Maar in de keuken van de lagune vind ik het recept
en herschep mijn cocon.
Mijn evenwicht, mijn gewichtloosheid
Ik stapte voorbij de schaduw van de nacht
Ik vond het tegengewicht in een vensterraam
En was een ochtendmens zonder gelaat
Ik bewoog als het sap voor de bloemengloed
Ik leefde op het zwanenmeer
Het raakte mijn leven en ik bleef
De vijf zintuigen
Ik zie
Ik zie een eenzame klaproos tussen groene grashalmen,
Ik zie dorre grasskeletten de ordening verstoren
Ik zei de zon schijnen in je lach
Ik hoor
Ik hoor in de verte een hond blaffen en de eerste trein de cadans van zijn wielen volgen Ik hoor kranen het werk aankondigen voor vroege werklui. Ik hoor vogels hun kelen schrapen ze fabriceren een vinnig lied
Ik ruik
Ik ruik een lucht zo jong als van een lenteochtend, en toch zijn wij september.
Ik ruik de verse broodjes in de zak van mijn tweewielig voertuig.
Ik ruik de koffie die ik pas nog heb gezet
Ik proef
Ik proef de pasgezette koffie als een zwart geheim mij lippen raken.
Ik proef het zout van een traan, een gevangen verleden
Ik proef, ik proef geluk
Ik voel
Ik voel de natte nevel wanneer ik in de vroege morgen door het gras loop
Ik voel een spinnenweb zacht tegenmijn gezicht friemelen,
Ik voel, ik voel mij goed
Ik ben blij dat ik bestaan.
In nagedachtenis
Rusteloos dwalen door oude dromen Opgewonden lang vervlogen tijd ervaren Waar het ritselen der bladeren de grond omarmt En lusteloze voetsporen verbergt
Denkbeeldig vergeten van wie ze waren Tot ze onverhoeds weer verschenen Argeloze jaren, met snelle been van voorbij Broos als een sneeuwklokje in je hand
Het vernufte dromendal verdwijnt met stille trom Jaloers wist het daglicht de nacht uit je ogen En de morgen draait de carrousel ongedeerd op gang Hij besprenkeld de dag in pure eenvoud
In nagedachtenis van liefde voor pen en papier
Zoals ik het zie
Je verdween achter nevel en zonnestralen Als gevallen blaren onder bomen verschralen Blad na blad, kleur over kleuren Verhalen verscholen achter deuren
Maar hier zal ik zeker ontdekken Welke wijsheid jij kon verstrekken Door woorden liet je de kier Op nog geen zucht van de rivier
Misschien is vroeger..........nu Waar men je naam is blijven schrijven.
1 April 2010
Het is vandaag al acht jaar geleden, dat verdriet een hoofdrol speelde. Ook al is het nu een andere tijd die muizenissen raak je nimmer kwijt Ik wil het zeker niet verdringen alleen een beetje liefde terugwinnen, om dat lege verlate plekje op te vullen hier helemaal diep vanbinnen.
Even Alleen
De stilte van de tijd Het tikken van de klok Dichter bij de dood
De wolken in de lucht Het kloppen van je hart Rivieren in je lichaam
Het gras dat groeit De kleuren van de natuur Mijmeren in de zon
Ik ben leeg en fragiel Poreus Breekbaar
Wij zijn een groep van vijf mensen die graag met Nederlands bezig zijn. De lessen worden gegeven door een sympathieke persoon Hilde. Die wij bij deze heel graag in de bloemetjes willen zetten. Ook Mark wil ik bedanken want zonder hem had ik nooit dit blog gehad.
De spin en haar prooi
Zwevend door gefilterde regenboogstralen, met vleugels van donzen veren. Nachtverslindende diamanten tempels der hemelse geneugdes. Veilige gouden hemellichamen op grote afstanden, benevelen alle heldere menselijke geesten. Achter zonnestralen en planeten met rusteloze stromen door kettingen verlamt. verstikken je in een web van duizend zijdezachte draden. De zwarte weduwe.
Aan een vriend(in)
Jij bent de schakering van een bonte vogel Helder en rijkelijk Jij bent de dons van een zwaan Broos en teder Jij bent de kracht van een riet Slank en buigzaam jij bent het hart dat openstaat Maar ik!!!......ik kan (wil) er niet in.
Ik bent het lichte ochtendschemer, dat verdwijnt in de diepte van de overlichte oceaan, en stijgt naar het luchtige van de stroom.
Ik ben het iets en toch niets, dat zich afdekt, om te verzenden, en te verzaken aan niets en toch iets, maar loop verloren in het niets.
20-12-2017
Een limerick, een rondeel en een elfje van een vriendin
Nu we 2010 hebben gezien komt 2011 geheel vanzelfs en geven wij hier de top tien met de beste wensen van onszelf. Voor een gezond en Prettig Kerstfeest
Een gelukkig, liefdevol succesvol, onfeilbaar, smaakvol hartstikke fijn en startklaar Nieuwjaar
Twee fragmentjes uit het nieuwste boek van Chris-ke Lauwers
Een fragmentje uit het boek van Chris Lauwers Gewoon een huis in Autismeland.
