|
de muze
De muze verschuilt zich steeds wel ergens
in ruisende kastanjelanen, achter ijsbloemen;
weggedoken achter bottende anemonen
als een kameleon in het wuivende korenveld.
Soms laat ze haar subtiele sporen na
in het album van een bakvis, de blozende
hemelbestormende liefdespoëzie van een tiener,
de behoedzame verzen van een would-be poëet.
Wees zacht en lief met deze nimf en wees geduldig,
lok Erato met een open hart en deemoed.
Overdenk haar dag en nacht en oefen eenvoud
Misschien een onbewaakt ogenblik, een stil uur,
verleidt ze je tong tot de verhoopte woorden:
schrijf je haar lied in jouw woorden neer.
09-10-2007 om 22:50
geschreven door hervee b 
0
1
2
3
4
5
- Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
|
