijn de vele, lange spaanse namen. Hou de personages maar eens uiteen als ze Fermín Romero de Torres, Francisco Javier Fumero, doña Yvonne Sotoceballos,... heetten.
De schaduw van de wind gaat over Barcelona in de 19e en 20ste eeuw. Het hoofdpersonage, Daniel Sempere, vindt een boek in Het Kerkhof der Vergeten Boeken van Julían Carax. De titel van zijn boek: De schaduw van de wind. Naarmate hij ouder wordt, probeert hij het verhaal achter die Julían meer en meer te ontrafelen. Samen met een paar vrienden stoot hij op mysteries, geheimen, leugens en verrassingen. Ook liefde maakt een groot deel uit van het verhaal.
Dit is in grote lijnen het verhaal dat ik tot nu toe heb gelezen. Ik kan niet wachten om het boek uit te lezen om dan snel aan Het spel van de engel te beginnen. Adiós!
Mijn boek is uitgelezen! In het begin vond ik niet alles duidelijk, maar na mijn beslissing om vol te houden en verder te lezen, begon er zich een duidelijker verhaal te vormen. Op zich, vond ik het wel een goed boek, maar je moet tegen de soms wat platte en vulgaire uitdrukkingen kunnen. Ergens had ik een 'happier end' -jaja, happier i.p.v. happy- verwacht, maar met dit einde kan ik ook leven.
Nu heb ik me gewaagd aan De schaduw van de wind van Carlos Ruiz Zafón. Dit boek staat niet op mijn leeslijst van school, maar ik wou het al langer lezen. Een tijdje terug zag ik Het spel van de engel in de winkel liggen. Na het lezen van de achterflap was ik meteen verkocht! Ik wou het meteen lezen, maar ik kwam erachter dat dit het tweede deel was, dus moest ik eerst uitzoeken welk boek nummer één was. Na wat googelen had ik het gevonden. Zo kruisten de boeken van Carlos Ruiz Zafón mijn pad.
