Mexico... Het land van al onze dromen!

Na een toch wel moeilijke start in de luchthaven met paperassenmiserie kwamen we na ongeveer 14uur vliegen aan in Mexico City.
De eerste indrukken waren enorm: auto´s die kris kras door elkaar rijden, het warme weer, arme buurten, grote gebouwen en veel politieagenten.
Aangekomen in het motel en genietend van een ontbijt met uitzicht over Mexico City, gekleurd in het rose wegens de jaarlijkse kom op tegen kanker parade, beseften we dat we er eindelijk waren. Ons groot avontuur kon beginnen!
Na een korte powernap snoven we de sfeer verder op in Mexico City. We bezochten verscheidene marktjes, of zeg maar markten, en genoten van een prachtig uitzicht vanop de Torre Latinoamericana. Verder genoten we nog van verschillende vormen van straattheater en de verschillende eerste Mexicaanse indrukken. Na deze eerste vermoeiende dag kropen we doodop, maar voldaan in ons bed.
Onze toeristische trip ging verder op dag 2, we deden een tour  georganiseerd vanuit het motel. We bezochten vele mooie plekjes, proefden van tequila, maar het hoogtepunt was toch wel het bezoek aan Teotihuacan waar we de tempels van de zon en de maan bezochten. ´s Avonds gingen we nog samen met onze gids Isaac en Nathalie, een Belgisch meisje die we leerden kennen, nog een hapje eten om vervolgens met de nachtbus terug een slapeloze nacht tegemoet te gaan.

Na 8u kwamen we toe in Guadalajara. Jorge aka Poppies aka het vriendje van Dorien pikte ons op en bracht ons veilig en wel naar ons toekomstige huisje in Artesanos, op zo ´n 20 minuten rijden.

Onze eerste twee dagen in het huisje vulden we met het kuisen en inrichten  van het huisje en een extravagant bezoek aan de soriana (een supergrote supermarkt).  Tussendoor spraken we ook onze eerste woorden spaans met het gastgezin.
Eens gesetteld volgden de eerste bezoekjes in de twee dorpen, Artesanos en Lomas, elkaar op. Zo leerden we de familie van Memo kennen, Doña Luz (een oude bekende voor vele vrijwilligers) en de padre. Deze mensen toonden ons aan dat ons Spaans toch nog veel moeite met zich zou meedragen, maar zoals velen van hen ons reeds vertelden:  Poco a poco!

Onze eerste avonden vulden we met het eten van pizza, het koken voor en spelen met Poncho en Jairo (2 zonen van het gastgezin),  poppies en ons 3. Ook brachten we een bezoekje aan Toluquilla, de thuishaven van poppies waar grote feesten doorgingen met vuurwerk.

Vrijdag bestond eruit om de dorpen wat beter te leren kennen. Zo ontdekten we de plaatsen waar onze spelletjes hoofdzakelijk zouden doorgaan. Tijdens deze kennismaking hadden we nog niet de doelstelling om te spelen, toch kwamen al enkele kinderen eens kijken en besloten we al wat kleine spelletjes te spelen. Met als resultaat: in Lomas 7 kinderen en Artesanos 5. In de avond kregen we een uitnodiging om te gaan genieten van een typische mexicaanse avond bij Doña Luz. Tequila, bonen, tortilla´s, limoen, chilli en zout brachten ons in Mexicaanse sferen. Ook de grote drukte van het gezin toonde ons hoe de cultuur van Mexicaanse gezinnen in elkaar zit.

Vervolgens, zaterdag, onze eerste speeldag! In Lomas kwamen er ´s ochtends meer dan 20 kinderen met ons spelen. Anderen wouden meedoen maar mochten niet omdat ze de kerk moesten kuisen. Maar eigenlijk kwam het er op neer dat ze alleen maar mochten toekijken vanop de kerktrappen.
Artesanos in de namiddag was minder populair, een opkomst van 5 kinderen liet ons samen parels rijgen. Even later kwamen er meer en meer kinderen toe omdat de catechese zou gaan beginnen. We hadden nog even kort de tijd om de andere kinderen mee te trekken in het project. Zo ´n 30 kinderen sprongen in het springtouw en beleefden veel plezier. We gaan er van uit dat door dit moment heel wat kinderen warm gemaakt zijn om deel te nemen aan de spelletjes.
Daarna werden we uitgenodigd door de seminarist om jury te spelen. Een tiental kinderen hadden zich verkleed omwille van Dias de los muertos en wij moesten beoordelen wie het mooiste uitgedosd was en wie de beste uitleg gaf over zijn personage.

Uiteindelijk is het vandaag zondag, een week na ons vertrek en eigenlijk ons eerste rustmoment. We kunnen vandaag onze eerste indrukken verwerken, maar ook wassen, spaans leren en ons voorbereiden op onze voorstelling in de mis zijn nog taken voor vandaag.
Met andere woorden zal het toch nog een drukke dag worden, maar we blijven genieten en de Mexicaanse sferen en culturen opsnuiven.

Adios y hasta luego!

Hanneleen aka Annalien en Sofie