Hier zijn we dan terug met een nieuwe stand van zaken. Veel valt er wel niet te vertellen t.o. eergisteren maar nu we toch opnieuw een PC op de kamer hebben kunnen we er maar beter gebruik van maken. Geen idee of dit de volgende dagen zal lukken. Morgen en overmorgen alvast niet. Laatste nieuws was dat we naar Halong Bay zouden vertrekken, beroemd geworden door de film Indochine. Het gaat om het grootste ondergronds karstgebergte ter wereld met tweeduizend bergtoppen, in alle vormen en formaten die hier boven de zee uitsteken. Met een iets te kleine jeep zijn we gistermorgen vanuit Hanoi vertrokken voor een rit van een uur of drie naar Ha Long. Daar zijn we ingescheept op een oude zeilboot waarmee we een dag (en een nacht) hebben rondgetoerd. Via deze link krijg je in google een aantal prentjes te zien van de boot : http://images.google.be/images?hl=en&q=halong%20cruise%20baitho&um=1&ie=UTF-8&sa=N&tab=wi . Het dient gezegd : het was iets te toeristisch naar ons goesting maar ja, je kan het dan ook op geen andere manier bezoeken en het is echt wel een must als je hier in de buurt bent. Ook al was het maar middelmatig weer (waarmee ik bedoel lauw zonnetje, 25 graden maar toch geen stralende blauwe hemel maar wat nevelachtig), toch was het heel erg de moeite. Voor de specialisten van sea food kon het al helemaal niet meer stuk. Gistermiddag een lunch met verse krab, scampi's, spring rolls en een stuk vis, gisteravond dan weer een vijfgangen diner met gamba's, opgevulde krab, inktvis, venusschelpjes en opnieuw een stuk vis. U ziet, echte gastronomie voor Kristel maar voor zij die niet zo aan de onderwaterwereld gehecht zijn, was het toch even op de tanden bijten. Maar goed, het viel al bij al nog mee. Vanmorgen rond 11.00 uur waren we terug en ging het (weer met dezelfde jeep) terug naar Hanoi. Het was opnieuw even aanpassen aan de drukte van de stad. Stel je de taferelen voor van de chaos 1 minuut nadat de Ronde van Vlaanderen op de Eikenberg is gepasseerd. Brommergeronk en getoeter alom, en dat een ganse dag lang. Voetpaden hebben hier ook een andere betekenis dan bij ons. Die dienen gewoon om een brommer op te zetten, loodrecht op de baan, de ene naast de andere. een zebrapad telt al helemaal niet mee. Een voorbeeldje van hoe het verkeer verloopt : http://www.youtube.com/watch?v=P2sTVGkDYsI&feature=related
Heel veel mensen dragen ook een monddoekje met 2 rekkers voor achter ulder oren, maar we zijn er nog niet uit waarvoor dit juist dient: de ene zeggen tegen het stof en/of de vervuiling, de andere tegen de zon om niet bruin te worden. Het is wel een feit dat, als ze zich schminken, dat ze zich wit schminken. Zo is't altijd iets: als n'een mens een bruin velleke heeft, willen ze bleker zijn en hebben ze een bleke huid, dan willen ze donkerder zijn.
Vanavond hebben we gekozen voor een iets bescheidener diner (Kristel beef met fried noodles, Geert kip met vijfkruiden en rijst) en om jullie eens een idee te geven van wat dat hier kost : we hebben hiervoor ongeveer 10 Euro betaald (inclusief 3 gin-tonics en een grote pint). Zoals ze hier zeggen : vely cheap, vely cheap (maar ze zeggen dat hier van zowat alles wat ze u proberen te verkopen). Wijn wordt er zelden of niet gedronken. Om zijn eigen producten te beschermen, legt de Vietnamese overheid zodanig hoge taksen op zodat dit nauwelijks nog betaalbaar is. Een fles wijn kost hier dan ook gemakkelijk 30 a 35 dollar. Om auto's uit het straatbeeld te weren, leggen ze ook daar enorm hoge taksen op.
Ons hotelkamer vanavond bijvoorbeeld kost 14 EUR voor 2 personen, ontbijt inbegrepen. Een T-shirt op de markt gisteren kostte bvb maar 1 EUR. Morgen blijven we hier nog een dag en 's avonds nemen we de slaaptrein naar Sapa, een bergdorp een aantal honderd kilometer ten Noord-Westen van Hanoi. Welke avonturen dat heeft opgeleverd, dat hoor je dan later nog wel.
