Gisteren was het kerstavond en het was een gezellige avond met mijn familie maar ook een heel emotionele avond. Ik ga er niet te veel van vertellen, maar een half jaar is mijn oma gestorven en het was de eerste keer dat we kerstavond vierden zonder haar.
Vandaag, Kerstmis. Veel doen we nooit, we blijven gezellig thuis. Dus wat ik dan doe? Naar mijn kamer, muziek luisteren, weheartit, snapchat, instagram, Facebook, bloggen, ... En natuulijk denken. Omdat niemand hier me toch kent, vertel ik jullie alles. Op de scouts ben ik verliefd op een jongen. Het is een super goede vriend van me, we kunnen bijna alles aan elkaar vertellen. Maar ja, ik denk dat ik verliefd op hem ben. Ik wil het helemaal niet omdat ik onze vriendschap niet op het spel wil zetten. Hij is zo belangrijk voor mij, ik wil hem nooit kwijt. Dus nja, ik durf het hem helemaal niet te vertellen. Ik ben het zeker niet van plan maar nu zit ik hier wel. De hele tijd te denken over hem. Het is nog nooit zo ingewikkeld geweest. Ik zie hem altijd op de scouts en dan ben ik zo blij. Mijn vriendinnen hebben een vermoeden dat ik op hem ben maar ik blijf ontkennen. Dat doe ik ook voor mezelf, ik maak mezelf de hele tijd wijs dat ik geen gevoelens heb voor hem maar dat is verdomd moeilijk. Dit was m'n eerste blog. Als iemand vragen heeft, contacteer me!