Mister, mister, where do you go?

Need tuk tuk...

No thanks.

Heb gelezen dat de Skytrain naar Bangkok zou afgewerkt zijn, dus rustig mijn bagage oppikken en dan even zoeken.

Het luchthavengebouw in Bangkok is helemaal nieuw.

Echt leuk, veel ruimte, ze hebben nagedacht over alles.

Zo dus ook over het openbaar vervoer.

Wat in Belgie niet kan of pas na heel veel tijd, gebeurd hier gewoon.

Een Skytrain ofwel de Skytrain.

Even op betonnen kolommen een trein naar de luchthaven aanleggen en gefixt.

De bedenking die hier in mijn Trotter staat is dat alles hier op moerasgebied gebouwd is en dankzij de Global Warming dus gedoemd is om te verdwijnen.

En dan praten we niet alleen over het luchthavengebouw, maar over heel Bangkok, een stad van 10 miljoen inwoners....

Heel Belgie dus in een stad ;-0

Dus rustig de Skytrain genomen en wat valt me op?

Dat deze trein vol staat van met van die mangastrips.

Een gedacht dat dus bewaarheid wordt.

Uiteindelijk uit een net stationneke daar geraakt en hup, de straat op.

Een oorverdovend geluid van verkeer komt me tegemoed.

Yep, Bangkok.

Plan is om het treinstation te zoeken en daar mijn weer veel te zware rugzak afsmijten.

Wat heb ik weer allemaal mee en waarom weegt het ook zo zwaar.

Elke keer maak ik het goede voornemen en elke keer heb ik teveel mee.

Tsja, niks aan te doen natuurlijk.

Gewoon wachten aan de overweg, terwijl talloze Thai nog oversteken, met een toeterende trein in aantocht.

Geraas, smog, maar gelukkig moet ik niet ver.

Hup de metro in, door de metaaldetector en piep  piep.

Natuurlijk heb ik wel wat metaal bij en zeker mijn zakmes, damm damm.

Rugzak open, maar de agent ziet al het hopenloze van de zaak in.

Wat een rommel...

Andere hebben hetzelfde voor en wijten het aan oplaadbare batterijen, een trucje dat ik graag overneem.

Goed dat er die maatregelen zijn, maar ik was niet graag mijn zakmes kwijt.

Metro in, 6 stationnekes babbelen met een Thai op zn Thai Engels en dan de stad in.

Na twee uur en een half aangekomen in het station en daar direct mijn bagage binnengedaan.

Arm vrouwke van de bagage, ze kon mijn rugzak nog niet eens opheffen ;-)

Honger, dus op zoek naar eten, met mijn Trotter het stad in richting ChinaTown.

Door het verkeer slalommend links, rechts, rechtdoor, door kleine steegjes en langs drukke, altijd razende wegen.

En dan zie ik op de stoep een kraampje dat eten maakt, een bord vol voor 20bath.

Een halve euro dus.

Lekker eten, met onder andere gefrituurde krabbekes die je bij ons in de mosselen vind en het omhulsel van een garnaal dat ze ook gefrituurd hebben.

Tussen de echte Thai die dus geen woord Engels kunnen, gebarentaal helpt dan ;-)

Wel niet van hun thee of zoiets geprobeerd, eerst even zien of ik het eten verteer.
Eigenlijk was ik op zoek naar een adresje in mijn Trottergids, maar ik besluit dit plam te laten varen en gewoon wat verder rond te lopen.
Zo kom ik in Chinatown terecht en daar verkopen we werkelijk alles.
Ik zie bijvoorbeeld verschillende Metabo toestellen en een compresseur.
Hoeveel zou dat hier kosten?
Misschien toch eens checken als ik terugkom, mijn laatste drie dagen....
Ik loop nog een beetje heen- en weer en besluit dan terug te gaan en onderweg nog iets te zoeken om te eten.
De weg terug vind ik redelijk makkelijk en onderweg eet ik nog iets van de locals, soep met rijst in en wat beentjes om af te bijten.
Ik kom terug aan het station en vind een SevenEleven en besluit daar wat bier, water en koekjes te kopen voor op de trein.

Om 18.00 uur, wanneer ik in het station even zit te wachten  begint men te fluiten en staat iedereen recht.
Er begint een lied te spelen, ik neem aan het volkslied.

