PEER – Diverse groente- en fruitsoorten zijn nefast voor de Nederlandse taal. Groenten en fruit worden vaak als negatief ervaren op taalkundig vlak. Dat blijkt uit een onderzoek van Ann Ananas, professor voedingskunde.

Ananas nam uitvoerig de tijd om de Dikke Van Dale grondig door te nemen. Ze noteerde elke uitdrukking waarin een groente- of fruitsoort werd gebruikt. De professor kwam tot de constatering dat maar liefst 1412 uitdrukkingen een pejoratieve bijklank hadden ten opzichte van 701 positief klinkende uitdrukkingen. “De reden waarom fruit en groente vaker negatief op de voorgrond treden, is eenvoudig verklaarbaar. Als kind heb je er een hekel aan wanneer je een appel of een wortel moet eten. Laat staan spruitjes. Die afkeer heeft zich in de loop der jaren een weg gebaand in ons taalgebruik”, vertelt Ananas. Ze was zo vriendelijk om ons enkele voorbeelden te geven. We lijsten er even een paar op.

Eruitzien als een afgegoten aardappel: er ontdaan en zweterig uitzien.

De bietenbrug op gaan: verkeerd gaan.

In de bonen zijn en erwten plukken: in de war zijn.

Iemand een kool stoven: iemand beetnemen.

Het schip met zure appelen: er is slecht weer op komst.

Hij heeft aardappelbloed: hij ziet er ongezond uit.

“Zoals u ziet: fruit en groente zijn nergens goed voor. Oké, ze bevatten wel vitamines, maar ze tasten ons zelfbeeld sterk aan. Kinderen zijn daar heel gevoelig voor. Ze kunnen er ook met niemand over praten, zelfs niet tussen de soep en de aardappelen. Ze moeten en zullen gezond eten. Ik heb een brief gestuurd naar het ministerie van Volksgezondheid met daarin de vraag de voedingsdriehoek aan te passen. Ik stel voor om meer zoetigheden op tafel te brengen in Vlaamse gezinnen. Was het niet de grote Sinterklaas die ooit zei: ‘Wie zoet is, krijgt lekkers. Wie stout is, de roede?’ Groente en fruit zijn de kanker van deze tijd”, stelt Ananas overtuigd. Om haar beredeneerde plan te funderen haalt ze aan dat zoetigheden veel positiever voor de dag komen in de Nederlandse taal. Wederom een kleine bloemlezing.

Hij loopt met de strooppot: hij laat zijn geluk zien.

Honger maakt rauwe bonen zoet: als je honger hebt, smaakt alles.

Een snoepreisje maken: reizen op kosten van de baas.

Vooral dat laatste ervaren wij redacteurs als positief. Chef, u weet wat u te doen staat. Ofwel pakken wij morgen onze valiezen, ofwel pakken we onze bieten. Biezen.

ZWIJNAARDE – Bart De Wever (N-VA) heeft afgelopen weekend een brief ontvangen zonder bijhorende kogel. Dat meldde Lucie Boulet, de buurvrouw van de De Wevers, gisteravond aan onze redactie. De Antwerpse burgemeester bevestigt het verontrustende verhaal.

De setting was nochtans perfect. Het was op een gure zaterdagochtend dat De Wever de brief vond. “Ik werd wakker en zag dat het weer wisselvallig was en dat er geen vallende sterren waren. Als een klein kind liep ik naar de brievenbus, hopend op goed nieuws. En ja hoor, er stak een envelop zonder een vermelding van de afzender. Ik wist meteen hoe laat het was. Mijn hart klopte steeds sneller en sneller, maar toen ik de envelop opende stond mijn hart toch heel even stil. Er zat geen kogel in”, vertelt hij. Voor De Wever is dat zeer uitzonderlijk. Hij legde sinds het begin van zijn carrière een immense kogelverzameling aan. Kogels voor een AK47, kogels voor een M16, etc. Hij heeft ze allemaal. Zelfs een kanonskogel. Die werd wel in een pakketje geleverd (een envelop zou bezwijken onder het gewicht van een kanonsbal, nvdr.). Momenteel kunnen nieuwsgierigen de collectie bezichtigen in het stadhuis. Vroeger, toen De Wever nog arm was, legde zijn vrouw alle kogels onder haar hoofdkussen in de hoop dat de tandenfee niet zou merken dat het geen tanden waren. Nu is dat gelukkig niet meer nodig, want hij verdient goed de kost. “Mijn vrouw is nogal een speciale, maar ja welke vrouw is dat niet? Dat alles even terzijde. Over het voorval: Ik heb de federale politie al gecontacteerd om uit te zoeken waarom er een kogel ontbrak. Ik heb ook gevraagd of ik een vervangkogel kon krijgen. Dat is normaal geen probleem. Ik moet hem wel zelf tijdens de kantooruren gaan uitkiezen. Zelf zagen ze dat niet zo zitten. Ze wisten trouwens niet goed wat dat was zo’n kogel”, zegt de Antwerpse ambtsvader. De Wever hoopt dat er snel schot in de zaak komt.

Het is al de tweede opdoffer in korte tijd voor De Wever. Vorige week kwam bovendrijven dat er al twee maanden lang geen varkenskop meer werd aangetroffen op de oprit. “Ik vind het heel spijtig, maar we zullen ermee moeten leren leven”, vertelt de N-VA’er. De stopzetting van de ongevraagde levering van varkenskoppen is een heuse streep door het voedingsbudget van het gezin. Ze moeten nu zelf varkensvlees gaan aankopen in de supermarkt. “Vroeger werd het op onze oprit én in onze schoot geworpen. Het was ook zeer lekker. Van de oren maakten we soep en de tong legde ik tussen mijn boterhammen. In de Aldi vind je die kwaliteit niet”, reageert hij ietwat nostalgisch. Fysiek is het gemis duidelijk zichtbaar. De Wever was vel over been toen wij hem interviewden.

Een anonieme bron wist ons te vertellen dat de persoon die de varkenskoppen ‘aanleverde’ ermee ophield wegens religieuze redenen. “De ‘leverancier’ heeft zich bekeerd tot de islam. Zoals je weet hebben die een beetje schrik van zwijntjes. Hij zei mij ook dat hij geen tijd meer had. Hij moet nu vijfmaal per dag bidden. Dat combineren met zijn job als schapenherder werd onmogelijk”, vertelt onze contactpersoon.