Ik haal mijn kluis sleutel uit mijn kluisje, trek mijn jas aan, en kijk even door de ramen naar die andere kluisjes. Ja, hij staat er. Even kijk ik, staar ik.. denk ik, over hoe het had kunnen zijn. Nee, oké dan.. nog even kijk ik, ik kan het niet laten. Even realiseer ik me dat hij al weg is. Ik loop met mijn tas naar buiten, zie ik mijn oog hoek dat ie schuin achter mij loopt. Ik shake, ik tril, maar loop door. Niet kijken, niet denken, fiets pakken, en weg fietsen. Makkelijker kan het niet, toch? Ik probeer zijn kant niet op te kijken, het lukt me bijna. Ik kijk, snel en vluchtig zijn hoek in. Nee, blijkbaar interesseer ik hem toch niks. Ik zucht, pak mijn fiets en fiets naar huis.
Ik denk aan morgen. Dan zal ik hem vast wel weer even tegen komen. En dan? Oogcontact als hij langs loopt is er wel. Maar dat is ook het enige. Ik zucht, hij is nu al de hele dag online, geen één woord tegen mij gezegd. Over een maand, is hij van school af. Ga ik dan nog zo lopen kniezen,denken,hopen? Dat kan toch niet..
Maar toch blijf ik denken. Ik kan het, of hem niet uit mijn hoofd zetten. Al vanaf de eerste zit ik bij hem op school. Al vanaf de eerste heb ik contact met hem. En in de tweede kreeg mijn, ja mijn beste vriendin kreeg met hem. Dankzij dat, heb ik hem eigenlijk ook beter leren kennen. Wij zijn daardoor, wel goede vrienden geworden. Maar hij zit nu in de vierde. En dat betekent, examen..
Wat moet ik zonder hem? Oh, ik ga naar school voor hem. Ik kijk uit naar maandag morgens, gewoon, omdat ik hem dan weer zie. Ik wil geen vakanties, omdat ik hem dan te erg mis. Ik val niet in slaap, omdat ik lig te piekeren en na loop te denken over hem.
Waar ik bang voor ben? Is dat ik, als hij van school af is, ons contact helemaal slijt. Weg gaat. Ik zie hem alleen op school.
Volgende maand is hij van school af, hoe moet dat nou..
