Van Bretagne naar Brugge met de fiets
verslag fietsreis
05-09-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.5 september
Als we opstaan is er alweer een stralende zon aan het firmament. Het belooft weer een warme hete dag te worden. Toch begint de dag met slecht nieuws. We krijgen een berichtje van Trien, dat Filip VB deze morgen overleden is.Weer een goede bekende die in zijn strijd met kanker het onderspit moet delven. We vrezen dat de wetenschap nog een lange weg af te leggen heeft vooraleer zij deze ziekte voorgoed kan bannen.
We kunnen toch nog genieten van ons ontbijt. Rond de klok van 9h30 zijn we weer gepakt en gezakt en klaar voor een korte rit, op uitdrukkelijke vraag zoals gisteren al gemeld.
De eerste 10km lopen over een spiegelglad parcours, langs de Somme, pijlrecht op een fietspad aangelegd met geld van de Europese gemeenschap. We voelen ons bijgevolg een beetje mee eigenaar van dit fietspad. In Le petit Port rijden we over de Somme en gaan dan door, langs een spoorweg naar Port Le Grand ( Er is wel geen haven in de buurt te bekennen). Tot zover alles ongeveer een vlakke rit. Maar dan moeten we uit de vallei van de Somme geraken, dus weer serieus klimmen ( en dat op onze rustdag) . Tot Sarly-Flibaucourt lijkt er geen eind aan te komen. Vervolgens min of meer vlak, weer met nog een felle klim van Lamotte Buleux naar Forest l'Abbeye. Daar begint  "La Forêt de Crecy, honderden hectaren groot. En wij fietsen er recht doorheen, eerst langs een drukke D11. De wagens en vrachtwagens die ons kruisen zijn precies allemaal gehaast en aan  het racen. Vervolgens langs een route forestière waar we dan weer helemaal alleen zijn. Eenmaal in Manchy dalen we weer tot aan het riviertje "Maye" om vervolgens, het is dan al middag , dus de zon op zijn warmst, door de velden moeten klimmen, tot in Vironchaux. En we kunnen getuigen, het was "très chaud". Onze drank was inmiddels helemaal op. Op een camping die we passeren worden we nors onthaald want, "het seizoen is voorbij" Ze (willen ?)kunnen geen drank verkopen en water kunnen we aan de lavabo van het toilet nemen. Alleen , het is een piepklein wasbakje waar onze drinkbus niet eens onder de kraan kan. Dus, een beetje inventief zijn. Een vinger onder de waterstraal en spuiten, naar buiten de lavabo en het water zo goed mogelijk opvangen. Dat het onder de lavabo kliedernat is, hebben de uitbaters aan zichzelf te danken.
Dan kunnen we verder naar de Abbeye de Valloires , onze eindbestemming. Het heeft niet te maken met Valloire , zonder s, in de Alpen, waar wij reeds  jaren, begin januari op skivakantie gaan. Hier in Valloires hebben we geboekt voor een overnachting in het klooster. Een prachtig klooster, midden in de natuur waar eertijds, en dit vanaf de 12de eeuw Cistercienzers hun thuisbasis hadden. Nu wordt het gebruikt als opvangtehuis voor kinderen die door Justitie geplaatst worden, als congrescentrum, als hotel, als feestzaal voor diverse gelegenheden ( zo hadden wij hier jaren terug eens een trouwfeest van de familie) , en als museum (met gids). De prachtige tuinen waar wij vanuit onze cel ( monnikenkamer met 2 kleine éénpersoonsbedden ) op uitkijken zijn ook afzonderlijk en tegen betaling te bezoeken. Na ons te hebben geïnstalleerd, gaan we eten in de Bistro van deze tuinen. We zitten buiten, op een gezellig terras, onde de bescherming van grote parasols. Zoals gisteren, is het weer erg warm. Elk stukje schaduw is een plezier. Als wij dit al zeggen, weet je dat het al erg moet zijn in de zon. In onze cel, helaas geen Wifi.
We eten een quiche van groenten en ik daarna nog een ijs ( maar deze wordt wel gedeeld). Een koffie vervolledigt de maaltijd. Terug in onze cel , houden we een uurtje "bezinning" . Dat geeft ons voldoende krachten om, als ontspanning, nog een klein eindje te gaan fietsen, kwestie van het niet te verleren. We komen terecht op een terras waar, de wonderen zijn echt de wereld niet uit, ze over Wifi beschikken, die we trouwens gratis mogen gebruiken. Zo kunnen we toch al een flink deel van ons dagverslag hier noteren. Kristien, zoals altijd ,was zo vooruitziend geweest om toch haar PC (door mij te dragen !) mee te nemen op deze uitstap.




Geef hier uw reactie door
Uw naam *
Uw e-mail *
URL
Titel *
Reactie * Very Happy Smile Sad Surprised Shocked Confused Cool Laughing Mad Razz Embarassed Crying or Very sad Evil or Very Mad Twisted Evil Rolling Eyes Wink Exclamation Question Idea Arrow
  Persoonlijke gegevens onthouden?
(* = verplicht!)
Reacties op bericht (0)

Gastenboek

Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

Blog als favoriet !

Klik hier
om dit blog bij uw favorieten te plaatsen!

Blog tegen de wet? Klik hier.
Gratis blog op https://www.bloggen.be - Meer blogs