Ons teamgenootje Kristien (http://cancer-chicklit.skynetblogs.be) bundelde in 2007 de stukjes van haar weblog in een boek: "Borstkanker en boezemblues". Onlangs is dit ook herwerkt naar een theatermonoloog gespeeld door Janine Bischops.
Op zaterdag 30 mei 2009 gaat in Parijs de 18de editie van Roparun van start. De finish is op Pinkstermaandag op de Coolsingel in Rotterdam.Bij de Roparun van 2009 willen we met 2 teams aan de start komen: 1 team Lotgenoten Vlaanderen dat bestaat uit (ex-) kankerpatienten 1 team vrienden van Lotgenoten Vlaanderen
Vorig jaar was ons belangrijkste doel om een team samen te stellen, dit jaar willen we ons ook extra inzetten om geld in het laatje te krijgen voor Kom op tegen Kanker.Daarom willen we graag een mooie financiële bijdragen leveren aan de ROPARUN (Kom op tegen Kanker). Wil u deze werking ook een warm hart toedragen kan je uw bijdrage storten op bankrekening 733-0473221-85 tav Lotgenoten Vlaanderen met vermelding van uw naam en woonplaats. Voor grotere sponsorgelden neem dan even contact met ons op. Uiteraard zijn we ook heel blij met sponsoring in producten zoals sportdrank,powerbars, gebruik van mobilhomes, kine-materiaal, sportkledij,
Deze week in Knack Weekend: het relaas van de Roparun door Phara de Aguirre en Kristien van den Bon. Ik krijg weer kippevel als ik het lees!
Ja, ik weet het, het is nog vroeg, maar intussen denken we toch ook al aan Roparun 2009. Heb je door het lezen van deze blog ook de Roparun-kriebels gekregen en wil je volgend jaar graag meedoen, laat het ons dan nu al weten.
Enerzijds zoeken we "lotgenoten" die graag meelopen of -fietsen. Of lukt dit om één of andere reden niet maar wil je toch graag meedoen, wij zijn ook op zoek naar chauffeurs, bijrijders, verzorgers, een fotograaf, mensen voor de catering...
Anderzijds willen we volgend jaar graag meer Belgische teams aan de start. Dus, ben je geen lotgenoot, maar supporter en wil je graag samen met je sportclub, collega's, vrienden,... een eigen team samenstellen om de ideale teambuilding te beleven? Laat het ons horen!
Gisteren naar de slotshow van de Roparun geweest in Puttershoek bij Rotterdam. Als er iets van die Nederlanders mag gezegd worden, dan is het wel dat ze kunnen feesten. Ambiance verzekerd dus! Maar het belangrijkste van de avond was toch wel de bekendmaking van het ingezamelde bedrag. En hou je vast..., er werd maar liefst 4.318.782,00 euro bij elkaar gesprokkeld!!!! Ik kreeg er zowaar kippenvel van. Meer dan 4 miljoen euro dus dat naar de werkingen voor kanker gaat; Kom op tegen Kanker, inloophuizen, onderzoek... Fantastisch!!
Sinds ik vorig jaar ziek werd, ga ik iedere woensdag helpen fruit schillen en activiteiten doen in een kleuterklasje in de Horizon.
Een klasje 4-5 jarige, spontane, hartverwarmende kleuters die telkens weer een lichtpuntje waren in de soms wat donkere dagen.
Vandaag hadden ze schoolfeest, met als thema de 'Olympische Spelen'. Ze brachten allemaal een mooi dansje en het prachtige weer zorgde voor een aangename namiddag.
Plots zei de directeur aan de microfoon dat er onder ons iemand was die met een groep mensen was meegegaan die ook 'een Olympische prestatie' hadden geleverd, nl. een estafetteloop van Parijs naar Rotterdam. Ik kwam helemaal uit de lucht vallen, wat een verrassing!
Ik heb in 't kort uitgelegd wat het inhield en verteld dat het voor mij een 'ervaring voor het leven' was.
Zij vonden dat zo een mooi initiatief en om mij te bedanken voor mijn inzet in de school wilden ze graag de helft van de inkom schenken aan onze organisatie!
Ik was echt aangenaam verrast en ontroerd en dit mooie gebaar wilde ik toch even met jullie delen.
Enkele reacties van Lotgenootjes:
"Heidi, wat fijn dat zoveel mensen met jou en ook ons meeleven, maar 't is toch jouw vrijwillige inzet die hiervoor gezorgd heeft
nog eens van mij een dikke , dikke proficiat en een dankjewel recht uit mijn hart."