Goeie avond Belgie vanuit Hanoi, stad van 3,500.000 inwoners in het Noorden van Vietnam.
Gisteren in de loop van de namiddag zijn we hier geland. ' s Morgens (na een veel te korte nacht - wat te lang uitgezeten bij pringelbroeders maar vriendschap heeft zo ook zijn prijs) rond 5.15 uur vertrokken met taxi Urbain naar 't station in Kortrijk, vandaar met de trein naar Rijsel, verder met de TGV naar Parijs Noord en vervolgens met de RER naar luchthaven Charles de Gaulle. Daar een uur of drie moeten wachten en dan de vlieger op richting Kuala Lumpur, misschien wel de properste en modernste luchthaven waar we al eens gepasseerd zijn. De vlieger zat niet gans vol en we konden ons herzetten zodat we elk twee zetels hadden. En dan denkt de mens : nu zal ik wel kunnen slapen maar niets was minder waar. Het is gebleven bij 'een oog dichtgedaan'. Soit, na 13 uur mochten we deraf. Dan maar geprobeerd in KL ons wat neer te leggen maar ook zonder veel succes. Dat liggen ging nog wel, in slaap geraken was moeilijker. Ook op de volgende vlucht (KL - Hanoi - 3 uur) is het niet gelukt. In Hanoi was het uitkijken naar een geschikte bus om naar het centrum te rijden (35 km). Ze zouden der u langs alle kanten opleggen en zo zitten we nu eenmaal niet in elkaar. Een half uur later zaten we dan toch op de bus voor een rit van een klein uur. Aangekomen in Hanoi was het voetwaarts naar een hotel dat we in ons gedachten hadden. Volledig uitgeteld, maar om mee te zijn met het nieuwe uur moesten we het nog een uur of 5 zien te trekken. Rap een douchke gepakt (deze staat geplaceerd tussen de lavabo en de WC, zonder scherm, zonder 'verhoogske'. Resultaat : de badkamer staat half onder water als er hem iemand doucht) en hup, de stad in. Waar je niet kunt naastkijken, dat zijn de honderdduizenden scooters (auto's zijn een zeldzaamheid en als er eentje passeert is het wel een erg chique) die van alle kanten op je af komen. Verkeersregels tellen niet of nauwelijks. Links of rechts kennen ze niet. Waar plaats is wordt er gereden, de rapste (of hij/zij die meest durft) heeft voorrang. De echte kunstenaars kunnen rijden, toeteren en SMS'en tegelijkertijd. Veelal zit gans de 'menage' op den brommer. 4 stuks is echt geen uitzondering. En als er nog plaats is, wordt de brommer nog volgestouwd met artikelen van diverse pluimage (bananenbomen, vogelmuiten, tafels, draineerbuizen, 37 bouquets bloemen, enz ... veelal ongebonden). Hoe er niet meer accidenten gebeuren, ge zijt het nie wijs. Een dag verder hebben we 'amper' twee accidenten gezien. Een meiske dat na een botsing met haar mobilette op de grond getuimeld was en een jonge knaap die van zijn fietssokkel gereden werd.
We zijn hier nu onze tweede avond en komen net terug van het restaurant. De Vietnamese keuken is zeer lekker en gezond met veel groenten en kruiden. De lokale mensen eten meestal op straat (die er naar Aziatische normen nog behoorlijk proper bijligt). Daar ons spijsverteringsstelsel er nog niet aan aangepast is, zullen we dit pas later ook eens uitproberen. Morgen moeten we bus en boot op (tweedaagse naar Halong Bay) dus veel risico's nemen we nog niet. Vanavond hebben we een traditioneel restaurant gedaan waar je zelf je vis mocht bakken, samen met lenteuitjes, munt, dille en een soort mie. Dit wordt dan overgoten met een vissaus, kenmerkend voor het land. Kristel die was daar redelijk zot van, Geert had al wel eens betere sauzen gegeten en de geur deed hem denken aan n'een hond die 3 dagen in de regen heeft gelopen en dan in de warmte naar binnen komt ... iets in die zin. Niet dat we klagen hoor, verre van.