Ik nam alle schuld op mij, want daar ging het ons allang niet meer om. Wat dan nog, dan had ik maar schuld! Maar ik ging er wel langzaam aan kapot. "Wat had ik mijn zoon aangedaan door mijn grote kinderwens?, niet langer beseffend dat een kinderwens niet beredeneerbaar is maar puur natuur en oerkracht! Hoe had ik waarheidsgetrouw kunnen vertellen dat "Lander de psychopaat" met een bang en schor stemmetje in de nacht voor zijn vertrek aan me vroeg: "Moeke......en als ik stap en stap en stap......en ik val van de wereldbol.....dan kan ik onderaan toch verder lopen hé?"
Een tweede fragmentje
Het waren niet de meest leuke vakantiemaanden die erop volgden en soms dacht ik hevige paniek:"De hele ellende van nachtmerries gaat weer van vooraf aan beginnen." Ik was nog opgevoed met de gedachte:" Vader en moeder zult gij eren", en vond het zelfs tegennatuurlijk om te breken met je eigen moeder, ook al was dat noodzakelijk om zelf overeind te kunnen blijven. Maar deze keer was ik sterker geworden, harder en besefte ik ook dat zelfs zeer verdrietige feiten veel beter te dragen zijn dan bange onzekeheid en opgekropte ergerniss die aan je gemoedrust knagen.
Misschien denk je nu ............ik word lang vervlogen tijd nee hoor, want wij dulden van jou geen afscheid ook al heb je 86 jaar vergaard je bent voor ons meer dan 86 karaat goud waard wil je nog een beetje voor ons zorgen??? Voor de koffie in de morgen en het buikje van onze nieuwe maat waar hij zo voor heeft gespaard want van de kookkunst van zijn liefje word hij zo mager als een rietje doch daar moet je nu niet aan denken zodat wij jou vandaag een onvergetelijke dag kunnen schenken.
De kinderen en kleinkinderen wensen jou een fantastische en knotsgekke verjaardag toe
Dank je wel voor alles wat je voor ons gedaan hebt en nog doet.
Kerstmis kwam als een sneltrein het oude jaar was superfijn, en ging voorbij in een flits, open en dicht als een rits. Zie het niet als een verlies, het nieuwe komt als een bries.
Aan allen een goed eind 2009 en een fantastisch 2010
Een gedicht van Emile Verhaeren. vertaling Julien De Mey
De veerman, de riemen in de handen, worstelde, al uren lang, tegen het tij, een groen riet tussen de tanden.
De vrouw, helaas, die hem toeriep, ginder ver, aan d'overzij der golven, die vrouw zonk weg in de nevelig verschiet, altijd maar verder, achter de golven.
Het boek "Emile Verhaeren in woord en beeld" Vertalingen: Julien De Mey is uitgegeven Wil je meer lezen? Mail mij!
De wind zoemt, blaast, raast Het wateroppervlak Die glanzende spiegel Beweegt langzaam Kleine golfjes Kinderen van de wind Geboren uit liefde Bedreven door wind en water
De groene boomdaken ruisen Strakke falussen trillen Onwillig, maar gedwongen Overweldigd door instinctieve kracht Als een rumoerig kind Met tegenzin, gedwongen
Ontloken aan het land Geboren aan de scheldekant Daar, waar ik me thuisvoel De plaats waar mijn liefde ligt Als een diamant, bewaard voor later Bij nacht, een donkere schaduw In de zon, een schitterende pracht Het scheldeland, waar mijn liefde brand
Lu Dillen Een dierbare vriend 09/09/05
Aan alle die een gouden huwelijksjubileum hebben
Jullie hebben het weten te waarderen Iets dat elke dag moet wederkeren Gewoon even te leren delen Zonder dat het echt gaat vervelen
Waar andere alleen maar naar streven Stond het voor jullie in de sterren geschreven 50 Jaar geleden hebben jullie het geweten En sindsdien is de liefde nog niet versleten Wij wensen jullie het allerbeste als paar en hop naar de volgende tien jaar
Van harte gefeliciteerd
Ilse en Erik
Eenvoudig tellen hield ons verstand gezond
Wat ons automatisch met elke cursist verbond
Breuken, tellen of delen geen enkel probleem
Met leraars zoals Ilse en Erik werd het echte ijskreem
Beter laat dan nooit
Gastenboek
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
zover was ik dan. Een kijkje nemen in het binnenste van gevoelens. Een kiertje voor een snelle blik op wat vrijgegeven werd. Een stukje mens, geopend voor de wereld. Een beetje vertrouwen aan die wereld geschonken. De vrijheid om te kiezen. Wie wel, wie niet ? Een beetje inzicht in het 'zijn' van iemand. Een openbaring ! Luca
Een fragmentje uit het boek van Chris Lauwers 
lopen hé?"
.