"Wij zijn natuurlijk erg blij met dit geld, en ik wil je daarom vragen om de school, maar ook je vrienden en familie nogmaals namens alle Lotgenoten heel hartelijk te bedanken."
"Ja, dat is echt een prachtig initiatief Ik moest er bijna om huilen toen ik jouw berichtje las."
"Dat is echt een prachtig initiatief van die school !
Je mag hen ook heel erg bedanken in naam van Kom op tegen Kanker en al onze projecten voor kinderen met kanker ! "
"Wat een initiatief hé van die kleuterschool
Gewoon niet te geloven , daar zouden velen een voorbeeld kunnen aan nemen.
Fantastisch gewoon!!!!!"
Ook vrienden en familie hebben niet stilgezeten. Ze hebben centjes ingezameld, spaarpotjes gemaakt, speculaas gebakken... en in totaal heb ik dus 535 euro kunnen overschrijven op de rekening van Lotgenoten Vlaanderen. Wij zorgen er dan voor dat het, samen met de rest van het sponsorgeld, terechtkomt bij Kom op tegen Kanker.
Ik wil hier dan ook van de gelegenheid gebruik maken om iedereen te bedanken voor de steun en betrokkenheid. Het is hartverwarmend!
De dagen nadien leek het wel alsof ik op wolkjes liep...die energie bleef maar doorstromen...
Ook de mailtjes van de Lotgenootjes waren hartverwarmend!
Enkele reacties: "op wolkjes na onze krachttoer "
"Wat een kracht gaat daar uit! "
"Geluk zit in kleine dingen,het wordt groots doordat we het samenvoegen."
"Ik ben op stap gegaan met mensen-lotgenoten die ik amper kende of gezien had. Maar na deze 3 dagen heb ik er een ganse familie bij... "
"Never forget; PIJN IS TIJDELIJK, OPGEVEN VOOR ALTIJD!"
"Jullie staan allen in mijn geheugen gegrift en zullen nooit meer worden uitgewist"
"Vanochtend wakker geworden met een vreemd onwezenlijk gevoel. Maar ook een heel voldaan gevoel. Een snelle berekening leert mij dat ik in 50 uur zomaar eventjes een kleine 70 km gelopen heb en 60 km gefietst, ondanks slechts 3 uur slaap. Ik kan het écht niet vatten. Anderhalf jaar geleden lag ik helemaal in puin en nu dit. Herkenbaar verhaal, beste teamgenoten? Als ons lichaam dit aankan, dan kan het die klotekanker ook wel aan."
"Wat een prestatie hebben we gezamenlijk geleverd. Het was geweldig." Ik heb al vanalles meegemaakt maar deze vier dagen en de prestatie die jullie allen geleverd hebben is onwezenlijk, hallucinant. In Parijs vertrekken en 'eventjes' later, op tempo 'te voet' in Rotterdam staan. Ge gaat voor minder bleiten."
"Team building. Ik heb het zelf georganiseerd, meegewerkt links en rechts. Samen met jullie heb ik het summum van teambuilding mogen meemaken. De Rode Duivels gaan op teambuilding in Lanzarote, een of andere firma gaat op teambuilding en eindigt met een mooie BBQ, een hogeschool gaat op teambuilding in de Ardennen.Geweldig vinden ze dat. Ocharme denk ik nu."
"Het was voor mij een intens beleven van een uniek weekend met unieke mensen. Het schept een band die gekoesterd moet worden. "
... en zo ging het nog even verder. Je zou toch van minder stil worden, niet?
En ze hebben het gehaald, onze lopers en fietsers!!!
Zaterdag om 13u59 zijn we vertrokken in Parc la Courneuve in Parijs, maandag om 16u09 kwamen we aan op de Coolsingel in Rotterdam. Iedereen was uitgeput, ze zijn heel diep moeten gaan, maar de voldoening was zo groot!
Dat betekent dat ze samen 532 km gelopen en gefietst hebben, met een fantastische ploeg. Dit was een schoolvoorbeeld van hoe door krachtig teamwerk een groep zichzelf kan doen overtreffen!
Het was ontroerend mooi en warm om met zo'n groep sterke en positieve mensen te mogen meewerken aan hetzelfde doel: die eindstreep halen in Rotterdam. Hand in hand zijn we erover gegaan om daarna huilend in elkaars armen te vallen. Tranen van geluk, want het was zoveel meer dan alleen die finish halen; het was een overwinning op de kanker en zijn vermoeidheid, ze hebben ons niet klein gekregen!!