Tegen 19.00 uur klim ik op de trein en ben benieuwd met wie ik in de coupon zal zitten.
Het blijken twee Chinezen te zijn.
Snel beginnen we te babbelen en ze vragen me of ik al in China geweest ben.
Ik moet nee antwoorden en daarin zijn ze duidelijk ontgoocheld.
Voor de rest van de avond zijn we dan ook vertrokken en ik stel vragen die ik graag wil weten, zoals het conflict over de eilanden met Japan en de situatie in Hong Kong en Tibet.
Hij antwoord altijd mooi binnen het gedachtengoed.
Ook leer ik de Chinese filosofie, eerst jezelf gelukkig maken, dan de familie en dan de maatschappij.
Daarom is het dat de partij bezig is met de grote groei.
1 percent minder groei zorgt voor 7 miljoen werklozen.
We babbelen nog wat verder en om 23.00 uur kruip ik in bed.

Slaapwel

In het voorjaar gesukkeld met mijn knie, het was al een blessure van vorige zomer, en dus out tot halverwege het fietsseizoen.

Wel teruggekomen, veel getraind en uiteindelijk ons doel bereikt, 200 kilometer - 4 cols op een dag.

En natuurlijk 22.375 euro opgehaald met Project14712.

Maar waarom deze bedenking...

Omdat ik ook de belofte aan mezelfgedaan had om tot november, mijn reis te fietsen.

Dus eind oktober thuisgekomen met bevroren voeten, was mijn overschoenen vergeten, en het fheeft me dus moeite gekost.

Op het werk nog druk tot de laatste dag, maar alles mooi afgehandeld.

En dan van de ene op de andere dag vertrekken....

Nu niet alles zo goed voorbereid als de vorige reizen, maar ook geleerd op vorige reizen dat er nog voldoende tijd is overal.

Zo heb ik deze keer 50 paginas gelezen over Cambodja op mijn vlucht.

Ik weet dus ongeveer wel de route die ik ga doen.

Het zo van de 4000 eilanden naar Phnom Pehn, Kampot, Bokor, Battambang, Siem  Riep gaan en dan terug voor 3 dagen Bangkok.

Dus na een rush naar het station op 1 november rustug op de luchthaven gezeten en gewacht op mijn vlucht.

Deze keer met Qatar Airways via Doha naar Bangkok.

Op het vliegtuig dus wat gelezen, films gezien (oa Ted en Ice Age) en naar wat muziek geluisterd natuurlijk.

Spijtig genoeg heb ik geen MP3 speler mee, maar tot nu toe is het wel ok.

In Doha aangekomen en binnen het uur al een transfer, dus das wel ok.

Het was even zoeken, want er waren aanduidingen in het Arabisch, dewelke het niet makkelijk maakte, maar dan even verder gekeken en de info was ook beschikbaar in het Engels.

Wel voor het eerst een wc met sproeier gezien en ik vraag me nog altijd af voor wat dit dient.

Voor de rest ziet de luchthaven van Doha er dik in orde uit, waarschijnlijk helemaal nieuw gebouwd in het midden van de woestijn.

Of dat veronderstel ik toch ;-)

Dus, hop, de vlieger op, na mijn busje water gevuld te hebben met lauw water aan een drankfonteintje.

Waarschijnlijk krijgen ze het daar niet gekoeld...

Proberen te slapen op de vlieger met een masker op, maar gewekt voor ontbijt natuurlijk.

Qatar Airways dus, is dik in orde, lekker eten, doekjes om je even te verfrissen en drank.

Zo kon ik champagne drinken bij mijn eten, wat ik natuurlijk ook gedaan heb en op andere momenten wijn of bier.

Das ook al een beetje reizen voor me, elke dag een biertje, chillen.

Dat doe ik alleen op vakanties, thuis niet.

Nog even een filmpje meepikken en dan gaan slapen.

Na eerdere pogingen om een reisverslag weer te geven, nu direct online.

De volgende pogingen staan nog on hold; 

- verslag van reis Slovenie, Bosnie en Kroatie van twee of drie? jaar geleden op GSM ingesproken

- verslag van Mexico, Guatemala, Honduras en Belize, ook twee jaar geleden - Mark heeft nog ergens de documenten

- verslag van Argentinie; hier zijn mijn notities, samen met mijn fototoestel, visium gestolen op de laatste dag.

Let niet op schrijftfouten, in Het Nieuwsblad doen ze het ook niet en ik zit hier op zo een raar toestenbord ;-0