zalig zij die.......mij leerden kennen een droom, een uitspraak, een verlangen, een voornemen, iets dat werkelijk zal worden, met of zonder hulp....compostella....
een aparte "pelgrimstocht"
12-05-2009
nog even ter herinnering
mochten stormen, u verrassen en uw schip heeft averij, zoek dan steeds jou eigen haven en denk dan, maar eens aan mij.
zelfs de grootste, woeste golven gaan wel liggen na een tijd, met respect en heel veel liefde raak je steeds je zorgen kwijt.
'n GPS voor 't huwelijksleven is er in geen enkele shop, zelfs geen kaart toont jou, gegevens na een blunder, na een flop.
zwart asfalt met witte lijnen vindt men echt niet overal wil je leven op de bergen verlaat dan nu, het lage dal.
samen met de retro-scooter rijdend op het huwelijkspad, moet je toch maar altijd denken, ik heb toch geluk gehad.
heb je zorgen, wil het niet lukken, zou je graag het hoofd dan bukken, geef een seintje dan heel even, ik kom wel een duwtje geven.
ergens op een leuk terras wachten op de maaltijd wat napraten over de gemaakte rit dan gezellig lekker eten wat keuvelen met elkaar of met een passant en kunnen zeggen: good to know you
daar ik van hoofddeksels hou probeer ik nu en dan wel een nieuwe outfit een eenvoudige doek en hoofdband en ik lijk wel op een arabier als jij mij moest ontmoeten in de woestijn zou ik zeggen good to know you maar dan nog liefst in het arabisch
ra ra rare - niet eenvoudig, foto van jezelf, en dan publiceren
amaai neen hoor ik heb in mijn leven eenvoudiger dingen uitgevoerd het was de bedoeling om elke dag een foto, een zelfgeschreven tekst of één van mijn dromen toe te voegen aan mijn blog maar ik zal nog dikwijls vanalles moeten uitproberen
maar men zegt soms: oefening baart kunst en de muis baarde een olifant
ik heb nog leren schrijven met een griffel maar mensen van de generatie na mij, kennen dit zelfs niet meer
nu zit ik achter het toetsenbord van een vrij eenvoudige computer en aan de andere kant van de wereld, leest men binnen enkele minuten, althans dat hoop ik, hetgeen ik nu aan het intikken ben
als kind droomde ik ervan om ooit eens een kompas te hebben zo kon ik het noorden niet verliezen, als ik de wijde wereld introk en nu heb ik een GPS-toestel, om mij de weg te wijzen naar om het even welke bestemming, en kom ik wel aan waar ik wil zijn
het leven werd ondanks alle technologische vooruitgang niet eenvoudiger velen kunnen het snelle leven moeilijk volgen en schermen zich af ik droom er nog steeds van om de wijde wereld in te trekken samen met mijn kompas, en hoop nog dikwijls te kunnen zeggen: ....................good to know you.................... en dit in vele talen