Het wàs vermoeiend, bij momenten dacht ik: "waar ben ik aan begonnen", maar je werd gewoon gedragen door de kracht van de groep. De energie die daarvan uitging, dat was prachtig! En de ervaring die ik daar heb meegekregen is een ervaring voor het leven en ik ben blij dat ik ze mocht meemaken!
Wat is dat nu precies die Roparun en wie zijn die Lotgenoten?
Roparun is de grootste estafetteloop van Parijs naar Rotterdam, sinds jaren immens populair in Nederland maar nog wat flauwtjes in Vlaanderen. Om een idee te geven van de omvang : Roparun 2007 bracht zomaar eventjes 3.100.000 op voor het goede doel en dat goede doel in Vlaanderen is Kom op tegen Kanker.
Dit jaar waren er 253 ploegen ingeschreven.
Wij startten dit jaar voor het eerst met een team Lotgenoten, allemaal (ex-) kankerpatiënten.
We zijn vastbesloten er ook in Vlaanderen een succesvolle traditie van te maken.
Wij willen aan onze lotgenoten laten zien dat het leven niet ophoudt als je kanker (had) hebt, maar dat er nog van alles mogelijk is. Door te geloven in je eigen kracht en te blijven vechten tegen de ziekte kan je als winnaar uit de strijd komen.
Sporten kan daar zeker bij helpen. Het kan je meer kracht en energie geven om te vechten, en geeft ook een goede stimulans bij het genezingsproces.
Daarnaast willen wij zoveel mogelijk geld voor onze lotgenoten ophalen.
Wat ons dus zo aantrekt in het initiatief is dat we twee vliegen in één klap slaan :
- al lopend brengen we geld op voor het goede doel
- maar nog belangrijker in mijn ogen : we willen lotgenoten én uiteraard ook gezonde mensen inspireren om te gaan lopen/sporten.
Lopen/sporten hèlpt om kanker of herval te voorkomen.
Leo Leys van de Vlaamse Liga tegen Kanker hebben we kunnen overtuigen mee zijn schouders te zetten onder het initiatief. Gerda en Kathy Lindekens zorgen mee voor de PR, Phara de Aguirre ging mee als begeleidende fietser van ons team, Ivan Sonck van Runners World en Frankie Vercauteren vonden we bereid een steentje bij te dragen...
Voor Kristien van den Bon (lid van ons team èn auteur van het boek: Borstkanker en boezemblues, is het haar mantra geworden : 'ik loop dus ik blijf leven', en zij put daar veel kracht uit. We willen anderen inspireren om hetzelfde te gaan doen. Als we daarmee erin slagen één persoon minder kankerpatiënt te laten worden, dan is ons opzet al geslaagd!
Begin april las ik op de weblog van Kristien Vandenbon (http://cancer-chicklit.skynetblogs.be) een oproep i.v.m de Roparun. Ze zochten lopers/fietsers/medewerkers om tijdens het Pinksterweekend mee te doen aan de grootste estafetteloop ter wereld.
Met het team Lotgenoten Vlaanderen lopen voor Kom op tegen Kanker, daar ging m'n hart helemaal naar uit!
530 km lopen of fietsen zag ik echter niet zitten , maar als kinesiste wilde ik mijn 'fingerspitzen-gevoel nog wel eens vanonder het stof halen.
Heel impulsief heb ik een mailtje gestuurd en enkele muisklikken later maakte ik deel uit van het team! Pas toen kwamen de bedenkingen en vragen: ging ik dit wel kunnen, ging het niet te vermoeiend zijn en vooral, zat dat fingerspitzen-gevoel niet te diep onder het stof?! Maar ik vond het zo'n mooi initiatief, ik wou er helemaal voor gaan, dus niet nadenken, maar DOEN!
Actie dus, en dat was wel nodig want een maand later was het al zover en er moesten nog sponsors, materiaal, mobile-homes... gezocht worden voor we konden vertrekken. En dan een eerste kennismaking met een deel van de groep. Toch wel spannend want ik kende niemand, maar al bij het eerste contact, wist ik: dit zit goed!
roparun
, maar als kinesiste wilde ik mijn 'fingerspitzen-gevoel nog wel eens vanonder het stof halen. 