Hanoi zelf is aardig maar dus vrij chaotisch. Gelijk welke straat waar we al geweest zijn, is het het ene winkeltje naast het andere. Elke straat heeft zo zijn specialiteit. Dat kan gaan van snoep, groenten en fruit, kruiden, sjakossen en valiezen tot kleren, schoenen, smederijen en boedhistische beeldjes en altaren. Hier en daar zou er eens een restaurantje of een koffiebar tussenzitten. We vragen ons steeds weer af : wie koopt dit allemaal en wie verdient hier iets aan want het is echt veel, veel, veel. Momenteel zijn in een ganse straat alle winkels leegehaald en tot de nok gevuld met kitscherige kerstartikelen.
Nog even meegeven dat we ons hier nog geen moment onveilig gevoeld hebben, dat de Vietnamezen slecht Engels spleken en dat het hiel ledelijk bewolkt is (nog geen zon gezien) maal toch 25 gladen walm.
Zo, dit waren snel wat eerste indrukken. Morgen moeten we vroeg op en dus gaan we maar ons bedje opzoeken.
Komende nacht slapen we dus op de boot maar de dag nadien slapen we weer in dit hotel (waar we kunnen internetten op de kamer).
Alles wat we wilden op voorhand vast leggen (binnenvluchten, nachttreinen en excursie met boot) ligt vast. Hiervoor hebben we de vroegere buur van Kristel ingeschakeld, René die ze in BXL heeft leren kennen en die nu als Belg een reisbureau runt in Vietnam. Ook de internationale passen en de visums zijn in orde. Voor de rest gaan en staan we waar we willen, geen verbintenissen en dat is voor ons échte vakantie: het zelf ter plekke uitzoeken. Als we't ergens mooi vinden, dan blijven we wat langer. Hebben we't gezien, dan trekken we verder.
Bijna werd er roet in het eten gestrooid doordat Geertje afgelopen weekend een ongelukje had thuis al bomen vellen. Door de hevige wind was er een tak naar beneden gewaaid die hij ongelukkig genoeg midden op zijn hoofd kreeg. Resultaat : een gapende wonde, die dichtgelijmd werd en die momenteel wel redelijk geneest. 't Kon veel erger als hij van bovenaan zijn ladder naar beneden was getuimeld. Dan was onze reis misschien in 't water gevallen. Nu extra opletten met zijn hoofd in de zon, veel haar om te beschermen is er niet meer , dus factor 50 op smeren of een pet opzetten.
Nog een en ander van kleine zaken te regelen: doktersbezoek (voorschriften eigen spuiten, malariapillen, reisantibiotica,....), opzeggen abonnementen krant en tijdschriften, aanvraag woningtoezicht, vreemde munten bestellen, ...
Nu zondag nog een dagje voor Dexia werken en volgende week ook nog 3 dagen. Vanaf donderdag thuis en zaterdagmorgen vertrekken we !
Na enkele weken/maanden aan een stuk het internet afgeschuimd te hebben en menige reisgidsen van Vietnam doorbladerd te hebben, denken we voldoende info te bezitten om ons dagschema grotendeels te gaan vast leggen. Eerst waren we van plan om enkel de heen- en terugvlucht vast te leggen naar Vietnam (die liggen al enkele maanden vast), maar na het vele lezen, beseffen we dat we opnieuw keuzes zullen moeten maken. Het land is zeer lang uitgestrekt (van noord naar zuid ongeveer 2000 km) en dit noopt er ons toe om nog een extra aantal binnenvluchten vast te leggen. Dit betekent echter wel dat we ietwat van onze vrijheid zullen moeten opgeven, maar het grote voordeel is dan weer dat we meer van dit schitterende land zullen kunnen ontdekken. Ter voorbereiding zijn we ook bij 2 vrienden Koen & Tasch langs gegaan om hun foto's te bekijken van hun reis naar Vietnam in 2000 en hun reisroute te bespreken. We moeten eerlijk bekennen dat het wel deugd deed toen ze zeiden dat dit in hun "top 3" van mooiste landen staat. En ze hebben ook al een en ander gezien. Via Facebook is Kristel een "oude" buur van toen ze nog in Molenbeek woonde op het spoor gekomen en die woont nu al ettelijke jaren in Vietnam en heeft daar zelfs een reisbureau. Dé ideale man om tips te bekomen en om toch nog een aantal zaken voor ons te regelen (vastleggen binnenvluchten en slaapcouchés in nachttreinen). We proberen hem vanavond alle details te bezorgen, niets te vroeg, want binnen 3 weken zijn we al de piste in. Nog 20 keer slapen en nog 12 dagen werken
, dus factor 50 op smeren of een pet opzetten. 
